ਕ੍ਰਿਯਾਦਿਵृषਭਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਕਾਰਣਾਦਿषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵृषਭਂ ਧਰ੍ਮਂ ਕਾਲਾਤੀਤੋਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਕਰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਵੱਛ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਰਮ-ਵੱਛ, ਧਰਮ, ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਯੁਰ੍ਦਿਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਕਾਰਣਸਤ੍ਯਾਂਤਾਃ ਕਾਰਣਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ ਗਂਧਾਦਿਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਕਾਰਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਾਰਣ-ਬ੍ਰਹਮ ਹਨ; ਗੰਧ ਆਦਿ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਬਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਗਂਧਸ੍ਵਰੂਪਾਹਿਸ੍ਥਿਤਾਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਪੁਨਃ ਕਾਰਣਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵੈਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਸੁਖਮ ਗੰਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਕਾਰਣ-ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਿਚ ਵੀ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃਕਾਰਣਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਲੋਕਾष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਕਾ ਮਤਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਕਾਰਣੇਸ਼ਸ੍ਯषਟ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਗਾਃ
ਕਾਰਣ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਠਾਈਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਕਾਰਣ ਈਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਛਪਨ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪਰਂਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਲੋਕਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸਂਮਤਮ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਜ੍ਞਾਨਕੈਲਾਸੇਪਞ੍ਚਾਵਰਣਸਂਯੁਤੇ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਮਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਕੈਲਾਸ ਵਿਚ ਪੰਜ ਘੇਰੇ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮਂਡਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮਾਦਿਲਿਂਗਂਤੁਤਤ੍ਰਵੈ
ਇਹ ਪੰਜ ਮੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਆਦਿ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯਮਿਦਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸ਼ਿਵਸ੍ਯਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸृष੍ਟਿਃ ਸ੍ਥਿਤਿਸ਼੍ਚਸਂਹਾਰਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵੋਪ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਃ ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਯਪ੍ਰਵੀਣੋ ऽਸੌਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ, ਸੰਹਾਰ, ਤਿਰੋਭਾਵ ਅਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ — ਇਹ ਪੰਜ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਧਰ੍ਮਃ ਸਦਾਯਸ੍ਯਸਦਾਨੁਗ੍ਰਹਤਤ੍ਪਰਃ ਸਮਾਧ੍ਯਾਸਨਮਾਸੀਨਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮੋਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ ਧਿਆਨ ਹੈ, ਸਦਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂਸਾਂਧ੍ਯਂਕਰ੍ਮਧ੍ਯਾਨਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਨਿਤ੍ਯਾਦਿਕਰ੍ਮਯਜਨਾਚ੍ਛਿਵਕਰ੍ਮਮਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਧਿਆਨ, ਸੰਧਿਆ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਦਿਸ਼ਿਵਕਰ੍ਮਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਪ੍ਰਸਾਧਯੇਤ੍ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਗਤਾਃਸਰ੍ਵੇਮੁਕ੍ਤਾ ਏਵ ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮੁਕ੍ਤਿਰਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪੇਣਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਮੇਵਹਿ ਕ੍ਰਿਯਾਤਪੋਜਪਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਧਰ੍ਮੇषੁਸੁਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੁਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋਣੀ ਹੈ; ਕਰਮ, ਤਪ, ਜਪ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੋਣਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਂਲਬ੍ਧਾਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਮੇਵਹਿ ਯਥਾਰਵਿਃਸ੍ਵਕਿਰਣਾਦਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਪਨੇष੍ਯਤਿ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਪਾਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃਸ਼ਂਭੁਰਜ੍ਞਾਨਮਪਨੇष੍ਯਤਿ ਅਜ੍ਞਾਨਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੌਤੁਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸ਼ੰਭੂ, ਦਇਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਗਿਆਨ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਅਗਿਆਨ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਮਾਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਮੇष੍ਯਤਿ ਆਤ੍ਮਾਰਾਮਤ੍ਵਸਂਸਿਦ੍ਧੌਕृਤਕृਤ੍ਯੋਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਮਨ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਆਤਮ ਆਨੰਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਵਿष੍ਣੋਃਪਦਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵਂਵਿਧੇਨੈਵ ਜਪੇਨ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਾਦਿਭੂਤਂ ਹਿ ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਆਦਿ ਦੇ ਸਰੂਪ ਕਾਲ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰਂਪਞ੍ਚਚਕ੍ਰਮੇਕੈਕੇਨਕ੍ਰਮੋਤ੍ਤਰੇ ਸृष੍ਟਿਮੋਹੌਬ੍ਰਹ੍ਮਚਕ੍ਰਂਭੋਗਮੋਹੌਤੁਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਕਾਲ ਚੱਕਰ ਪੰਜ ਤਰਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਹੈ, ਭੋਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਹੈ।
ਕੋਪਮੋਹੌਰੌਦ੍ਰਚਕ੍ਰਂਭ੍ਰਮਣਂਚੈਸ਼੍ਵਰਂਵਿਦੁਃ ਸ਼ਿਵਚਕ੍ਰਂਜ੍ਞਾਨਮੋਹੌਪਞ੍ਚਚਕ੍ਰਂਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਕੋਪ ਦਾ ਚੱਕਰ ਰੁਦਰ ਦਾ ਹੈ, ਮੋਹ ਦਾ ਚੱਕਰ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੈ — ਪੰਜ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਦਸ਼ਕੋਟ੍ਯਾ ਹਿ ਕਾਰਣਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਕੋਟ੍ਯਾਹਿਤਤ੍ਪਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦੇਃ ਪਦਂਲਬ੍ਧ੍ਵਾਮਹੌਜਸਃ ਕ੍ਰਮੇਣਤਤ੍ਪਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਚੈਵਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦਰਜਿਆਂ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰਤਾਜੀ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਮਨੁਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚੋਤ੍ਤਰਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਮਨ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਸੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸਂਮਂਡਪਂਤਤ੍ਰਨਂਦੀਸਂਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਪੋਰੂਪਸ਼੍ਚਵृषਭਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਰਾਜਸੀ ਮੰਡਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੰਦੀ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਪस्या ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਸ੍ਯਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣਂਪਰਮ੍ ਵਾਮਦੇਵਸ੍ਯਚਸ੍ਥਾਨਂਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰਣਂਪੁਨਃ
ਸਦਯੋਜਾਤ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪੰਜਵਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਘੇਰਾ ਹੈ; ਵਾਮਦੇਵ ਦਾ ਸਥਾਨ ਚੌਥਾ ਘੇਰਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰਨਿਲਯਂਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤृਤੀਯਾਵਰਣਂਪਰਮ੍ ਪੁਰੁषਸ੍ਯੈਵਸਾਂਬਸ੍ਯਦ੍ਵਿਤੀਯਾਵਰਣਂਸ਼ੁਭਮ੍
ਅਘੋਰਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਘੇਰਾ ਹੈ; ਪੁਰੁਸ਼, ਸੰਭੂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਦੂਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਘੇਰਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਯਪਰਸ੍ਯੈਵਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣਂਤਤਃ ਧ੍ਯਾਨਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂਪਞ੍ਚਮਂਮਂਡਪਂਤਤਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪਹਿਲਾ ਘੇਰਾ ਹੈ; ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪੰਜਵਾਂ ਮੰਡਪ ਹੈ।
ਬਲਿਨਾਥਸ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨਂਤਤ੍ਰਪੂਰ੍ਣਾਮृਤਪ੍ਰਦਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਥਂਮਂਡਪਂਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮੂਰ੍ਤਿਮਤ੍
ਬਲੀਨਾਥ ਦਾ ਸਥਾਨ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੌਥਾ ਮੰਡਪ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯਚਸ੍ਥਾਨਂਤृਤੀਯਂਮਂਡਪਂਪਰਮ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂਮਂਡਪਂਨृਤ੍ਯਮਂਡਪਂਪ੍ਰਾਹੁਰਾਸ੍ਤਿਕਾਃ
ਸੋਮਸਕੰਦਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਤੀਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਡਪ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਮੰਡਪ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨ੍ਰਿਤ ਮੰਡਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।