ਕ੍ਰੋਧਸਂਗਃਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੋਮਹਾਮਹਿषਵੇषਵਾਨ੍ ਤਾਵਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਿਰੋਧਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਵੱਡਾ ਮਹਿਸ਼ ਰੂਪ—ਇਤਨਾ ਸਮਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਤਨਾ ਸਮਾਂ ਹੀ।
ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਰ੍ਮਭੋਗੋ ਹਿ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਜ੍ਞਾਨਭੋਗਕਮ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਰ੍ਮ ਮਾਯਾਹਿਜ੍ਞਾਨਮਾਯਾ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਕਰਮ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ।
ਮਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਰ੍ਮਭੋਗੋਵੈਯਾਤਿਮਾਯੇਤਿਕਥ੍ਯਤੇ ਮਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜ੍ਞਾਨਭੋਗੋਵੈਯਾਤਿਮਾਯੇਤਿਕਥ੍ਯਤੇ
ਹੇਠਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਰਮ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਨਿਤ੍ਯਭੋਗੋਹਿਤਦਰ੍ਵਾਙ੍ਨਸ਼੍ਵਰਂਵਿਦੁਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਚਤਿਰੋਧਾਨਂਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਨਤਿਰੋਧਨਮ੍
ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਭੋਗ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਨਸ਼ਵਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਾਉਣ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਲੁਕਾਉਣ ਨਹੀਂ।
ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਾਸ਼ਬਂਧੋਹਿਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਨਹਿਬਂਧਨਮ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇਕਾਮ੍ਯਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਿਣਃ
ਹੇਠਾਂ ਪਾਸ਼ ਬੰਧਨ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਹੀਂ। ਹੇਠਾਂ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਕਰ੍ਮਭੋਗਸ੍ਤੁਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇਬਿਂਦੁਪੂਜਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ ਦਾ ਭੋਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਹਿਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਵਨਿष੍ਕਾਮਾਲਿਂਗਪੂਜਕਾਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤਂਸ਼ਿਵਾਨ੍ਯਸੁਰਪੂਜਕਾਃ
ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਅਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵੈਕਨਿਰਤਾਯੇ ਚ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਸਂਪ੍ਰਯਾਂਤਿਤੇ ਤਦਰ੍ਵਾਗ੍ਜੀਵਕੋਟਿਃਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਪਰਕੋਟਿਕਾਃ
ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇਠਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਪੰਗਤੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾਂਸਾਰਿਕਾਸ੍ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਖਲੁ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਗਾਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਦ੍ਰਵ੍ਯਪੂਜਕਾਃ
ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਵਾਲੇ ਸਚਮੁਚ ਮੁਕਤ ਹਨ; ਜੋ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਹਿਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਤੇਪੌਰੁषਦ੍ਰਵ੍ਯਪੂਜਕਾਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਛਕ੍ਤਿਲਿਂਗਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇਠਾਂ ਸ਼ਕਤੀ-ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਵਾਗਾਵृਤਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਹਿ ਨਿਰਾਵृਤਿ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵੈ ਨ ਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਹੇਠਾਂ ਲਿੰਗ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਢੱਕਣ ਦੇ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਛਕ੍ਤਿਲੋਕਾ ਹਿ ਸ਼ਤਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਧਿਕਮ੍
ਹੇਠਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਇਕ ਸੌ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਹਨ।
ਤਦਰ੍ਵਾਗ੍ਬਿਂਦੁਰੂਪਂ ਹਿ ਨਾਦਰੂਪਂ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਰ੍ਮਲੋਕਸ੍ਤੁ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਲੋਕਕਃ
ਹੇਠਾਂ ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਨਾਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਹਿਮਦਾਹਂਕਾਰਨਾਸ਼ਨਃ ਜਨਿਜਂਤਿਰੋਧਾਨਂਨਾਨਿषਿਦ੍ਧ੍ਯਾਤਤੇ ਇਤਿ
ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਆਈ ਲੁਕਾਵਟ ਉੱਥੇ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਬ੍ਦਾਰ੍ਥ ਏਵਂ ਹਿ ਤਿਰੋਧਾਨਨਿਵਾਰਣਾਤ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇਹ੍ਯਾਧਿਭੌਤਿਕਪੂਜਕਾਃ
‘ਗਿਆਨ’ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਲੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਭੌਤਿਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਾਰ੍ਚਕਾ ਏਵ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਸਂਪ੍ਰਯਾਂਤਿਵੈ ਤਾਵਦ੍ਵੈਵੇਦਿਭਾਗਂਤਨ੍ਮਹਾਲੋਕਾਤ੍ਮਲਿਂਗਕੇ
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਹਾ-ਲੋਕ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਅਭਾਗੀ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਦ੍ਯष੍ਟਬਂਧੋਪਿਵੇਦ੍ਯਂਤੇਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਃ ਏਵਮੇਤਾਦृਸ਼ਂਜ੍ਞੇਯਂਸਰ੍ਵਂਲੌਕਿਕਵੈਦਿਕਮ੍
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅੱਠ ਬੰਧਨ ਉੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਿਕ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਵਿਸ਼ੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੋ।
ਅਧਰ੍ਮਮਹਿषਾਰੂਢਂਕਾਲਚਕ੍ਰਂਤਰਂਤਿਤੇ ਸਤ੍ਯਾਦਿਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਯੇਸ਼ਿਵਪੂਜਾਪਰਾਸ਼੍ਚਯੇ
ਅਧਰਮ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਵृषਭੋਧਰ੍ਮੋਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ ਸਤ੍ਯਾਦਿਪਾਦਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁਸ਼ਿਵਲੋਕਾਗ੍ਰਤਃਸ੍ਥਿਤਃ
ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਵੱਛ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਚ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਸ਼ਮਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੋ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਵਿਭੂषਿਤਃ ਆਸ੍ਤਿਕ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਗੁਰੁਬੁਦ੍ਧਿਮਨਾ ਵृषਃ
ਵੱਛ ਦਾ ਸਿੰਗ ਕਸ਼ਮਾ ਹੈ, ਕੰਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ; ਅਾਸਥਾ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਸਾਹ ਉਸ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਨ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਦਿਵृषਭਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਕਾਰਣਾਦਿषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵृषਭਂ ਧਰ੍ਮਂ ਕਾਲਾਤੀਤੋਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਕਰਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਵੱਛ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਰਮ-ਵੱਛ, ਧਰਮ, ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਯੁਰ੍ਦਿਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਕਾਰਣਸਤ੍ਯਾਂਤਾਃ ਕਾਰਣਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ ਗਂਧਾਦਿਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਕਾਰਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਾਰਣ-ਬ੍ਰਹਮ ਹਨ; ਗੰਧ ਆਦਿ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਬਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਗਂਧਸ੍ਵਰੂਪਾਹਿਸ੍ਥਿਤਾਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਪੁਨਃ ਕਾਰਣਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵੈਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਸੁਖਮ ਗੰਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਕਾਰਣ-ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਿਚ ਵੀ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃਕਾਰਣਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਲੋਕਾष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਕਾ ਮਤਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਕਾਰਣੇਸ਼ਸ੍ਯषਟ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਗਾਃ
ਕਾਰਣ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਠਾਈਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਕਾਰਣ ਈਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਛਪਨ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪਰਂਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਲੋਕਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸਂਮਤਮ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਜ੍ਞਾਨਕੈਲਾਸੇਪਞ੍ਚਾਵਰਣਸਂਯੁਤੇ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਮਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਕੈਲਾਸ ਵਿਚ ਪੰਜ ਘੇਰੇ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮਂਡਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮਾਦਿਲਿਂਗਂਤੁਤਤ੍ਰਵੈ
ਇਹ ਪੰਜ ਮੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਆਦਿ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯਮਿਦਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸ਼ਿਵਸ੍ਯਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸृष੍ਟਿਃ ਸ੍ਥਿਤਿਸ਼੍ਚਸਂਹਾਰਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵੋਪ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਃ ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਯਪ੍ਰਵੀਣੋ ऽਸੌਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ, ਸੰਹਾਰ, ਤਿਰੋਭਾਵ ਅਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ — ਇਹ ਪੰਜ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਧਰ੍ਮਃ ਸਦਾਯਸ੍ਯਸਦਾਨੁਗ੍ਰਹਤਤ੍ਪਰਃ ਸਮਾਧ੍ਯਾਸਨਮਾਸੀਨਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮੋਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ ਧਿਆਨ ਹੈ, ਸਦਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।