ਕਾਰ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਏਵਂ ਹਿ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯ ਵੈ ਯਥੇष੍ਟਂਭੋਗਮਾਪ੍ਨੋਤਿਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਲਯਾਵਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਲੈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਪੁਨਃ ਕਲ੍ਪਾਂਤਰੇਵृਤ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਃ ਸਜਾਯਤੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚਤਪਸਾਦੀਪ੍ਤਃਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਕਲਪ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਦਿਕਾਰ੍ਯਭੂਤੇਭ੍ਯੋਲੋਕਾਵੈਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪਾਤਾਲਾਦਿ ਚ ਸਤ੍ਯਾਂਤਂਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਪ੍ਰਥਵੀ ਆਦਿ ਕਾਰਜ ਰੂਪ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਤਿਆ ਤੱਕ, ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਕ੍ਸ਼ਮਾਂਤਂਵੈਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਮਲੋਕੇਕਾਰ੍ਯਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੈਕੁਂਠੇਵਰਪਤ੍ਤਨੇ
ਸਤਿਆ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੱਕ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕਾਰਜ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਮਹਾਭੋਗਿਰਕ੍ਸ਼ਾਂਕृਤ੍ਵਾ ऽਧਿਤਿष੍ਠਤਿ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਗਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁਚ੍ਯਂਤਾਲੋਕਾष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਾਰਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮਹਾ ਭੋਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਅਸ਼ੁਚਿ ਤੱਕ ਅਠਾਈਂ ਲੋਕ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚੌਲੋਕੇਤੁਕੈਲਾਸੇਰੁਦ੍ਰੋਵੈਭੂਤਹृਤ੍ਸ੍ਥਿਤਃ षਡੁਤ੍ਤਰਾਸ਼੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਹਿਂਸਾਂਤਾਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਗਾਃ
ਸ਼ੁਚਿ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ, ਰੁਦਰ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਛਪਨ ਲੋਕ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਕ, ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਅਹਿਂਸਾਲੋਕਮਾਸ੍ਥਾਯਜ੍ਞਾਨਕੈਲਾਸਕੇਪੁਰੇ ਕਾਰ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵਂਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਅਹਿੰਸਾ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਗਿਆਨ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ, ਕਾਰਜ ਇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਦਂਤੇਕਾਲਚਕ੍ਰਂਹਿਕਾਲਾਤੀਤਸ੍ਤਤਃਪਰਮ੍ ਸ਼ਿਵੇਨਾਧਿष੍ਠਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰਕਾਲਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਹ੍ਵਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ; ਕਾਲ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹਿषਂ ਧਰ੍ਮਮਾਸ੍ਥਾਯਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਲੇਨ ਯੁਂਜਤਿ ਅਸਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿਂਸਾਚੈਵਾਥਨਿਰ੍ਘृਣਾ
ਮਹਿਸ਼ ਧਰਮ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਕਾਲ ਨਾਲ ਬਾਂਧਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਝੂਠ, ਅਸ਼ੁਚਤਾ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦਯਤਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਅਸਤ੍ਯਾਦਿਚਤੁष੍ਪਾਦਃਸਰ੍ਵਾਂਸ਼ਃ ਕਾਮਰੂਪਧृਕ੍ ਨਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦੁਃਸਂਗੋਵੇਦਬਾਹ੍ਯਧ੍ਵਨਿਃਸਦਾ
ਝੂਠ ਆਦਿ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਨਾਸਤਿਕਤਾ, ਗਰੀਬੀ, ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਵਾਜ਼।
ਕ੍ਰੋਧਸਂਗਃਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੋਮਹਾਮਹਿषਵੇषਵਾਨ੍ ਤਾਵਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਿਰੋਧਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਵੱਡਾ ਮਹਿਸ਼ ਰੂਪ—ਇਤਨਾ ਸਮਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਤਨਾ ਸਮਾਂ ਹੀ।
ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਰ੍ਮਭੋਗੋ ਹਿ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਜ੍ਞਾਨਭੋਗਕਮ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਰ੍ਮ ਮਾਯਾਹਿਜ੍ਞਾਨਮਾਯਾ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਕਰਮ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ।
ਮਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਰ੍ਮਭੋਗੋਵੈਯਾਤਿਮਾਯੇਤਿਕਥ੍ਯਤੇ ਮਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜ੍ਞਾਨਭੋਗੋਵੈਯਾਤਿਮਾਯੇਤਿਕਥ੍ਯਤੇ
ਹੇਠਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਰਮ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਨਿਤ੍ਯਭੋਗੋਹਿਤਦਰ੍ਵਾਙ੍ਨਸ਼੍ਵਰਂਵਿਦੁਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਚਤਿਰੋਧਾਨਂਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਨਤਿਰੋਧਨਮ੍
ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਭੋਗ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਨਸ਼ਵਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਾਉਣ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਲੁਕਾਉਣ ਨਹੀਂ।
ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਾਸ਼ਬਂਧੋਹਿਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਨਹਿਬਂਧਨਮ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇਕਾਮ੍ਯਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਿਣਃ
ਹੇਠਾਂ ਪਾਸ਼ ਬੰਧਨ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਹੀਂ। ਹੇਠਾਂ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਕਰ੍ਮਭੋਗਸ੍ਤੁਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇਬਿਂਦੁਪੂਜਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰਮ ਦਾ ਭੋਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਹਿਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਵਨਿष੍ਕਾਮਾਲਿਂਗਪੂਜਕਾਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤਂਸ਼ਿਵਾਨ੍ਯਸੁਰਪੂਜਕਾਃ
ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਅਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵੈਕਨਿਰਤਾਯੇ ਚ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਸਂਪ੍ਰਯਾਂਤਿਤੇ ਤਦਰ੍ਵਾਗ੍ਜੀਵਕੋਟਿਃਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਪਰਕੋਟਿਕਾਃ
ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇਠਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਪੰਗਤੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾਂਸਾਰਿਕਾਸ੍ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਖਲੁ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਗਾਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਦ੍ਰਵ੍ਯਪੂਜਕਾਃ
ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਵਾਲੇ ਸਚਮੁਚ ਮੁਕਤ ਹਨ; ਜੋ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਹਿਵ੍ਰਜਂਤ੍ਯੇਤੇਪੌਰੁषਦ੍ਰਵ੍ਯਪੂਜਕਾਃ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਛਕ੍ਤਿਲਿਂਗਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇਠਾਂ ਸ਼ਕਤੀ-ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਵਾਗਾਵृਤਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਹਿ ਨਿਰਾਵृਤਿ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵੈ ਨ ਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਹੇਠਾਂ ਲਿੰਗ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਢੱਕਣ ਦੇ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਛਕ੍ਤਿਲੋਕਾ ਹਿ ਸ਼ਤਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਧਿਕਮ੍
ਹੇਠਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਇਕ ਸੌ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਹਨ।
ਤਦਰ੍ਵਾਗ੍ਬਿਂਦੁਰੂਪਂ ਹਿ ਨਾਦਰੂਪਂ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਕਰ੍ਮਲੋਕਸ੍ਤੁ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਲੋਕਕਃ
ਹੇਠਾਂ ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਨਾਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਹੇਠਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਸ੍ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਹਿਮਦਾਹਂਕਾਰਨਾਸ਼ਨਃ ਜਨਿਜਂਤਿਰੋਧਾਨਂਨਾਨਿषਿਦ੍ਧ੍ਯਾਤਤੇ ਇਤਿ
ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਆਈ ਲੁਕਾਵਟ ਉੱਥੇ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਬ੍ਦਾਰ੍ਥ ਏਵਂ ਹਿ ਤਿਰੋਧਾਨਨਿਵਾਰਣਾਤ੍ ਤਦਰ੍ਵਾਕ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਂਤੇਹ੍ਯਾਧਿਭੌਤਿਕਪੂਜਕਾਃ
‘ਗਿਆਨ’ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਲੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਭੌਤਿਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਾਰ੍ਚਕਾ ਏਵ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਸਂਪ੍ਰਯਾਂਤਿਵੈ ਤਾਵਦ੍ਵੈਵੇਦਿਭਾਗਂਤਨ੍ਮਹਾਲੋਕਾਤ੍ਮਲਿਂਗਕੇ
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਹਾ-ਲੋਕ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਅਭਾਗੀ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਦ੍ਯष੍ਟਬਂਧੋਪਿਵੇਦ੍ਯਂਤੇਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਤਃ ਏਵਮੇਤਾਦृਸ਼ਂਜ੍ਞੇਯਂਸਰ੍ਵਂਲੌਕਿਕਵੈਦਿਕਮ੍
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅੱਠ ਬੰਧਨ ਉੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਿਕ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਵਿਸ਼ੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੋ।
ਅਧਰ੍ਮਮਹਿषਾਰੂਢਂਕਾਲਚਕ੍ਰਂਤਰਂਤਿਤੇ ਸਤ੍ਯਾਦਿਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਯੇਸ਼ਿਵਪੂਜਾਪਰਾਸ਼੍ਚਯੇ
ਅਧਰਮ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਚ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂਵृषਭੋਧਰ੍ਮੋਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ ਸਤ੍ਯਾਦਿਪਾਦਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁਸ਼ਿਵਲੋਕਾਗ੍ਰਤਃਸ੍ਥਿਤਃ
ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਵੱਛ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਚ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਸ਼ਮਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੋ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਵਿਭੂषਿਤਃ ਆਸ੍ਤਿਕ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਗੁਰੁਬੁਦ੍ਧਿਮਨਾ ਵृषਃ
ਵੱਛ ਦਾ ਸਿੰਗ ਕਸ਼ਮਾ ਹੈ, ਕੰਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ; ਅਾਸਥਾ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਸਾਹ ਉਸ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਨ ਹੈ।