ਹ੍ਰਸ੍ਵਮੇਵਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਤੁਦੀਰ੍ਘਕਮ੍ ਵ੍ਯਾਹृਤ੍ਯਾਦੌਚਮਂਤ੍ਰਾਦੌਕਾਮਂਸ਼ਬ੍ਦਕਲਾਯੁਤਮ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਵ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲੰਮਾ। ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ‘ਉ’ ਧੁਨੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਦੌਚਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਂਸ੍ਯਾਦ੍ਵਂਦਨੇਸਂਧ੍ਯਯੋਰਪਿ ਨਵਕੌਟਿਜਪਾਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਃਪੁਰੁषੋਭਵੇਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਉ’ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦੋ ਸੰਧੀਆਂ ਸਮੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਕੋਟੀ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾਤੁਪृਥਿਵੀਜਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾਤੁਹ੍ਯਪਾਂਜਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾਤੁਤੇਜਸਾਂਜਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾ ਤੁ ਵਾਯੋਰ੍ਜਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਆਕਾਸ਼ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਵਕੋਟਿਜਪੇਨ ਵੈ
ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵਾ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧਾਦੀਨਾਂਕ੍ਰਮੇਣੈਵਨਵਕੋਟਿਜਪੇਣਵੈ ਅਹਂਕਾਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ਨਵ ਕੋਟਿਜਪੇਨ ਵੈ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਵਸਤੂ ਲਈ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਾਬੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ 'ਤੇ ਵੀ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਮਂਤ੍ਰਜਪ੍ਤੇਨ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ ਤਤਃ ਪਰਂਸ੍ਵਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂਜਪੋਭਵਤਿਹਿਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੋਰ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਕੋਟਿਜਪ੍ਤੇਨਵੈਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁਸ਼ੁਦ੍ਧਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੋਗੇਨਸਂਯੁਕ੍ਤੋਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਨਸਂਸ਼ਯਃ ਸਦਾਜਪਨ੍ਸਦਾਧ੍ਯਾਯਞ੍ਛਿਵਂ ਪ੍ਰਣਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਸਦਾ ਜਪਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਵ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋਮਹਾਯੋਗੀਸ਼ਿਵ ਏਵ ਨਸਂਸ਼ਯਃ ऋषਿਚ੍ਛਂਦੋਦੇਵਤਾਦਿਨ੍ਯਸ੍ਯਦੇਹੇਪੁਨਰ੍ਜਪੇਤ੍
ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਜੋਗੀ ਸਿਵ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਰਿਸ਼ੀ, ਛੰਦ, ਦੇਵਤਾ ਆਦਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵਂ ਮਾਤृਕਾਯੁਕ੍ਤਂਦੇਹੇਤ੍ਯਸ੍ਯ ऋषਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ਦਸ਼ਮਾਤृषਡਧ੍ਵਾਦਿ ਸਰ੍ਵਂਨ੍ਯਾਸਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਪ੍ਰਣਵ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੀ ਸਾਗਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਛੇ ਰਾਹਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਨਿਆਸ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਚਮਿਸ਼੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਥੂਲਪ੍ਰਣਵਮਿष੍ਯਤੇ ਕ੍ਰਿਯਾਤਪੋਜਪੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਃ ਸ਼ਿਵਯੋਗਿਨਃ
ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਤੇ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ, ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਪ੍ਰਣਵ ਜਪਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਰਮ, ਤਪ, ਜਪ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਸਿਵ ਜੋਗੀ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਾਦਿਵਿਭਵੈਸ਼੍ਚੈਵਕਰਾਦ੍ਯਂਗੈਰ੍ਨਮਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਪੂਜਯਾਯੁਕ੍ਤਃਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੀਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਧਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਤੇ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਨਾਮ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਰਮ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ-ਯੋਗੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਮਿਤਭੁਗ੍ਬਾਹ੍ਯਂਦ੍ਰਿਯਜਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਪਰਦ੍ਰੋਹਾਦਿਰਹਿਤਸ੍ਤਪੋਯੋਗੀਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਤਪ-ਯੋਗੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃਸਦਾਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃਸਰ੍ਵਕਾਮਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਸਦਾਜਪਪਰਃਸ਼ਾਂਤੋਜਪਯੋਗੀਤਿ ਤਂਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਜਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਪ-ਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਃ ਪੂਜਯਾ ਸ਼ਿਵਯੋਗਿਨਾਮ੍ ਸਾਲੋਕ੍ਯਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣੈਵਸ਼ੁਦ੍ਧੋਮੁਕ੍ਤਿਂਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਵ ਜੋਗੀਆਂ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖ ਸਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਸਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਪਯੋਗਮਥੋਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁਤਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਪਃਕਰ੍ਤੁਰ੍ਜਪਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋਯਜ੍ਜਮਨ੍ਪਰਿਮਾਰ੍ਜਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਪ-ਯੋਗ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਜਪ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਨਾਮਨਮਃਪੂਰ੍ਵਂਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂਪਞ੍ਚਤਤ੍ਤ੍ਵਕਮ੍ ਸ੍ਥੂਲਪ੍ਰਣਵਰੂਪਂ ਹਿ ਸ਼ਿਵਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਿਵ ਦਾ ਨਾਮ, 'ਨਮਹ' ਨਾਲ ਚੌਥੀ ਵਿਭਕਤੀ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਿਵ ਦੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਜਪੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂਸਦਾਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂਜਪੇਤ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂਪਦੇਸ਼ਂਸਂਗਮ੍ਯਸੁਖਵਾਸੇਸੁਭੂਤਲੇ ਪੂਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੇਸਮਾਰਭ੍ਯਕृष੍ਣਭੂਤਾਵਧਿਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਮਾਘਂਭਾਦ੍ਰਂਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂਤੁਸਰ੍ਵਕਾਲੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਏਕਵਾਰਂਮਿਤਾਸ਼ੀਤੁਵਾਗ੍ਯਤੋਨਿਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਾਘ ਤੇ ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮੇਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿਚ, ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਖਾ ਕੇ, ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਯਰਾਜਪਿਤ੍ਃਣਾਂਚਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂਚਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਜਪਮਾਤ੍ਰੇਣਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ऽਨ੍ਯਥਾ ऋਣੀ
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂਜਪੇਚ੍ਛਿਵਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਂਸ਼ਿਵਦਂਗਂਗਾਚਂਦ੍ਰਕਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ।
ਵਾਮੋਰੁਸ੍ਥਿਤਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਚਵਿਰਾਜਂਤਂਮਹਾਗਣੈਃ ਮृਗਟਂਕਧਰਂਦੇਵਂਵਰਦਾਭਯਪਾਣਿਕਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਥ ਵਿਚ ਮਿਰਗ ਅਤੇ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਤ ਦੇਣ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਥ ਹਨ।
ਸਦਾਨੁਗ੍ਰਹਕਰ੍ਤਾਰਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਨਸਾ ਪੂਰ੍ਵਂਹृਦਿਵਾਸੂਰ੍ਯਮਂਡਲੇ
ਸਦਾ ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂਵਿਦ੍ਯਾਂਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਰ੍ਮਕृਤ੍ ਪ੍ਰਾਤਃਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਕਰ੍ਮਸਮਾਪ੍ਯਚ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਚੌਦਵੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।
ਮਨੋਰਮੇਸ਼ੁਚੌਦੇਸ਼ੇਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਨਸਃ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਂਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂਜਪੇਤ੍
ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਵਰਯੇਚ੍ਚਸਪਤ੍ਨੀਕਾਞ੍ਛੈਵਾਨ੍ਵੈਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਏਕਂਗੁਰੁਵਰਂਸ਼ਿष੍ਟਂਵਰਯੇਤ੍ਸਾਂਬਮੂਰ੍ਤਿਕਮ੍
ਵਿਆਹ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁਣੋ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਗੁਰੂ ਚੁਣੋ ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਈਸ਼ਾਨਂਚਾਥਪੁਰੁषਮਘੋਰਂਵਾਮਮੇਵ ਚ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਚਪਞ੍ਚੈਵਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਅਘੋਰ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਸਦਯੋਜਾਤ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਚੁਣੋ।
ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿਸਂਪਾਦ੍ਯਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂਸਮਾਰਭੇਤ੍ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂਚਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾਹੋਮਂਸਮਾਰਭੇਤ੍
ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ; ਪੂਜਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।
ਮੁਖਾਂਤਂ ਚ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੇਣਕृਤ੍ਯਾਹੋਮਂਸਮਾਰਭੇਤ੍ ਦਸ਼ੈਕਂਵਾਸ਼ਤੈਕਂਵਾਸਹਸ੍ਰੈਕਮਥਾਪਿਵਾ
ਆਪਣੀ ਜਨੇਊ ਨਾਲ, ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਰਾਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ।