ਉਕਾਰਂਚਰਲਿਂਗਂਸ੍ਯਾਦਕਾਰਂਗੁਰੁਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ षਡ੍ਲਿਂਗਪੂਜਯਾਨਿਤ੍ਯਂਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਨਸਂਸ਼ਯਃ
'ਉ' ਅੱਖਰ ਚਲਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; 'ਅ' ਅੱਖਰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਛੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ-ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪੂਜਾ ਹਿ ਜਨ੍ਮਮੁਕ੍ਤਿਕਰੀਨृਣਾਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਾਤ੍ਪਾਦਮਰ੍ਧਂ ਵੈਭੂਤਿਧਾਰਣਾਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਰੁਦਰਾਖ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਅੱਧਾ ਪੈਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਸਮ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅੱਧਾ।
ਤ੍ਰਿਪਾਦਂ ਮਂਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪੂਜਯਾ ਪੂਰ੍ਣਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਭਕ੍ਤਂ ਚ ਪੂਜ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਪੂਜਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਮਂ ਪਠਤੇ ऽਧ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਤੇਸੁਦृਢਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਪ੍ਰਣਵਸ੍ਯਚਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂषਡ੍ਲਿਂਗਸ੍ਯਮਹਾਮੁਨੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯਪੂਜਾਂਚਕ੍ਰਮਸ਼ੋਬ੍ਰੂਹਿਨਃਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਨੂੰ ਓਮ ਦੇ ਮਹੱਤਵ, ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਤਪੋਧਨੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਕृਤਃ ਅਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂਮਹਾਦੇਵੋਜਾਨਾਤਿਸ੍ਮਨਚਾਪਰਃ
ਹੇ ਤਪਸੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕੇਵਲ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਥਾਪਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇਤਮਹਂਸ਼ਿਵਸ੍ਯਕृਪਯੈਵਹਿ ਸ਼ਿਵੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂਚਯੁष੍ਮਾਕਂਰਕ੍ਸ਼ਾਂਗृਹ੍ਣਾਤੁਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ; ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਪ੍ਰੋਹਿਪ੍ਰਕृਤਿਜਾਤਸ੍ਯਸਂਸਾਰਸ੍ਯਮਹੋਦਧੇਃ ਨਵਂ ਨਾਵਾਂਤਰਮਿਤਿ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵੈ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਓਮ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਨੌਕਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਃਪ੍ਰਪਞ੍ਚੋਨਨਾਸ੍ਤਿਵੋ ਯੁष੍ਮਾਕਂਪ੍ਰਣਵਂਵਿਦੁਃ ਪ੍ਰਕਰ੍षੇਣਨਯੇਦ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂਵਃ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵਿਦੁਃ
‘ਪ੍ਰ’ ਅੱਖਰ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਓਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਜਾਪਕਾਨਾਂਯੋਗਿਨਾਂਸ੍ਵਮਂਤ੍ਰਪੂਜਕਸ੍ਯਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਂਕृਤ੍ਵਾਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨਂਤੁਨੂਤਨਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਮੰਤਰ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਜੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਓਮ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਮੇਵ ਮਾਯਾਰਹਿਤਂ ਨੂਤਨਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਪ੍ਰਕਰ੍षੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਉਹੀ ਓਮ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਮਹੱਤਵ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨੂਤਨਂ ਵੈ ਕਰੋਤੀਤਿ ਪ੍ਰਣਵਂ ਤਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਣਵਂਦ੍ਵਿਵਿਧਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਥੂਲਵਿਭੇਦਤਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਓਮ ਨੂੰ ਉਹ ਜੋ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਓਮ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਥੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥੂਲਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਦੁਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਵ੍ਯਕ੍ਤਪਞ੍ਚਾਰ੍ਣਂ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਾਰ੍ਣਂ ਤਥੇਤਰਤ੍
ਸੁਕਸ਼ਮ ਓਮ ਇਕ ਅੱਖਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਥੂਲ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੁਕਸ਼ਮ ਪੰਜ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਪਸ਼ਟ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸਾਰਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯਹਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਥਾਨੁਸਂਧਾਨਂ ਸ੍ਵਦੇਹਵਿਲਯਾਵਧਿ
ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਓਮ ਸਭ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ; ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅਰਥ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ ਤੱਕ।
ਸ੍ਵਦੇਹੇਗਲਿਤੇਪੂਰ੍ਣਂਸ਼ਿਵਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਕੇਵਲਂਮਂਤ੍ਰਜਾਪੀਤੁਯੋਗਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਿਰਫ ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਵੀ ਯੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਜਾਪੀਤੁਨਿਸ਼੍ਚਯਂਯੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂਚਦ੍ਵਿਵਿਧਂਜ੍ਞੇਯਂਹ੍ਰਸ੍ਵਦੀਰ੍ਘਵਿਭੇਦਤਃ
ਛੱਤੀ ਕੋਟੀ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਯੋਗ ਨਿਸਚਿਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੁਕਸ਼ਮ ਓਮ ਨੂੰ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ, ਛੋਟਾ ਤੇ ਲੰਮਾ।
ਅਕਾਰਸ਼੍ਚ ਉਕਾਰਸ਼੍ਚਮਕਾਰਸ਼੍ਚਤਤਃਪਰਮ੍ ਬਿਂਦੁਨਾਦਯੁਤਂ ਤਦ੍ਧਿ ਸ਼ਬ੍ਦਕਾਲਕਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ‘ਅ’, ‘ਉ’ ਅਤੇ ‘ਮ’ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ; ਇਹ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਣਵਮੇਵਂਹਿਯੋਗਿਨਾਮੇਵਹृਦ੍ਗਤਮ੍ ਮਕਾਰਂਤਂਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਪ੍ਰਣਵ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਲੰਮਾ ਓਮ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਛੋਟਾ ਓਮ ‘ਮ’ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਃਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਯੋਰੈਕ੍ਯਂਮਕਾਰਂਤੁਤ੍ਰਿਕਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਹ੍ਰਸ੍ਵਮੇਵਂਹਿਜਾਪ੍ਯਂਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੈषਿਣਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਏਕਤਾ ‘ਮ’ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਛੋਟਾ ਓਮ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਾਪਣਯੋਗ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਵਾਯੁਕਨਕਾਰ੍ਣੋਦ੍ਯੋਃਸ਼ਬ੍ਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਥਾਦਸ਼ ਆਸ਼ਾਨ੍ਵਯੇਦਸ਼ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਇਤਿਕਥ੍ਯਤੇ
ਪ੍ਰਥਵੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦਸ ਧੁਨੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸਰੂਤ ਹਨ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਮੇਵਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂਤੁਦੀਰ੍ਘਕਮ੍ ਵ੍ਯਾਹृਤ੍ਯਾਦੌਚਮਂਤ੍ਰਾਦੌਕਾਮਂਸ਼ਬ੍ਦਕਲਾਯੁਤਮ੍
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਵ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲੰਮਾ। ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ‘ਉ’ ਧੁਨੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਦੌਚਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਂਸ੍ਯਾਦ੍ਵਂਦਨੇਸਂਧ੍ਯਯੋਰਪਿ ਨਵਕੌਟਿਜਪਾਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਃਪੁਰੁषੋਭਵੇਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਉ’ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦੋ ਸੰਧੀਆਂ ਸਮੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਕੋਟੀ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾਤੁਪृਥਿਵੀਜਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾਤੁਹ੍ਯਪਾਂਜਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾਤੁਤੇਜਸਾਂਜਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪੁਨਸ਼੍ਚਨਵਕੋਟ੍ਯਾ ਤੁ ਵਾਯੋਰ੍ਜਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਆਕਾਸ਼ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਵਕੋਟਿਜਪੇਨ ਵੈ
ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵਾ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧਾਦੀਨਾਂਕ੍ਰਮੇਣੈਵਨਵਕੋਟਿਜਪੇਣਵੈ ਅਹਂਕਾਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ਨਵ ਕੋਟਿਜਪੇਨ ਵੈ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਵਸਤੂ ਲਈ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਾਬੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ 'ਤੇ ਵੀ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਮਂਤ੍ਰਜਪ੍ਤੇਨ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ ਤਤਃ ਪਰਂਸ੍ਵਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂਜਪੋਭਵਤਿਹਿਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੋਰ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਕੋਟਿਜਪ੍ਤੇਨਵੈਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁਸ਼ੁਦ੍ਧਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੋਗੇਨਸਂਯੁਕ੍ਤੋਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਨਸਂਸ਼ਯਃ ਸਦਾਜਪਨ੍ਸਦਾਧ੍ਯਾਯਞ੍ਛਿਵਂ ਪ੍ਰਣਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਸਦਾ ਜਪਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਵ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋਮਹਾਯੋਗੀਸ਼ਿਵ ਏਵ ਨਸਂਸ਼ਯਃ ऋषਿਚ੍ਛਂਦੋਦੇਵਤਾਦਿਨ੍ਯਸ੍ਯਦੇਹੇਪੁਨਰ੍ਜਪੇਤ੍
ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਜੋਗੀ ਸਿਵ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਰਿਸ਼ੀ, ਛੰਦ, ਦੇਵਤਾ ਆਦਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵਂ ਮਾਤृਕਾਯੁਕ੍ਤਂਦੇਹੇਤ੍ਯਸ੍ਯ ऋषਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ਦਸ਼ਮਾਤृषਡਧ੍ਵਾਦਿ ਸਰ੍ਵਂਨ੍ਯਾਸਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਪ੍ਰਣਵ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੀ ਸਾਗਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਛੇ ਰਾਹਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਨਿਆਸ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।