ਭਗੇਨਸਹਿਤਂਲਿਂਗਂ ਭਗਂਲਿਂਗੇਨਸਂਯੁਤਮ੍ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰਚਭੋਗਾਰ੍ਥਂਨਿਤ੍ਯਭੋਗਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਭਗ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਭਗ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਦਾ ਸੁਆਦ ਲਈ ਹੈ।
ਭਗਵਂਤਂਮਹਾਦੇਵਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ਲੋਕਪ੍ਰਸਵਿਤਾਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਚ੍ਚਿਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸਵਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲਿਂਗਾਰ੍ਥਗਮਕਂਚਿਹ੍ਨਂਲਿਂਗਮਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਰਥ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਿਂਗਮਰ੍ਥਂਹਿਪੁਰੁषਂ ਸ਼ਿਵਂਗਮਯਤੀਤ੍ਯਦਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚਚਿਹ੍ਨਸ੍ਯਮੇਲਨਂਲਿਂਗਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਚਿਹ੍ਨਪੂਜਨਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਵੀਯਤੇ ਚਿਹ੍ਨਕਾਰ੍ਯਂਤੁਜਨ੍ਮਾਦਿਜਨ੍ਮਾਦ੍ਯਂਵਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕृਤੈਃ ਪੁਰੁषੈਸ਼੍ਚਾਪਿਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰਸਂਭਵੈਃ षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਆਮ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਬਾਹਰਲੇ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਹਿਪੂਜਾਜਨ੍ਮਨਿਵਰ੍ਤਿਕਾ ਆਦਿਵਾਰੇਮਹਾਲਿਂਗਂਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਜਨਮ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਮਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਵਾਰੇ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਰਭਿषੇਕੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਗੋਮਯਂਗੋਜਲਂਕ੍ਸ਼ੀਰਂਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਕਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਗੋਬਰ, ਗੌਮੂਤਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਘੀ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦ੍ਯਂਚਪृਥਕ੍ਚ੍ਚੈਵਮਧੁਨਾਚੇਕ੍ਸ਼ੁਸਾਰਕੈਃ ਗਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਰਾਨ੍ਨਨੈਵੇਦ੍ਯਂਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵਕਾਰਯੇਤ੍
ਦੁੱਧ ਆਦਿ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਕਸਰ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵਂਧ੍ਵਨਿਲਿਂਗਂਤੁਨਾਦਲਿਂਗਂਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ ਬਿਂਦੁਲਿਂਗਂ ਤੁ ਯਂਤ੍ਰਂਸ੍ਯਾਨ੍ਮਕਾਰਂਤੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਧੁਨੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰ ਹੈ; ਗੂੰਜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਆਪ ਹੀ ਬਣੀ ਹੈ; ਬਿੰਦੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਯੰਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਮ' ਅੱਖਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।
ਉਕਾਰਂਚਰਲਿਂਗਂਸ੍ਯਾਦਕਾਰਂਗੁਰੁਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ षਡ੍ਲਿਂਗਪੂਜਯਾਨਿਤ੍ਯਂਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਨਸਂਸ਼ਯਃ
'ਉ' ਅੱਖਰ ਚਲਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; 'ਅ' ਅੱਖਰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਛੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ-ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪੂਜਾ ਹਿ ਜਨ੍ਮਮੁਕ੍ਤਿਕਰੀਨृਣਾਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਾਤ੍ਪਾਦਮਰ੍ਧਂ ਵੈਭੂਤਿਧਾਰਣਾਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਰੁਦਰਾਖ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਅੱਧਾ ਪੈਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਸਮ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅੱਧਾ।
ਤ੍ਰਿਪਾਦਂ ਮਂਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪੂਜਯਾ ਪੂਰ੍ਣਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਭਕ੍ਤਂ ਚ ਪੂਜ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਪੂਜਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਮਂ ਪਠਤੇ ऽਧ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਤੇਸੁਦृਢਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਪੱਕੀ ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਪ੍ਰਣਵਸ੍ਯਚਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂषਡ੍ਲਿਂਗਸ੍ਯਮਹਾਮੁਨੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯਪੂਜਾਂਚਕ੍ਰਮਸ਼ੋਬ੍ਰੂਹਿਨਃਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਨੂੰ ਓਮ ਦੇ ਮਹੱਤਵ, ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਤਪੋਧਨੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਕृਤਃ ਅਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂਮਹਾਦੇਵੋਜਾਨਾਤਿਸ੍ਮਨਚਾਪਰਃ
ਹੇ ਤਪਸੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕੇਵਲ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਥਾਪਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇਤਮਹਂਸ਼ਿਵਸ੍ਯਕृਪਯੈਵਹਿ ਸ਼ਿਵੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂਚਯੁष੍ਮਾਕਂਰਕ੍ਸ਼ਾਂਗृਹ੍ਣਾਤੁਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ; ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਪ੍ਰੋਹਿਪ੍ਰਕृਤਿਜਾਤਸ੍ਯਸਂਸਾਰਸ੍ਯਮਹੋਦਧੇਃ ਨਵਂ ਨਾਵਾਂਤਰਮਿਤਿ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵੈ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਓਮ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਨੌਕਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਃਪ੍ਰਪਞ੍ਚੋਨਨਾਸ੍ਤਿਵੋ ਯੁष੍ਮਾਕਂਪ੍ਰਣਵਂਵਿਦੁਃ ਪ੍ਰਕਰ੍षੇਣਨਯੇਦ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂਵਃ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵਿਦੁਃ
‘ਪ੍ਰ’ ਅੱਖਰ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਓਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਜਾਪਕਾਨਾਂਯੋਗਿਨਾਂਸ੍ਵਮਂਤ੍ਰਪੂਜਕਸ੍ਯਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਂਕृਤ੍ਵਾਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨਂਤੁਨੂਤਨਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਮੰਤਰ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਜੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਓਮ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਮੇਵ ਮਾਯਾਰਹਿਤਂ ਨੂਤਨਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਪ੍ਰਕਰ੍षੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਉਹੀ ਓਮ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਮਹੱਤਵ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨੂਤਨਂ ਵੈ ਕਰੋਤੀਤਿ ਪ੍ਰਣਵਂ ਤਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਣਵਂਦ੍ਵਿਵਿਧਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਥੂਲਵਿਭੇਦਤਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਓਮ ਨੂੰ ਉਹ ਜੋ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਓਮ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਥੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥੂਲਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਦੁਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਵ੍ਯਕ੍ਤਪਞ੍ਚਾਰ੍ਣਂ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਾਰ੍ਣਂ ਤਥੇਤਰਤ੍
ਸੁਕਸ਼ਮ ਓਮ ਇਕ ਅੱਖਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਥੂਲ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੁਕਸ਼ਮ ਪੰਜ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਪਸ਼ਟ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸਾਰਂ ਹਿ ਤਸ੍ਯਹਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਥਾਨੁਸਂਧਾਨਂ ਸ੍ਵਦੇਹਵਿਲਯਾਵਧਿ
ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਓਮ ਸਭ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ; ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅਰਥ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ ਤੱਕ।
ਸ੍ਵਦੇਹੇਗਲਿਤੇਪੂਰ੍ਣਂਸ਼ਿਵਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਕੇਵਲਂਮਂਤ੍ਰਜਾਪੀਤੁਯੋਗਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਿਰਫ ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਵੀ ਯੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਜਾਪੀਤੁਨਿਸ਼੍ਚਯਂਯੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂਚਦ੍ਵਿਵਿਧਂਜ੍ਞੇਯਂਹ੍ਰਸ੍ਵਦੀਰ੍ਘਵਿਭੇਦਤਃ
ਛੱਤੀ ਕੋਟੀ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਯੋਗ ਨਿਸਚਿਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੁਕਸ਼ਮ ਓਮ ਨੂੰ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ, ਛੋਟਾ ਤੇ ਲੰਮਾ।
ਅਕਾਰਸ਼੍ਚ ਉਕਾਰਸ਼੍ਚਮਕਾਰਸ਼੍ਚਤਤਃਪਰਮ੍ ਬਿਂਦੁਨਾਦਯੁਤਂ ਤਦ੍ਧਿ ਸ਼ਬ੍ਦਕਾਲਕਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ‘ਅ’, ‘ਉ’ ਅਤੇ ‘ਮ’ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ; ਇਹ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਣਵਮੇਵਂਹਿਯੋਗਿਨਾਮੇਵਹृਦ੍ਗਤਮ੍ ਮਕਾਰਂਤਂਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਪ੍ਰਣਵ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਲੰਮਾ ਓਮ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਛੋਟਾ ਓਮ ‘ਮ’ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਃਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਯੋਰੈਕ੍ਯਂਮਕਾਰਂਤੁਤ੍ਰਿਕਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਹ੍ਰਸ੍ਵਮੇਵਂਹਿਜਾਪ੍ਯਂਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੈषਿਣਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਏਕਤਾ ‘ਮ’ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਛੋਟਾ ਓਮ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਾਪਣਯੋਗ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਵਾਯੁਕਨਕਾਰ੍ਣੋਦ੍ਯੋਃਸ਼ਬ੍ਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਥਾਦਸ਼ ਆਸ਼ਾਨ੍ਵਯੇਦਸ਼ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਇਤਿਕਥ੍ਯਤੇ
ਪ੍ਰਥਵੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦਸ ਧੁਨੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸਰੂਤ ਹਨ।