ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚਾਰੋਗ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਚ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵੇਦਪਰਿਜ੍ਞਾਨਂ ਸਦਨੁष੍ਠਾਨਮੇਵ ਚ
ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਧਰਮ, ਵੇਦ ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਚੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਅਮਲ — ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭੋਗਾਨਂਤੇ ਯੋਗਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ ਵੇਦਾਂਤਜ੍ਞਾਨਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਨ੍ਨਦੋ ਲਭੇਤ੍
ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦਾਂ, ਸਦੀਵੀ ਮਿਲਾਪ, ਵੇਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ — ਇਹ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਹ੍ਯੁषਃਕਾਲੇ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮਥਾਪਿ ਵਾ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਭੋਗਕਾਮੋ ਨਾਧਨੁਰ੍ਮਾਸਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਪਰ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੇ।
ਯਾਵਤ੍ਸਂਗਵਕਾਲਂ ਤੁ ਧਨੁਰ੍ਮਾਸੋ ਵਿਧੀਯਤੇ ਧਨੁਰ੍ਮਾਸੇ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰਂ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਦ ਤਕ ਜੋੜ ਦਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਧਨੁਰ ਮਹੀਨਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਨੁਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਜਪੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਸਪ੍ਤਿਕਂ ਜਪੇਤ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੀ ਮਾਤਾ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤਕ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਦੇਹਾਂਤੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਨਰਨਾਰੀਣਾਂ ਤ੍ਰਿਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਜਪੇਨ ਚ
ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਪੁਰਖਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਨਾਲ ਇਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯੈਵ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਜ੍ਞਾਨਮਾਪ੍ਯਤੇ ਇष੍ਟਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਸਦਾਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭੇਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮਨਚਾਹੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਰ੍ਮਾਸੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਹਾਨੈਵੇਦ੍ਯਮਾਚਰੇਤ੍ ਸ਼ਾਲਿਤਂਡੁਲਭਾਰੇਣ ਮਰੀਚਪ੍ਰਸ੍ਥਕੇਨ ਚ
ਧਨੁਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਭੋਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋਵੇ।
ਗਣਨਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਕੁਡਵੇਨ ਹਿ ਦ੍ਰੋਣਯੁਕ੍ਤੇਨ ਮੁਦ੍ਗੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵ੍ਯਂਜਨੇਨ ਚ
ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਾਰਾਂ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਘੀ ਦਾ ਕੁਡਵਾ, ਦਾਲ ਦਾ ਡੋਣਾ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਹੋਣ।
ਘृਤਪਕ੍ਵੈਰਪੂਪੈਸ਼੍ਚ ਮੋਦਕੈਃ ਸ਼ਾਲਿਕਾਦਿਭਿਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਪ੍ਰਸ੍ਥਕੇਨ ਚ
ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈਆਂ ਪੂੜੀਆਂ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋਣ।
ਨਾਰਿਕੇਲਫਲਾਦੀਨਾਂ ਤਥਾ ਗਣਨਯਾ ਸਹ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕ੍ਰਮੁਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਤ੍ਰਕੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਨਾਰੀਅਲ ਤੇ ਹੋਰ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਾਰਾਂ ਹੋਵੇ, ਬਾਰਾਂ ਸੁਪਾਰੀ ਅਤੇ ਛੱਤੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਕਰ੍ਪੂਰਖੁਰਚੂਰ੍ਣੇਨ ਪਞ੍ਚਸੌਗਂਧਿਕੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ ਤਾਂਬੂਲਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਯਦਾ ਮਹਾਨੈਵੇਦ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਪੂਰ, ਇਲਾਚੀ ਦਾ ਚੂਰਨ, ਪੰਜ ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ — ਇਹ ਵੱਡੇ ਭੋਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਮਹਾਨੈਵੇਦ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵੈ ਦੇਵਤਾਰ੍ਪਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਵਰ੍ਣਾਨੁਕ੍ਰਮਪੂਰ੍ਵੇਣ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਭੋਗ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਜਾਤੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਏਵਂ ਚੌਦਨਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮੌ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ਮਹਾਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨੇਨ ਨਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਰਾਜਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਭੋਗ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨੇਨ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਚ ਤਲ੍ਲੋਕੇ ਪੂਰ੍ਣਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੇ ਭੋਗ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਜਾਤੀ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਤੇ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਆਯੁ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨਤਃ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਲੋਕਮਾਪ੍ਯੈਵ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੇ ਭੋਗ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਜ੍ਜਨ੍ਮ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੀਰਿਤਮ੍ ਤਾਵਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨਂ ਤੁ ਮਹਾਪੂਰ੍ਣਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੇ ਭੋਗ ਜਨਮ ਲਈ ਭੇਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਭੇਟ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਵੱਡੀ ਪੂਰਨਤਾ ਇਉਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਪੂਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿष੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਮਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨੇਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਵੱਡੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਭੇਟ ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਊਰ੍ਜੇ ਮਾਸਿ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਜਨ੍ਮ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਾਚਰੇਤ੍ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਪਾਤਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਦਿਸਂਯੁਤੇ
ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਜਨਮ ਨक्षਤਰ, ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਆਦਿ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਬ੍ਦਜਨ੍ਮਦਿਨੇ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਨ੍ਮਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਾਸਾਂਤਰੇषੁ ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪੂਰ੍ਣਯੋਗਦਿਨੇਪਿ ਚ
ਹਰ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਨक्षਤਰ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਦਿਨ ਵੀ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੇਲਨੇਚਸ਼ਨੇਰ੍ਵਾਪਿਤਾਵਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰਮਾਚਰੇਤ੍ ਜਨ੍ਮਨੈਵੇਦ੍ਯਦਾਨੇਨਜਨ੍ਮਾਰ੍ਪਣਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਮਿਲਣ-ਜੁਲਣ, ਭੋਜਨ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਬੀਜ ਵਾਉਣ ਵੇਲੇ, ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾਰ੍ਪਣਾਚ੍ਛਿਵਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃਸ੍ਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂਦਦਾਤਿਹਿ ਇਦਂਤਜ੍ਜਨ੍ਮਨੈਵੇਦ੍ਯਂਸ਼ਿਵਸ੍ਯੈਵਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਜਨਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਮਿਲਾਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਜਨਮ ਦੀ ਭੇਟ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਹੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋਨਿਲਿਂਗਸ੍ਵਰੂਪੇਣਸ਼ਿਵੋਜਨ੍ਮਾਨਿਰੂਪਕਃ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂਜਨ੍ਮ ਪੂਜਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਹਿ
ਯੋਨੀ ਤੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਜਨਮ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਕ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬਿਂਦੁਨਾਦਾਤ੍ਮਕਂਸਰ੍ਵਂਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍ ਬਿਂਦੁਃਸ਼ਕ੍ਤਿਃਸ਼ਿਵੋਨਾਦਃਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਂਜਗਤ੍
ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਬਿੰਦੂ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਨਾਦ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਤੇ ਜਗਤ ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਨਾਦਾਧਾਰਮਿਦਂਬਿਂਦੁਰ੍ਬਿਂਦ੍ਵਾਧਾਰਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ ਜਗਦਾਧਾਰਭੂਤੌਹਿਬਿਂਦੁਨਾਦੌ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਨਾਦ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਦ ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਜਗਤ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਿਵਾਂ ਹੈ।
ਵਿਨ੍ਦੁਨਾਦਯੁਤਂਸਰ੍ਵਂਸਕਲੀਕਰਣਂਭਵੇਤ੍ ਸਕਲੀਕਰਣਾਜ੍ਜਨ੍ਮਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਜਗਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬਿਂਦੁਨਾਦਾਤ੍ਮਕਂਲਿਂਗਂਜਗਤ੍ਕਾਰਣਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬਿਂਦੁਰ੍ਦੇਰ੍ਵੀਸ਼ਿਵੋਨਾਦਃਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂਤੁਕਥ੍ਯਤੇ
ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਨਾਦ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਜਗਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਨਾਦ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ਮਾਤਾਦੇਵੀਬਿਂਦੁਰੂਪਾਨਾਦਰੂਪਃ ਸ਼ਿਵਃ ਪਿਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮਾਂ, ਦੇਵੀ, ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼ਿਵ, ਨਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਪੂਜਿਤਾਭ੍ਯਾਂਪਿਤृਭ੍ਯਾਂਤੁਪਰਮਾਨਂਦ ਏਵ ਹਿ ਪਰਮਾਨਂਦਲਾਭਾਰ੍ਥਂਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਦੇਵੀਜਗਤਾਂਮਾਤਾਸਸ਼ਿਵੋਜਗਤਃ ਪਿਤਾ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਕੇਨਿਤ੍ਯਂਕृਪਾਧਿਕ੍ਯਂ ਹਿ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜਗਤ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਇਆ ਬਹੁਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।