ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਥਾ ਬृਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯਾਭਾਵਾਤ੍ਪੂਰ੍ਣਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਕਂ ਵਿਦੁਃ ਉਦਯਾਦੁਦਯਂ ਵਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਧਾ-ਘਟਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਵਭਾਵ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ, ਵਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।

ਤਿਥ੍ਯਾਦੌ ਦੇਵਪੂਜਾ ਹਿ ਪੂਰ੍ਣਭੋਗਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗਃ ਪਿਤ੍ਃਣਾਂ ਤੁ ਨਿਸ਼ਿ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ

ਤਿਥੀ ਆਦਿ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਭਾਗਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਿਵਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਯਤੇ ਉਦਯਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਯਦਿ ਸਾ ਤਿਥਿਃ

ਅੰਤ ਦਾ ਭਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰ੍ਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤਿਥੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੱਧ-ਦਿਨ 'ਤੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇ ਤਥਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਸ੍ਥਿਤਿ ऋਕ੍ਸ਼ਾਦਿਕਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਵਾਰਾਦੀਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਜਪਾਦਿਕਮ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਜਿਵੇਂ ਤਾਰੇ ਆਦਿ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਚਿਤ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ, ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪੂਜਾਰ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਨੇਨੇਤਿ ਵੇਦੇष੍ਵਰ੍ਥਸ੍ਯ ਯੋਜਨਾ ਪੂਰ੍ਣਭੋਗਫਲਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ

ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਨੋਭਾਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਮਿष੍ਟਭੋਗਾਰ੍ਥਯੋਜਨਾਤ੍ ਪੂਜਾਸ਼ਬ੍ਦਰ੍ਥ ਏਵਂ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਲੋਕਵੇਦਯੋਃ

‘ਪੂਜਾ’ ਸ਼ਬਦ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਭੋਗ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਲਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਕਾਮ੍ਯੇ ਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਸਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਰ੍षਂ ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਨਿੱਤ ਕਰਮ ਰੋਜ਼, ਮਹੀਨੇ, ਪੱਖ ਜਾਂ ਸਾਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਹਨ।

ਤਤ੍ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਾਦृਕ੍ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਮਹਾਗਣਪਤੇਃ ਪੂਜਾ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਕੇ

ਹਰ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਮਹਾ-ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰੀ ਪਕ੍ਸ਼ਭੋਗਫਲਪ੍ਰਦਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਪੂਜਾ ਚ ਕृਤਾ ਮਾਸਫਲਪ੍ਰਦਾ

ਇਹ ਪੂਜਾ ਪੱਖ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਖ ਦੇ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਵਰ੍षਭੋਗਪ੍ਰਦਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਕृਤਾ ਵੈ ਸਿਂਹਭਾਦ੍ਰਕੇ ਸ਼੍ਰਵਣ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਹਸ੍ਤਭੇ ਦਿਨੇ

ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਲ ਦੇ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ੍ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜਦ ਹਸਤ ਤਾਰਾ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ, ਸਤਵੀਂ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਾਦਿਤ੍ਯਯਜਨਂ ਚਰੇਤ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਭਾਦ੍ਰਕਸੌਮ੍ਯੇ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਵਰ੍ਣਕ੍ਸ਼ਕੇ

ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇਠ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਜਦ ਸ੍ਰਾਵਣ ਤਾਰਾ ਹੋਵੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਯਜਨਮਿष੍ਟਂਸਂਪਤ੍ਕਰਂ ਵਿਦੁਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਵਿष੍ਣੁਯਜਨਮਿष੍ਟਾਰੋਗ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਭਵੇਤ੍

ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਪਤਿ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਿਹਤ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਗਵਾਦੀਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨਰ੍ਥਾਨ੍ਸਾਂਗਾਨ੍ਦਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਤਰ੍ਪਣਾਤ੍

ਗਾਂ ਆਦਿ ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਨਾਮਤਃ षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਯਜੇਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਏਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਨਾਮਕੈਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜਨਂ ਤਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਭਵੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਕਰ੍ਕਟੇ ਸੋਮਵਾਰੇ ਚ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਮृਗਸ਼ੀਰ੍षਕੇ ਅਂਬਾਂ ਯਜੇਦ੍ਭੂਤਿਕਾਮਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍

ਕਰਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੋਮਵਾਰ, ਨਵੀਂ ਨੂੰ ਜਦ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤਾਰਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਭੌਤਿਕਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਆਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਛੁਕ੍ਲਨਵਮੀ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦਾ ਆਦਿਵਾਰੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ, ਜਦ ਐਤਵਾਰ ਹੋਵੇ।

ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਚ ਮਹਾਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਮਾਘਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦਾ

ਆਰਦਰਾ ਜਾਂ ਮਹਾ-ਆਰਦਰਾ ਦਿਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੈ; ਮਾਘ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਆਯੁष੍ਕਰੀ ਮृਤ੍ਯੁਹਰਾ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀ ਨृਣਾਮ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਮਹਾਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਦਿਨੇਪਿ ਚ

ਇਹ ਪੂਜਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾ-ਆਰਦਰਾ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਦਿਨ ਵੀ।

ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਰ੍ਦ੍ਰਕਾਯਾਂ ਵਾ षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ ਤਤ੍ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪਾਦਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍

ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਆਰਦਰਾ ਦਿਨ, ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਯਜਨਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ਵਾਰਾਦਿਦੇਵਯਜਨਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਹਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ

ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਦਿਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਯਜੇਦ੍ਬੁਧਃ ਦਾਨੇਨ ਤਪਸਾ ਹੋਮੈਰ੍ਜਪੇਨ ਨਿਯਮੇਨ ਚ

ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਨ, ਤਪ, ਹਵਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰੇ।

षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵਿਪ੍ਰਮਂਤ੍ਰਕੈਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਭੋਜਨੇਨ ਨਿष੍ਕਾਮਾਰ੍ਤਿਕਰੋ ਭਵੇਤ੍

ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦੇਵਯਜਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਪ੍ਰਦਂ ਭਵੇਤ੍ ਵ੍ਯਾਧੀਨਾਂ ਹਰਣਂ ਚੈਵ ਭਵੇਦ੍ਭੂਤਗ੍ਰਹਕ੍ਸ਼ਯਃ

ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤਿਕਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇषੁ ਨृਣਾਮਾਦਿਤ੍ਯਪੂਜਨਾਤ੍ ਤੈਲਕਾਰ੍ਪਾਸਦਾਨਾਤ੍ਤੁ ਭਵੇਤ੍ਕੁष੍ਠਾਦਿਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ

ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਐਤਵਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਤੇਲ, ਕਪਾਹ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕੋ਷ਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਰੀਤਕੀਮਰੀਚੀਨਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਦਾਨਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਯਾ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਯਰੋਗਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍

ਹਰੀਤਕੀ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਕਪੜਾ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਘਟਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦੀਪਸਰ੍षਪਦਾਨਾਚ੍ਚ ਅਪਸ੍ਮਾਰਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੋਮਵਾਰੇषੁ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਯਜਨਂ ਨृਣਾਮ੍

ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਰਗੀ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਸੋਮਵਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮਹਾਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ ਗृਹਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਿਦਾਨਾਚ੍ਚ ਗृਹੋਪਕਰਣਾਦਿਨਾ

ਇਹ ਵੱਡੀ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸੰਪਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਘਰ, ਖੇਤ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਸਮਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ।

ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭੌਮਵਾਰੇषੁ ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਯਜਨਾਨ੍ਨृਣਾਮ੍ ਦੀਪਘਂਟਾਦਿਦਾਨਾਦ੍ਵੈ ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਰਚਿਰਾਦ੍ਭਵੇਤ੍

ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਮੰਗਲਵਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦੀਵੇ, ਘੰਟੀ ਆਦਿ ਦੇਣ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।