ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗੁਰੁਮੁਖਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਮਸ੍ਤੀਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਰਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਆਸਥਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਂਧੁਰਾਜਭਯਾਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਾ ਚ ਕਨੀਯਸੀ ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਦਰਿਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਾਚਾ ਵਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਜੇਤ੍
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਆਸਥਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਬੋਲ ਕੇ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਾਚਿਕਂ ਯਜਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਜਪਾਦਿਕਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਵ੍ਰਤਾਦ੍ਯਂ ਹਿ ਕਾਯਿਕਂ ਯਜਨਂ ਵਿਦੁਃ
ਮੰਤ੍ਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਜਪ ਆਦਿ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਵਾਚਿਕ ਮੰਨੋ; ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਵਰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਕ ਉਪਾਸਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਹ੍ਯਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ ਦੇਵਤਾਰ੍ਪਣਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਕृਤਂ ਭੋਗਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਜੋ ਵੀ ਭੋਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮੁਭਯਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਗੁਣਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਤਪ ਤੇ ਦਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਆਸਰਾ ਦਿੰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਯੇ ऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਪ੍ਰਦਂ ਬੁਧੈਃ ਇਹਾ ऽਮੁਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮਂ ਜਨ੍ਮਸਦਾਭੋਗਂ ਲਭੇਦ੍ਬੁਧਃ ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਪਣਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਭੋਗ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਮਂ ਪਠਤੇ ऽਧ੍ਯਾਯਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਦਾ ਨਰਃ ਤਸ੍ਯ ਵੈਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਤਮ ਯੇਨ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਾਭਿष੍ਟਮਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਸਾਧੁਪृष੍ਟਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਾਯਕਮ੍ ਸਦ੍ਯੋ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ृਣੁਤ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਦ੍ਯਃ ਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਦਿਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਦਿਭੋਜ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਸਰ੍ਵਮੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਯਤਃ ਤਤੋ ਮृਦਾਦਿਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾ ਭੁਵਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਆਦਿ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਚ ਨਾਰੀਣਾਮਧਿਕਾਰੋਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਨਦ੍ਯਾਂ ਤਡਾਗੇ ਕੂਪੇ ਵਾ ਜਲਾਂਤਰ੍ਮृਦਮਾਹਰੇਤ੍
ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੱਕ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਨਦੀ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਕੂਏ ਵਿਚੋਂ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਗਂਧਚੂਰ੍ਣੇਨ ਪੇषਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਮਂਡਪੇ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਚ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸ ਕੇ, ਸਾਫ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਂਗਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਕੋਪੇਤਾਮਾਯੁਧੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਦਾਦਰੇਣ ਹਿ
ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਗ ਹੋਣ, ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਕਮਲ ਆਸਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਵਿष੍ਣੂਨਾਮਂਬਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਘਨਹਰਤਾ, ਸੂਰਜ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਾਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਫਲਸਿਦ੍ਧਯੇ ਪੁष੍ਪੇਣ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਭਿषੇਕਂ ਸਮਂਤ੍ਰਕਮ੍
ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨੇਨੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਡਵਮਾਨਤਃ ਗृਹੇ ਤੁ ਕੁਡਵਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਾਨੁषੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਮਿष੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਚਾਵਲ ਦੇ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁੜਵਾ ਮਾਪ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜਵਾ ਹੀ ਮਾਪ ਜਾਣੋ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਥ ਮਾਪ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਤ੍ਰਯਂ ਯੋਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਣਫਲਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਧਿਕਂ ਵੈ ਦ੍ਵਯਂ ਤ੍ਰਯਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਥ ਮਾਪ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵੈ-ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਥ। ਪੂਰਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਪੂਜਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਲਭੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਗੁਲਮਾਯਾਮਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚ ਤਤੋ ऽਧਿਕਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਪ ਬਾਰਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਣਮਂਗੁਲਸ੍ਯੈਕਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਕਤ੍ਰਯਮ੍ ਅਯੋਦਾਰੁਕृਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਮਾਪ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਪੰਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣੇ ਮਾਪ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਣੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ 'ਸ਼ਿਵ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦष੍ਟਭਾਗਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਚ੍ਚਤੁਃਕੁਡਵਂ ਮਤਮ੍ ਦਸ਼ਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ਼ਤਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸਹਸ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਪ੍ਰਸਥ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਸਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਾਰ ਕੁੜਵਾ ਸਮਝੋ। ਦਸ ਪ੍ਰਸਥ, ਸੌ ਪ੍ਰਸਥ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪ੍ਰਸਥ ਵੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਲਤੈਲਾਦਿਗਂਧਾਨਾਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਚ ਮਾਨਤਃ ਮਾਨੁषਾਰ੍षਸ੍ਵਯਂਭੂਨਾਂ ਮਹਾਪੂਜੇਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਪਾਣੀ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਮਾਪ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਮਨੁੱਖਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਮਹਾ-ਪੂਜਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿषੇਕਾਦਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਗਂਧਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਯਤੇ ਆਯੁਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਾਦਰ੍ਥਮਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਨੈਵੇਦ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਯੁ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਾਂਬੂਲਾਦ੍ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ षਟ੍ਕਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਸਾਧਯੇਤ੍
ਦੀਵੇ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤਾਂਬੂਲ ਤੋਂ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾ ਛੇ ਰਸਮਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਨਾਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰੋ ਜਪਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਵੁਭੌ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸਦਾਕਾਰ੍ਯੌ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ
ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਜਪ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਭੋਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤਤ੍ਸਦਾ ਨਰਃ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਯਾ ਚੈਵ ਤਤ੍ਤਲ੍ਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਵਾਂਤਰਲੋਕੇ ਚ ਯਥੇष੍ਟਂ ਭੋਗ੍ਯਮਾਪ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਵਿਚਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਪੂਜਯਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ऽਭੀष੍ਟਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰੇ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਸਿਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣਭਾਦ੍ਰਕੇ
ਵਿਘਨ-ਨਾਸ਼ਕ ਦੀ ਠੀਕ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਭੂ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਜਾਂ ਸਾਵਣ ਜਾਂ ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ, ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ।
ਭਿषਗृਕ੍ਸ਼ੇ ਧਨੁਰ੍ਮਾਸੇ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜੇਤ੍ ਸ਼ਤਂ ਪੂਜਾਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਕਦਿਨੈਰ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵੈਦ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਧਨੁ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਘਨ-ਨਾਸ਼ਕ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੂਜਾਵਾਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਚੇष੍ਟਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਤਤ੍ਤਦ੍ਦੁਰਿਤਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਦੁਖ-ਬਿਪਤਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।