ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਾਯਿਕਾਦਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯਕੈਸ੍ਤਥਾ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਹਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘੀ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵੀ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਭੂਦਾਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾ ऽਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਿਲਦਾਨਂ ਬਲਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸਦਾ ਮृਤ੍ਯੁਜਯਂ ਵਿਦੁਃ

ਜਮੀਨ ਦਾ ਦਾਨ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਤੇਲ ਦਾ ਦਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਜਾਠਰਾਗ੍ਨੇਸ੍ਤੁ ਵृਦ੍ਧਿਦਂ ਵੀਰ੍ਯਦਂ ਤਥਾ ਆਜ੍ਯਂ ਪੁष੍ਟਿਕਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਕਰਂ ਵਿਦੁਃ

ਸੋਨਾ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਪੜਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਧਾਨ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਧੁਰਾਹਾਰਦਂ ਗੁਡਮ੍ ਰੌਪ੍ਯਂ ਰੇਤੋਭਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ षਡ੍ਰਸਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਲਾਵਣਮ੍

ਅਨਾਜ ਤੇ ਭੋਜਨ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਗੁੜ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਲਈ; ਚਾਂਦੀ ਵੀਰਯ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਤੇ ਲੂਣ ਛੇ ਰਸਾਂ ਲਈ।

ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੂष੍ਮਾਂਡਂ ਪੁष੍ਟਿਦਂ ਵਿਦੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਦਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਨਾਮਿਹ ਚਾ ऽਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਇਹ ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਤਿੰਬਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤੁ ਭੋਗਦਮ੍ ਪਨਸਾਮ੍ਰਕਪਿਤ੍ਥਾਨਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਫਲਮੇਵ ਚ

ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ, ਜਦੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੂਰੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੇ ਪਨਸਾ, ਆਮ, ਕਪਿੱਠ ਆਦਿ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ।

ਕਦਲ੍ਯਾਦ੍ਯੌषਧੀਨਾਂ ਚ ਫਲਂ ਗੁਲ੍ਮੋਦ੍ਭਵਂ ਤਥਾ ਮਾषਾਦੀਨਾਂ ਚ ਮੁਦ੍ਗਾਨਾਂ ਫਲਂ ਸ਼ਾਕਾਦਿਕਂ ਤਥਾ

ਕੇਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਫਲ, ਗੁਲਮੋਹਰ ਦੇ ਫਲ, ਮਾਸ ਤੇ ਮੂੰਗ ਦੇ ਫਲ, ਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਫਲ ਵੀ।

ਮਰੀਚਿਸਰ੍षਪਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਾਕੋਪਕਰਣਂ ਤਥਾ ਯਦृਤੌ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਤਦ੍ਦੇਯਂ ਹਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਮਰੀਚੀ, ਸਰਸੋਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਮਸਾਲੇ, ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਦੀਂਦ੍ਰਿਯਤृਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਦੇਯਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਦਸ਼ਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਦਿਗਾਦੀਨਾਂ ਚ ਤੁष੍ਟਿਦਾ

ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨ ਆਦਿ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਧੁਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗੁਰੁਮੁਖਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਮਸ੍ਤੀਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਰਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਆਸਥਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਂਧੁਰਾਜਭਯਾਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਾ ਚ ਕਨੀਯਸੀ ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਦਰਿਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਾਚਾ ਵਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਜੇਤ੍

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਆਸਥਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਬੋਲ ਕੇ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਵਾਚਿਕਂ ਯਜਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਰਜਪਾਦਿਕਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਵ੍ਰਤਾਦ੍ਯਂ ਹਿ ਕਾਯਿਕਂ ਯਜਨਂ ਵਿਦੁਃ

ਮੰਤ੍ਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਜਪ ਆਦਿ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਵਾਚਿਕ ਮੰਨੋ; ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਵਰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਕ ਉਪਾਸਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯੇਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਹ੍ਯਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ ਦੇਵਤਾਰ੍ਪਣਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਕृਤਂ ਭੋਗਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਜੋ ਵੀ ਭੋਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮੁਭਯਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਗੁਣਸ਼ੋਭਿਤਮ੍

ਤਪ ਤੇ ਦਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਆਸਰਾ ਦਿੰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਯੇ ऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਪ੍ਰਦਂ ਬੁਧੈਃ ਇਹਾ ऽਮੁਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮਂ ਜਨ੍ਮਸਦਾਭੋਗਂ ਲਭੇਦ੍ਬੁਧਃ ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਪਣਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਭੋਗ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯ ਇਮਂ ਪਠਤੇ ऽਧ੍ਯਾਯਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਦਾ ਨਰਃ ਤਸ੍ਯ ਵੈਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਾਰ੍ਥਿਵਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਤਮ ਯੇਨ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਾਭਿष੍ਟਮਵਾਪ੍ਯਤੇ

ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸੁਸਾਧੁਪृष੍ਟਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਾਯਕਮ੍ ਸਦ੍ਯੋ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ृਣੁਤ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ

ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਪਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਦ੍ਯਃ ਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਦਿਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਇਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਨਾਦਿਭੋਜ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਸਰ੍ਵਮੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਯਤਃ ਤਤੋ ਮृਦਾਦਿਪ੍ਰਤਿਮਾਪੂਜਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾ ਭੁਵਿ

ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਆਦਿ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਚ ਨਾਰੀਣਾਮਧਿਕਾਰੋਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਨਦ੍ਯਾਂ ਤਡਾਗੇ ਕੂਪੇ ਵਾ ਜਲਾਂਤਰ੍ਮृਦਮਾਹਰੇਤ੍

ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੱਕ ਪੱਕਾ ਹੈ; ਨਦੀ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਕੂਏ ਵਿਚੋਂ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਗਂਧਚੂਰ੍ਣੇਨ ਪੇषਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਮਂਡਪੇ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਚ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍

ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸ ਕੇ, ਸਾਫ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਅਂਗਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਕੋਪੇਤਾਮਾਯੁਧੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਦਾਦਰੇਣ ਹਿ

ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਗ ਹੋਣ, ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਕਮਲ ਆਸਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਵਿष੍ਣੂਨਾਮਂਬਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਘਨਹਰਤਾ, ਸੂਰਜ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਾਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਫਲਸਿਦ੍ਧਯੇ ਪੁष੍ਪੇਣ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਭਿषੇਕਂ ਸਮਂਤ੍ਰਕਮ੍

ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨੇਨੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਡਵਮਾਨਤਃ ਗृਹੇ ਤੁ ਕੁਡਵਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਾਨੁषੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਮਿष੍ਯਤੇ

ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਚਾਵਲ ਦੇ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁੜਵਾ ਮਾਪ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜਵਾ ਹੀ ਮਾਪ ਜਾਣੋ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਥ ਮਾਪ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੈਵੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਤ੍ਰਯਂ ਯੋਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂਭੋਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਣਫਲਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਧਿਕਂ ਵੈ ਦ੍ਵਯਂ ਤ੍ਰਯਮ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਥ ਮਾਪ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵੈ-ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਥ। ਪੂਰਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਹਸ੍ਰਪੂਜਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਲਭੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਗੁਲਮਾਯਾਮਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚ ਤਤੋ ऽਧਿਕਮ੍

ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਪ ਬਾਰਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਮਾਣਮਂਗੁਲਸ੍ਯੈਕਂ ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਕਤ੍ਰਯਮ੍ ਅਯੋਦਾਰੁਕृਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ

ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਮਾਪ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਪੰਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣੇ ਮਾਪ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਣੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ 'ਸ਼ਿਵ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।