ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਸ਼ਾਂਗਮਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਪਰਜਨ੍ਮਨਿ ਚਾਰੋਗ੍ਯਂ ਦਸ਼ਵਰ੍षਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਅੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਮਾਨਮਥਾਹ੍ਵਾਨਮਭ੍ਯਂਗਂ ਪਾਦਸੇਵਨਮ੍ ਵਾਸੋ ਗਂਧਾਦ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਚ ਘृਤਾਪੂਪਰਸੋਤ੍ਤਰਮ੍

ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਸੱਦਾ, ਮਲ੍ਹਮ ਲਾਉਣਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਘੀ, ਪੂਰੇ ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦੀ ਭੇਟ—

षਡ੍ਰਸਂ ਵ੍ਯਂਜਨਂ ਚੈਵ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮ੍ ਨਮਸ਼੍ਚਾਨੁਗਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਨ੍ਨਦਾਨਂ ਦਸ਼ਾਂਗਕਮ੍

ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਪਾਨ, ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਦਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਥ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੰਨ—

ਦਸ਼ਾਂਗਮਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਭ੍ਯੋ ਵੈ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਅਰ੍ਕਵਾਰੇ ਤਥਾ ऽ ऽਰੋਗ੍ਯਂ ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਅੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸੋਮਵਾਰਾਦਿਵਾਰੇषੁ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਾਰਗੁਣਂ ਫਲਮ੍ ਅਨ੍ਨਦਾਨਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਪਰਜਨ੍ਮਨਿ

ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਅੰਨ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਹਰ ਦਿਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਪਿ ਚ ਵਾਰੇषੁ ਦਸ਼ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਾਂਗਕਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਮਾਰੋਗ੍ਯਾਦਿਕਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਸੱਤੋਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤ ਤੇ ਹੋਰ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਸ਼ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਸਹਸ੍ਰਵਰ੍षਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸ਼ਰ੍ਵਲੋਕੇ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸਹਸ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ऽਯੁਤਵਰ੍षਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਏਵਂ ਸੋਮਾਦਿਵਾਰੇषੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਹਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਵਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਪੂਤਚੇਤਸਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਹ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਾਦਿ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਇਤਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਤੇ ਹੋਰ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਯੁਤਾਨਾਂ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਬਾਲਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਦੇਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ ਯੂਨਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਣ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।

ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਦੇਯਂ ਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ ਬਾਲਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਰਤੀਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਕਾਮੈਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਣ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯੁਵਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਭੋਗਕਾਮੈਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ ਵृਦ੍ਧਾਸੁ ਪਾਰ੍ਵਤੀਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਦੇਯਮਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਜਨੈਃ

ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਣ ਜੋ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜੋ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।

ਸ਼ਿਲਵृਤ੍ਤ੍ਯੋਞ੍ਛਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਗੁਰੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਣਫਲਦਂ ਵਿਦੁਃ

ਜੋ ਧਨ ਇਮਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤਪ, ਭਿੱਖ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਫੀਸ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਧਨ ਪੂਰੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕ੍ਲਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਕੋਪੇਤਮਧਮਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਧਨ ਸਾਫ ਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਮਧ्यम ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਨ ਖੇਤੀ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵਾਣਿਜ੍ਯਕਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯਾਹੁਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਭृਤਕਾਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਲਈ ਜੋ ਧਨ ਸ਼ੌਰਯ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਜੋ ਧਨ ਨੌਕਰੀ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪੈਤृਕਂ ਭਰ੍ਤृਕਂ ਤਥਾ ਗਵਾਦੀਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਨਾਂ ਚੈਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਧਨ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਚੈਤ ਆਦਿ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਹਰੇਕ ਅਨੁਸਾਰ।

ਸਂਭੂਯ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦਿष੍ਟਸਮृਦ੍ਧਯੇ ਗੋਭੂਤਿਲਹਿਰਣ੍ਯਾਜ੍ਯਵਾਸੋਧਾਨ੍ਯਗੁਡਾਨਿ ਚ

ਜਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ, ਘੀ, ਕਪੜੇ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਗੁੜ ਇਕੱਠੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਰੌਪ੍ਯਂ ਲਵਣਕੂष੍ਮਾਂਡੇ ਕਨ੍ਯਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਤਥਾ ਗੋਦਾਨਾਦ੍ਦਤ੍ਤਗਵ੍ਯੇਨ ਗੋਮਯੇਨੋਪਕਾਰਿਣਾ

ਚਾਂਦੀ, ਲੂਣ, ਤਿੰਬਾ, ਬਾਰਾਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਗਾਂ; ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਗੋਬਰ ਵੀ ਲਾਭ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਦੁਰਿਤਾਨਾਂ ਨਿਵਾਰਣਮ੍ ਜਲਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਦੁਰਿਤਾਨਾਂ ਤੁ ਗੋਜਲੈਃ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਤੇਲ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕਾਯਿਕਾਦਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯਕੈਸ੍ਤਥਾ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਹਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘੀ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵੀ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਭੂਦਾਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾ ऽਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਿਲਦਾਨਂ ਬਲਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਸਦਾ ਮृਤ੍ਯੁਜਯਂ ਵਿਦੁਃ

ਜਮੀਨ ਦਾ ਦਾਨ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਤੇਲ ਦਾ ਦਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਜਾਠਰਾਗ੍ਨੇਸ੍ਤੁ ਵृਦ੍ਧਿਦਂ ਵੀਰ੍ਯਦਂ ਤਥਾ ਆਜ੍ਯਂ ਪੁष੍ਟਿਕਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਕਰਂ ਵਿਦੁਃ

ਸੋਨਾ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਪੜਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਧਾਨ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਧੁਰਾਹਾਰਦਂ ਗੁਡਮ੍ ਰੌਪ੍ਯਂ ਰੇਤੋਭਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ षਡ੍ਰਸਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਲਾਵਣਮ੍

ਅਨਾਜ ਤੇ ਭੋਜਨ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਗੁੜ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਲਈ; ਚਾਂਦੀ ਵੀਰਯ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਤੇ ਲੂਣ ਛੇ ਰਸਾਂ ਲਈ।

ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੂष੍ਮਾਂਡਂ ਪੁष੍ਟਿਦਂ ਵਿਦੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਦਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਨਾਮਿਹ ਚਾ ऽਮੁਤ੍ਰ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਇਹ ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਹਨ; ਤਿੰਬਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤੁ ਭੋਗਦਮ੍ ਪਨਸਾਮ੍ਰਕਪਿਤ੍ਥਾਨਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਫਲਮੇਵ ਚ

ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ, ਜਦੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੂਰੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੇ ਪਨਸਾ, ਆਮ, ਕਪਿੱਠ ਆਦਿ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ।

ਕਦਲ੍ਯਾਦ੍ਯੌषਧੀਨਾਂ ਚ ਫਲਂ ਗੁਲ੍ਮੋਦ੍ਭਵਂ ਤਥਾ ਮਾषਾਦੀਨਾਂ ਚ ਮੁਦ੍ਗਾਨਾਂ ਫਲਂ ਸ਼ਾਕਾਦਿਕਂ ਤਥਾ

ਕੇਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਫਲ, ਗੁਲਮੋਹਰ ਦੇ ਫਲ, ਮਾਸ ਤੇ ਮੂੰਗ ਦੇ ਫਲ, ਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਫਲ ਵੀ।

ਮਰੀਚਿਸਰ੍षਪਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਾਕੋਪਕਰਣਂ ਤਥਾ ਯਦृਤੌ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਤਦ੍ਦੇਯਂ ਹਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਮਰੀਚੀ, ਸਰਸੋਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਮਸਾਲੇ, ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਦੀਂਦ੍ਰਿਯਤृਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਦੇਯਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਦਸ਼ਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਦਿਗਾਦੀਨਾਂ ਚ ਤੁष੍ਟਿਦਾ

ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨ ਆਦਿ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਧੁਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।