ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਾਯਕਂ ਤ੍ਰਾਯਤੇ ਪਾਤਾਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਹਿ ਸਾ ਯਥਾ ऽਰ੍ਥਹਿਨੋ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਨ ਯਚ੍ਛਤਿ

ਗਾਯਤਰੀ ਇਸ ਲਈ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

ਅਰ੍ਥਵਾਨਿਹ ਯੋ ਲੋਕੇ ਪਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਹਿ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਨਰਾਨ੍ਸਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ ਤੇ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।

ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਹਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨੇ ਜਪੇ ਹੋਮੇ ਪੂਜਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ

ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨ, ਜਪ, ਹਵਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ—

ਦਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਥਾ ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਰ੍ਹਤਿ ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਨਾਰੀਨਰਮਯਾਤ੍ਮਕਮ੍

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਭੁੱਖੇ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਅੰਨ ਦੇਣ ਲਈ ਉਹੀ ਸਹੀ ਪਾਤਰ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਹੂਯ ਯਤ੍ਕਾਲੇ ਸੁਸਮਾਹਿਤਮ੍ ਤਦਰ੍ਥਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਰ੍ਥਂ ਵਾ ਸਦ੍ਬੋਧਕਮਭੀष੍ਟਦਮ੍

ਜਦੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਗੱਲ ਜਾਂ ਅਰਥ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਚ੍ਛਾਵਤਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਸਂਪੂਰ੍ਣਫਲਦਂ ਵਿਦੁਃ ਯਤ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨਂਤਰਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਰ੍ਥਫਲਦਂ ਵਿਦੁਃ

ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਵਾਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਤ੍ਸੇਵਕਾਯ ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪਾਦਫਲਦਂ ਵਿਦੁਃ ਜਾਤਿਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦੀਨਵृਤ੍ਤੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ

ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਨਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਤ੍ਤਮਰ੍ਥਂ ਹਿ ਭੋਗਾਯ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ ਵੇਦਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਹਿ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍

ਜੋ ਧਨ ਭੋਗ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੂਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯੇ ਹਿ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਵੈਕੁਂਠਦਂ ਵਿਦੁਃ

ਗਾਇਤਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵੈਕੁੰਠ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਕੈਲਾਸਦਂ ਵਿਦੁਃ ਤਤ੍ਤਲ੍ਲੋਕੋਪਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਨਮਿष੍ਯਤੇ

ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਕੈਲਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਦੀ ਭੋਗ ਲਈ ਦਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦਸ਼ਾਂਗਮਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਪਰਜਨ੍ਮਨਿ ਚਾਰੋਗ੍ਯਂ ਦਸ਼ਵਰ੍षਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਅੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਮਾਨਮਥਾਹ੍ਵਾਨਮਭ੍ਯਂਗਂ ਪਾਦਸੇਵਨਮ੍ ਵਾਸੋ ਗਂਧਾਦ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਚ ਘृਤਾਪੂਪਰਸੋਤ੍ਤਰਮ੍

ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਸੱਦਾ, ਮਲ੍ਹਮ ਲਾਉਣਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਘੀ, ਪੂਰੇ ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦੀ ਭੇਟ—

षਡ੍ਰਸਂ ਵ੍ਯਂਜਨਂ ਚੈਵ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮ੍ ਨਮਸ਼੍ਚਾਨੁਗਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਨ੍ਨਦਾਨਂ ਦਸ਼ਾਂਗਕਮ੍

ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਪਾਨ, ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਦਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਥ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੰਨ—

ਦਸ਼ਾਂਗਮਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਭ੍ਯੋ ਵੈ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਅਰ੍ਕਵਾਰੇ ਤਥਾ ऽ ऽਰੋਗ੍ਯਂ ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਅੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸੋਮਵਾਰਾਦਿਵਾਰੇषੁ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਾਰਗੁਣਂ ਫਲਮ੍ ਅਨ੍ਨਦਾਨਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਪਰਜਨ੍ਮਨਿ

ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਅੰਨ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਹਰ ਦਿਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਪਿ ਚ ਵਾਰੇषੁ ਦਸ਼ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਾਂਗਕਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਮਾਰੋਗ੍ਯਾਦਿਕਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਸੱਤੋਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤ ਤੇ ਹੋਰ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਸ਼ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਸਹਸ੍ਰਵਰ੍षਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸ਼ਰ੍ਵਲੋਕੇ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸਹਸ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ऽਯੁਤਵਰ੍षਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਏਵਂ ਸੋਮਾਦਿਵਾਰੇषੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਹਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਵਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਭਾਨੁਵਾਰੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਪੂਤਚੇਤਸਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਹ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਾਦਿ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਇਤਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਤੇ ਹੋਰ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਯੁਤਾਨਾਂ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਬਾਲਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਦੇਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ ਯੂਨਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਣ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।

ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਹਿ ਦੇਯਂ ਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ ਬਾਲਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਰਤੀਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਕਾਮੈਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਣ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯੁਵਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਭੋਗਕਾਮੈਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮੈਃ ਵृਦ੍ਧਾਸੁ ਪਾਰ੍ਵਤੀਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਦੇਯਮਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਜਨੈਃ

ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਉਹ ਲੋਕ ਦੇਣ ਜੋ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜੋ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।

ਸ਼ਿਲਵृਤ੍ਤ੍ਯੋਞ੍ਛਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਗੁਰੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਣਫਲਦਂ ਵਿਦੁਃ

ਜੋ ਧਨ ਇਮਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤਪ, ਭਿੱਖ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਫੀਸ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਧਨ ਪੂਰੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕ੍ਲਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਕੋਪੇਤਮਧਮਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਧਨ ਸਾਫ ਦਾਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਮਧ्यम ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਨ ਖੇਤੀ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ੌਰ੍ਯਵਾਣਿਜ੍ਯਕਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯਾਹੁਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਭृਤਕਾਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਂ ਲਈ ਜੋ ਧਨ ਸ਼ੌਰਯ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਜੋ ਧਨ ਨੌਕਰੀ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਿਨਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪੈਤृਕਂ ਭਰ੍ਤृਕਂ ਤਥਾ ਗਵਾਦੀਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਨਾਂ ਚੈਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਧਨ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਚੈਤ ਆਦਿ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਹਰੇਕ ਅਨੁਸਾਰ।

ਸਂਭੂਯ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦਿष੍ਟਸਮृਦ੍ਧਯੇ ਗੋਭੂਤਿਲਹਿਰਣ੍ਯਾਜ੍ਯਵਾਸੋਧਾਨ੍ਯਗੁਡਾਨਿ ਚ

ਜਾਂ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ, ਘੀ, ਕਪੜੇ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਗੁੜ ਇਕੱਠੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਰੌਪ੍ਯਂ ਲਵਣਕੂष੍ਮਾਂਡੇ ਕਨ੍ਯਾਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਤਥਾ ਗੋਦਾਨਾਦ੍ਦਤ੍ਤਗਵ੍ਯੇਨ ਗੋਮਯੇਨੋਪਕਾਰਿਣਾ

ਚਾਂਦੀ, ਲੂਣ, ਤਿੰਬਾ, ਬਾਰਾਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਗਾਂ; ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਗੋਬਰ ਵੀ ਲਾਭ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।