ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੇਣ ਚ ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਸਾਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਗੁਰਵੇ ਮਮੋਕ੍ਤਮ੍ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਚੋਕ੍ਤਂ ਮਹਿਤੇਨ ਮਹ੍ਯਂ ਮਯਾ ਚ ਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਮਾਸਾਤ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਵਿਆਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਣਯੋਗ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਦੱਸਿਆ; ਵਿਆਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਆਖ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਵੇਦਵਿਦ੍ਭ੍ਯਃ ਕਥਨੀਯਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਣਰਤ੍ਨਂ ਪੁਰਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਨਾਭਕ੍ਤਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਚ ਨਾਸ੍ਤਿਕੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਮੋਹਾਨ੍ਨਿਰਯਂ ਦਦਾਤਿ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਤਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੁਕਮ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਜੋ ਵੇਦ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਚੇਲੇ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨੂੰ; ਜੇ ਭੁੱਲਵਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸੇਵਾਨੁਗਤੇਨ ਯੈਸ੍ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਗृਹੀਤਂ ਪਠਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸੁਖਂ ਧਰ੍ਮਮੁਖਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਂਤੇ ਨਿਯਤਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਵਾਇਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਗਿਆਨ ਲੈਂਦੇ, ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕੜ, ਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਪੱਕੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਪਰਸ੍ਯੋਪਕृਤਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਯਾ ਚ ਪੌਰਾਣਿਕਮਾਰ੍ਗਯੋਗਾਤ੍ ਅਤੋ ਗਮਿष੍ਯੇ ऽਹਮਵਾਪ੍ਤਕਾਮਃ ਸਮਸ੍ਤਮੇਵਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਸਦਾ ਨਃ
ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਮੈਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ; ਹੁਣ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਮੈਂ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਸੂਤੇ ਕृਤਾਸ਼ਿषਿ ਗਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸੁਵृਤ੍ਤਾ ਯਾਗੇ ਚ ਪਰ੍ਯਵਸਿਤੇ ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਯੋਗੇ ਕਾਲੇ ਕਲੌ ਚ ਵਿषਯੈਃ ਕਲੁषਾਯਮਾਣੇ ਵਾਰਾਣਸੀਪਰਿਸਰੇ ਵਸਤਿਂ ਵਿਨੇਤੁਃ
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਲਏ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਰਸਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਗੰਦੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਸਣ ਲੱਗੇ।
ਅਥ ਚ ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਯਾਖਿਲਤਯਾ ਕृਤਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਾਃ ਅਧਿਕृਤਾਖਿਲਬੋਧਸਮਾਧਯਃ ਪਰਮਨਿਰ੍ਵृਤਿਮਾਪੁਰਨਿਂਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿੰਦ-ਰਹਿਤ ਉੱਚੀ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਗਏ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਸਮਾਪ੍ਤਂ ਹਿਤਮਾਦਰਾਤ੍ ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਤਥੈਵ ਹਿ
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣਾ ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ਠਾਯ ਚ ਅਭਕ੍ਤਾਯ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਾਯ ਚ
ਇਹ ਨਾਸਤਿਕ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਛਲਕ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਅਭਕਤ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵਾ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇਕਵਾਰਂ ਭਵੇਤ੍ਪਾਪਂ ਹਿ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ ਅਭਕ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਕ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਿਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਕ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਭਕਤ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਕਤ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਚ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੇਃ ਪੁਨਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਨਃਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣਨ।
ਪਞ੍ਚਾਵृਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਦ੍ਧਿਯਾ ਪਰਂ ਫਲਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਪੁਰਾਣਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਤਨਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਸ੍ਤਦਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਲਭਨ੍ਤ ਸ਼ਿਵਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਉੱਤਮ ਵੈਸ਼, ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤ੍ਯਥਾਪਿ ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਮਾਨਵੋ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ ਇਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਖਿਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨਂਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ ਇਹ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਜਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਿਯਂ ਪਰਮ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਮਿਤਂ ਭਕ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੇਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਗਣਸ੍ਸਸੁਤਸ੍ਸਾਂਬਸ਼੍ਸ਼ਂ ਕਰੋਤੁ ਸ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਸਦਾ ਇਸ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਸਹਾਇਕ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ।