ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਥਾ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ऽਪਿ ਮੇਰੌ ਮਦਨੁਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਗਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਤਪਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਮੈਰੂ ਤੇ ਇਸ ਗਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਸ਼੍ਚੇਤਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਗਣੇਸ਼ਸਮਾਗਮਾਤ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਮਚਿਰਾਨ੍ਨਂਦੀ ਤਤ੍ਰਾਗਮਿष੍ਯਤਿ

ਤੁਸੀਂ ਗਣੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਵੇਖੋ; ਜਲਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨੰਦੀ ਉਥੇ ਆਵੇਗਾ।

ਇਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਗਿਨਾ ਕੁਮਾਰਸ਼ਿਖਰਂ ਮੇਰੋਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਮੁਨਯੋ ਯਯੁਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਜਲਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੈਰੂ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕਮਾਰਾ ਦੇ ਟੀਲੇ ਵੱਲ ਰੁੱਖ ਕੀਤਾ।

ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਕਂਦਸਰੋ ਨਾਮ ਸਰਸ੍ਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਵਚ੍ਛਾ ਗਾਧਲਘੂਦਕਮ੍

ਉਥੇ ਸਕੰਦ-ਸਰੋਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ, ਠੰਢਾ, ਸਾਫ, ਗਹਿਰਾ ਤੇ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਛੋਟਾ ਹੈ।

ਸਮਂਤਤਃ ਸਂਘਟਿਤਂ ਸ੍ਫਟਿਕੋ ਪਲਸਂਚਯੈਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੈਃ ਫੁਲ੍ਲੈਸ਼੍ਛਾਦਿਤਾਖਿਲਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍

ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੰਢੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਖਿੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਸ਼ੈਵਲੈਰੁਤ੍ਪਲੈਃ ਪਦ੍ਮੈਃ ਕੁਮੁਦੈਸ੍ਤਾਰਕੋਪਮੈਃ ਤਰਂਗੈਰਭ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਰਾਕਾਸ਼ਮਿਵ ਭੂਮਿਗਮ੍

ਕਾਈ, ਨੀਲੇ ਕਵਲ, ਲਾਲ ਕਵਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਸਨ, ਲਹਿਰਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਸਮਾਨ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਸੁਖਾਵਤਰਣਾਰੋਹੈਃ ਸ੍ਥਲੈਰ੍ਨੀਲਸ਼ਿਲਾਮਯੈਃ ਸੋਪਾਨਮਾਰ੍ਗੌ ਰੁਚਿਰੈਸ਼੍ਸ਼ੋਭਮਾਨਾष੍ਟਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍

ਜਿੱਥੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਥਾਂਵਾਂ ਸਨ, ਨੀਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਪੜਾਵਾਂ ਤੇ ਰਸਤੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਪੜਾਵਾਂ ਅੱਠੋ-ਅਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।

ਤਤ੍ਰਾਵਤੀਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਤਤ੍ਰੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਭੂਯਸਾ ਸ੍ਨਾਤੈਃ ਸਿਤੋਪਵੀਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਕੌਪੀਨਵਲ੍ਕਲੈਃ

ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਕੇ ਜਾਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਜਨੇਊ, ਚਿੱਟੇ ਕਊਪੀਨ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਜਟਾਸ਼ਿਖਾਯਨੈਰ੍ਮੁਂਡੈਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕृਤਮਂਡਨੈਃ ਵਿਰਾਗਵਿਵਸ਼ਸ੍ਮੇਰਮੁਖੈਰ੍ਮੁਨਿਕੁਮਾਰਕੈਃ

ਕੁਝ ਮੁਨੀ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਮੁੰਡੇ ਸਿਰ, ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਤੇ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸਨ।

ਘਟੈਃ ਕਮਲਿਨੀਪਤ੍ਰਪੁਟੈਸ਼੍ਚ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ਼ਿਵੈਃ ਕਮਣ੍ਡਲੁਭਿਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਾਦृਸ਼ੈਃ ਕਰਕਾਦਿਭਿਃ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਕਵਲ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਣੇ ਕਲਸ਼, ਸ਼ੁਭ ਪাত্র, ਹੋਰ ਐਸੇ ਹੀ ਬਰਤਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪਰਾਰ੍ਥਂ ਚ ਦੇਵਤਾਰ੍ਥਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਆਨੀਯਮਾਨਸਲਿਲਮਾਤ੍ਤਪੁष੍ਪਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ

ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ।

ਅਂਤਰ੍ਜਲਸ਼ਿਲਾਰੂਢੈਰ੍ਨੀਚਾਨਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼ਂਕਯਾ ਆਚਾਰਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਕृਤਭਸ੍ਮਾਂਗਧੂਸਰੈਃ

ਕੁਝ ਮੁਨੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ, ਆਚਾਰ ਸੰਭਾਲਦੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।

ਇਤਸ੍ਤਤੋ ऽਪ੍ਸੁ ਮਜ੍ਜਦ੍ਭਿਰਿष੍ਟਸ਼ਿष੍ਟੈਃ ਸ਼ਿਲਾਗਤੈਃ ਤਿਲੈਸ਼੍ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਦਰ੍ਭਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ

ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬਦੇ ਜਾਂ ਨਿਕਲਦੇ, ਕਿਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਦੇਵਾਦ੍ਯਮृषਿਮਧ੍ਯਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਨਿਵੇਦਯੇਦਭਿਜ੍ਞੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਨਗਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿਦਵਾਨ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਉਂਦੇ, ਭੇਟ ਕਰਦੇ।

ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤਾਨੇਕਬਲਿਪੁष੍ਪਸਮੀਰਣੈਃ ਸੌਰਾਰ੍ਘ੍ਯਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਃਸ੍ਥਂਡਲੇਭ੍ਯਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍

ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟਾਂ, ਚਮਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਅਲਤਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ।

ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨਿਮਜ੍ਜਦੁਨ੍ਮਜ੍ਜਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਰਸ੍ਤਗਜਯੂਥਪਮ੍ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਤृषਯਾਯਾਤਮृਗੀਮृਗਤੁਰਂਗਮਮ੍

ਕਿਤੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਝੁੰਡ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬਦੇ ਤੇ ਨਿਕਲਦੇ; ਕਿਤੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਆਏ ਹਿਰਣ, ਨੀਲਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ।

ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪੀਤਜਨੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਮਯੂਰਵਰਵਾਰਣਮ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕृਤਤਟਾਘਾਤਵृषਪ੍ਰਤਿਵृषੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍

ਕਿਤੇ, ਪੀ ਕੇ ਨਿਕਲਦੇ ਮੋਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ; ਕਿਤੇ, ਟੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹੋਏ ਬਲਦ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ।

ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਾਰਂਡਵਰਵੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਾਰਸਕੂਜਿਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਕੋਕਨਿਨਦੈਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਭ੍ਰਮਰਗੀਤਿਭਿਃ

ਕਿਤੇ, ਵਧੀਆ ਬਤਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਕਿਤੇ, ਸਾਰਸ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਕਿਤੇ, ਕੋਕਲ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ।

ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਦਿਕਰਣੈਃ ਸ੍ਵਸਂਪਦ੍ਦ੍ਰੁਮਜੀਵਿਭਿਃ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਭਾषਮਾਣਮਿਵਾਸਕृਤ੍

ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਛੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋਣ।

ਕੂਲਸ਼ਾਖਿਸ਼ਿਖਾਲੀਨਕੋਕਿਲਾਕੁਲਕੂਜਿਤੈਃ ਆਤਪੋਪਹਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮਂਤ੍ਰਯਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍

ਕੰਢੇ ਦੇ ਡੰਗਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਕੋਕਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਉਚਾਰਦੇ, ਧੁੱਪ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਤਸ੍ਯ ਸਰਸਸ੍ਤੀਰੇ ਕਲ੍ਪਤਰੋਰਧਃ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਵਜ੍ਰਸ਼ਿਲਾਮਯ੍ਯਾਂ ਮृਦੁਲੇ ਮृਗਚਰ੍ਮਣਿ

ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਵਜਰ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ, ਨਰਮ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਤੇ—

ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਮਾਸੀਨਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਬਾਲਵਪੁਰ੍ਧਰਮ੍ ਤਤ੍ਕਾਲਮਾਤ੍ਰੋਪਰਤਂ ਸਮਾਧੇਰਚਲਾਤ੍ਮਨਃ

ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਸਮਾਧੀ ਤੋਂ ਉਠੇ, ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਡੋਲ।

ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਯੋਗੀਂਦ੍ਰੈਰਪਿ ਪੂਜਿਤਮ੍ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨੈਮਿषੇਯਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣਤਾਸ਼੍ਚੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ

ਮੁਨੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।

ਯਾਵਤ੍ਪृष੍ਟਵਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸ੍ਵਾਗਤਕਾਰਣਮ੍ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਤਾਵਦ੍ਦਿਵਿ ਦੁਂਦੁਭਿਨਿਸ੍ਵਨਃ

ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਚੇਰੇ ਰਬਾਬਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੀ ਗਈ।

ਦਦृਸ਼ੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਮਾਨਂ ਭਾਨੁਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੈਰਸਂਖ੍ਯੇਯੈਃ ਸਂਵृਤਂ ਚ ਸਮਂਤਤਃ

ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਇੱਕ ਹਵਾਈ ਰਥ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਭਿਰਾਵृਤਮ੍ ਮृਦਂਗਮੁਰਜੋਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਵੇਣੁਵੀਣਾਰਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਉਹ ਰਥ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਡੋਲਕਾਂ ਤੇ ਮੁਰਜਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਚਿਤ੍ਰਰਤ੍ਨਵਿਤਾਨਾਢ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਚਾਰਣਕਿਨ੍ਨਰੈਃ

ਉਹ ਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਛਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਚਾਰਣਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਯਦ੍ਭਿਰ੍ਵਾਦਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤਮ੍ ਵੀਰਗੋਵृषਚਿਹ੍ਨੇਨ ਵਿਦ੍ਰਮਦ੍ਰੁਮਯष੍ਟਿਨਾ

ਉਹ ਰਥ ਨੱਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਰ ਬੈਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਦਰਾਮਾ ਲੱਕੜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਕृਤਗੋਪੁਰਸਤ੍ਕਾਰਂ ਕੇਤੁਨਾ ਮਾਨ੍ਯਹੇਤੁਨਾ ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਮਾਨਸ੍ਯ ਚਾਮਰਦ੍ਵਿਤਯਾਂਤਰੇ

ਉਹ ਰਥ ਉੱਚ ਗੇਟ ਤੇ ਚੋਣੀ ਵਾਲੀ ਝੰਡਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਹਵਾਈ ਰਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੋ ਚਮਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ,