ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਨੇਨ ਯਥਾ ਮੁਕ੍ਤਿਰਚਿਰਾਦ੍ਭਵਤਾਮਪਿ ਸ ਚਾਯਮਰ੍ਥਃ ਸੂਚ੍ਯੇਤ ਯੁष੍ਮਦ੍ਦृष੍ਟੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ; ਇਹੀ ਅਰਥ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਵਃ ਕਾਲ ਏਵੈष ਦੈਵਾਦੁਪਨਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪ੍ਰਯਾਤ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਮੇਰੋਃ ਸ਼ਿਖਰਂ ਦੇਵਸੇਵਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਮੈਰੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਾਓ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰੋ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਗਮਨਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭੂਤਨਾਥਸ੍ਯ ਨਂਦਿਨਃ
ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੰਦੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਮਾਨੀ ਵਿਨਯਦੂषਿਤਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਭ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮਾਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਦਿਕਂ ਯੁਕ੍ਤਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਤਿਨਿਰ੍ਭਯਃ ਤਤੋ ऽਪਰਾਧਾਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਮਹੋष੍ਟ੍ਰੋ ਨਂਦਿਨਾ ਕृਤਃ
ਉਹ ਉਠਣ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਨੰਦੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਉਠ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਦਰ੍ਥੇ ਸ਼ੋਚਤਾ ਮਯਾ ਉਪਾਸ੍ਯ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਞ੍ਚ ਨਂਦਿਨਂ ਚਾਨੁਨੀਯ ਵੈ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਗਲਤ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ।
ਕਥਂਚਿਦੁष੍ਟ੍ਰਤਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਵਾਰਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਿਤੋ ਹਿ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸਨਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਕੁਮਾਰਤਾਮ੍
ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਉਠ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਹਿਲੀ ਜਵਾਨੀ ਮਿਲ ਗਈ।
ਤਦਾਹ ਚ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ ਗਣਾਧਿਪਮ੍ ਅਵਜ੍ਞਾਯ ਹਿ ਮਾਮੇਵ ਤਥਾਹਂਕृਤਵਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਅਵਗਿਆ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕੀਤਾ।'
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਯਾਥਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਮਾਸ੍ਮੈ ਕਥਯਾਨਘ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਾਂ ਮੂਢ ਇਵ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਸੱਚਾਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਯੈਵ ਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਦਤ੍ਤੋ ਮਮ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ ਧਰ੍ਮਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਭਿषੇਕਂ ਚ ਤਵ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਂ; ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਤੇਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵੀ ਕਰੇਗਾ।
ਸ ਏਵਂ ਵ੍ਯਾਹृਤੋ ਭੂਯਸ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਗਣਾਗ੍ਰਣੀਃ ਯਤ੍ਪਰਾਜ੍ਞਾਪਨਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ऽਪਿ ਮੇਰੌ ਮਦਨੁਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਗਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਤਪਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਮੈਰੂ ਤੇ ਇਸ ਗਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਸ਼੍ਚੇਤਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਗਣੇਸ਼ਸਮਾਗਮਾਤ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਮਚਿਰਾਨ੍ਨਂਦੀ ਤਤ੍ਰਾਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਗਣੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਵੇਖੋ; ਜਲਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨੰਦੀ ਉਥੇ ਆਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਗਿਨਾ ਕੁਮਾਰਸ਼ਿਖਰਂ ਮੇਰੋਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਮੁਨਯੋ ਯਯੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਜਲਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੈਰੂ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਕਮਾਰਾ ਦੇ ਟੀਲੇ ਵੱਲ ਰੁੱਖ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਕਂਦਸਰੋ ਨਾਮ ਸਰਸ੍ਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਵਚ੍ਛਾ ਗਾਧਲਘੂਦਕਮ੍
ਉਥੇ ਸਕੰਦ-ਸਰੋਵਰ ਨਾਂ ਦਾ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ, ਠੰਢਾ, ਸਾਫ, ਗਹਿਰਾ ਤੇ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਛੋਟਾ ਹੈ।
ਸਮਂਤਤਃ ਸਂਘਟਿਤਂ ਸ੍ਫਟਿਕੋ ਪਲਸਂਚਯੈਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੈਃ ਫੁਲ੍ਲੈਸ਼੍ਛਾਦਿਤਾਖਿਲਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੰਢੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਖਿੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ੈਵਲੈਰੁਤ੍ਪਲੈਃ ਪਦ੍ਮੈਃ ਕੁਮੁਦੈਸ੍ਤਾਰਕੋਪਮੈਃ ਤਰਂਗੈਰਭ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਰਾਕਾਸ਼ਮਿਵ ਭੂਮਿਗਮ੍
ਕਾਈ, ਨੀਲੇ ਕਵਲ, ਲਾਲ ਕਵਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਸਨ, ਲਹਿਰਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਸਮਾਨ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸੁਖਾਵਤਰਣਾਰੋਹੈਃ ਸ੍ਥਲੈਰ੍ਨੀਲਸ਼ਿਲਾਮਯੈਃ ਸੋਪਾਨਮਾਰ੍ਗੌ ਰੁਚਿਰੈਸ਼੍ਸ਼ੋਭਮਾਨਾष੍ਟਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਥਾਂਵਾਂ ਸਨ, ਨੀਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਪੜਾਵਾਂ ਤੇ ਰਸਤੇ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਪੜਾਵਾਂ ਅੱਠੋ-ਅਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਾਵਤੀਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਤਤ੍ਰੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਭੂਯਸਾ ਸ੍ਨਾਤੈਃ ਸਿਤੋਪਵੀਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਕੌਪੀਨਵਲ੍ਕਲੈਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਕੇ ਜਾਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਜਨੇਊ, ਚਿੱਟੇ ਕਊਪੀਨ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜਟਾਸ਼ਿਖਾਯਨੈਰ੍ਮੁਂਡੈਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕृਤਮਂਡਨੈਃ ਵਿਰਾਗਵਿਵਸ਼ਸ੍ਮੇਰਮੁਖੈਰ੍ਮੁਨਿਕੁਮਾਰਕੈਃ
ਕੁਝ ਮੁਨੀ ਜਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਮੁੰਡੇ ਸਿਰ, ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਤੇ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸਨ।
ਘਟੈਃ ਕਮਲਿਨੀਪਤ੍ਰਪੁਟੈਸ਼੍ਚ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ਼ਿਵੈਃ ਕਮਣ੍ਡਲੁਭਿਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਾਦृਸ਼ੈਃ ਕਰਕਾਦਿਭਿਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਕਵਲ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਣੇ ਕਲਸ਼, ਸ਼ੁਭ ਪাত্র, ਹੋਰ ਐਸੇ ਹੀ ਬਰਤਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪਰਾਰ੍ਥਂ ਚ ਦੇਵਤਾਰ੍ਥਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਆਨੀਯਮਾਨਸਲਿਲਮਾਤ੍ਤਪੁष੍ਪਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਅਂਤਰ੍ਜਲਸ਼ਿਲਾਰੂਢੈਰ੍ਨੀਚਾਨਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼ਂਕਯਾ ਆਚਾਰਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਕृਤਭਸ੍ਮਾਂਗਧੂਸਰੈਃ
ਕੁਝ ਮੁਨੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ, ਆਚਾਰ ਸੰਭਾਲਦੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।
ਇਤਸ੍ਤਤੋ ऽਪ੍ਸੁ ਮਜ੍ਜਦ੍ਭਿਰਿष੍ਟਸ਼ਿष੍ਟੈਃ ਸ਼ਿਲਾਗਤੈਃ ਤਿਲੈਸ਼੍ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਦਰ੍ਭਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ
ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬਦੇ ਜਾਂ ਨਿਕਲਦੇ, ਕਿਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਵਾਦ੍ਯਮृषਿਮਧ੍ਯਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਨਿਵੇਦਯੇਦਭਿਜ੍ਞੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਨਗਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿਦਵਾਨ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਉਂਦੇ, ਭੇਟ ਕਰਦੇ।
ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤਾਨੇਕਬਲਿਪੁष੍ਪਸਮੀਰਣੈਃ ਸੌਰਾਰ੍ਘ੍ਯਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਃਸ੍ਥਂਡਲੇਭ੍ਯਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟਾਂ, ਚਮਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਅਲਤਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨਿਮਜ੍ਜਦੁਨ੍ਮਜ੍ਜਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਰਸ੍ਤਗਜਯੂਥਪਮ੍ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਤृषਯਾਯਾਤਮृਗੀਮृਗਤੁਰਂਗਮਮ੍
ਕਿਤੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਝੁੰਡ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬਦੇ ਤੇ ਨਿਕਲਦੇ; ਕਿਤੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਆਏ ਹਿਰਣ, ਨੀਲਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪੀਤਜਨੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਮਯੂਰਵਰਵਾਰਣਮ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕृਤਤਟਾਘਾਤਵृषਪ੍ਰਤਿਵृषੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਕਿਤੇ, ਪੀ ਕੇ ਨਿਕਲਦੇ ਮੋਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ; ਕਿਤੇ, ਟੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹੋਏ ਬਲਦ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਾਰਂਡਵਰਵੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਾਰਸਕੂਜਿਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਕੋਕਨਿਨਦੈਃ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਭ੍ਰਮਰਗੀਤਿਭਿਃ
ਕਿਤੇ, ਵਧੀਆ ਬਤਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਕਿਤੇ, ਸਾਰਸ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਕਿਤੇ, ਕੋਕਲ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ।
ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਦਿਕਰਣੈਃ ਸ੍ਵਸਂਪਦ੍ਦ੍ਰੁਮਜੀਵਿਭਿਃ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਭਾषਮਾਣਮਿਵਾਸਕृਤ੍
ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਛੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋਣ।