ਤਦਾ ਤੇ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਦਾਤ੍ਪਂਤਤੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖੀਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਗੀਰਥੀ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤੀਰਤੋ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਤਤੋ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ ਤਦੋਤ੍ਤਰਪ੍ਰਵਾਹਾਯਾਂ ਗਂਗਾਯਾਮਵਗਾਹ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦਿਵਿ ਭਾਸ੍ਵਰਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ।
ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਤੇਜੋਦਿਵ੍ਯਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਭਾਵਿਤਾਨੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਸਰ੍ਵਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਚਾਨਣ ਸੀ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ।
ਅਥ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਭਸ੍ਮਸਞ੍ਛਨ੍ਨਵਿਗ੍ਰਹਾਃ ਮੁਨਯੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਲੀਨਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਜਸਿ
ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆ ਕੇ ਉਸ ਚਾਨਣ 'ਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾ ਵਿਲੀਯਮਾਨੇषੁ ਤਪਸ੍ਵਿषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਿਰੋਦਧੇ ਤੇਜਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਉਸ ਚਾਨਣ 'ਚ ਲੀਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਚਾਨਣ ਤੁਰੰਤ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਨੈਮਿषੀਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ ਕਿਮੇਤਦਿਤ੍ਯਜਾਨਨ੍ਤੋ ਯਯੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਸਮਝ ਨਾ ਆਉਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵੈषਾਂ ਤੁ ਗਮਨਾਤ੍ਪਵਨੋ ਲੋਕਪਾਵਨਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨੈਮਿषੀਯਾਣਾਂ ਸਂਵਾਦਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ।
ਸ਼ਦ੍ਧਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਾਂਬੇ ਸਾਨੁਚਰੇ ਸ਼ਿਵੇ ਸਮਾਪ੍ਤਿਂ ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ 'ਚ ਸ਼ਿਵ, ਸੰਬ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਵਾਇਆ।
ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਯੇ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਿਯਤਾ ਤੇ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸ੍ਥਾਨਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁਮ੍ਬੁਰੋਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰ ਸ੍ਪਰ੍ਧਿਤਯੋਰ੍ਗਾਨੇ ਵਿਵਦਮਾਨਯੋਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰੋੜਾ ਰੱਖ ਕੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੁਦ੍ਭਾਵਿਤਗਾਨੋਤ੍ਥਰਸੈਰ੍ਮਾਧ੍ਯਸ੍ਥਮਾਚਰਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਖਮਾਸ੍ਤੇ ਨਿषੇਵਿਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਉਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਮੱਧ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਦਾਨਵਸਰਾਦੇਵ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥੈਰ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਨਿਵਾਰਿਤਾਃ ਮੁਨਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਵਨਾਦ੍ਬਹਿਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੌਕਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਦਵਾਰਪਾਲਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬਾਹਰ ਪਾਸੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਅਥ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਣਾ ਗਾਨੇ ਸਮਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਰਦਃ ਸਾਹਚਰ੍ਯੇष੍ਵਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤੁੰਬੁਰੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਥ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਸ੍ਪਰ੍ਧਾਂ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਗਤਃ ਸਹ ਤੇਨਾਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਦੀ ਰੋੜਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਸਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਘਿਰੇ ਰਹੇ।
ਉਪਵੀਣਯਿਤੁਂ ਦੇਵਂ ਨਕੁਲੀਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਭਵਨਾਨ੍ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਧਾਤੁਰ੍ਜਲਦਾਦਂਸ਼ੁਮਾਨਿਵ
ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਨਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਲਈ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ षਟ੍ਕੁਲੀਯਾਸ੍ਤੇ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਗੋਵृषਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਵਸਰਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਛੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਢਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਸ ਚਾਵਸਰ ਏਵਾਯਮਿਤੋਂਤਰ੍ਗਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਵਦਨ੍ਯਯਾਵਨ੍ਯਪਰਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੌਕਾ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਚੱਲੋ,' ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਤਾਨ੍ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ਤੇਨ ਤੇ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਪਿਂਡੀਭੂਯਾਂਡਜਨ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਡ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਦੂਰਤੋ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭੁਵਿ ਦਂਡਵਤ੍ ਸਮੀਪੇ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪਰਿਵृਤ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋਏ, ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਂ ਕਮਲਾਸਨਃ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਵੋ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਾਯੁਰੇਵਾਹ ਨੋ ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਯੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।'
ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਾਰੁਤੇਂਤਰ੍ਹਿਤੇ ਸਤਿ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੇ ਮੁਨਯੋ ऽਵਭृਥਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਵਾਯੂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ?' ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਨਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਂਗਾਤੀਰ੍ਥੇਸ੍ਯ ਗਮਨਂ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨਾਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਪਿ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਸਕृਤ੍ ਆਕਾਸ਼ੇ ਮਹਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ੇਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਵਿਲਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰੋਧਂ ਤੇਜਸਸ੍ਤਤਃ ਯਾਥਾਤ੍ਮ੍ਯਵੇਦਨਂ ਤਸ੍ਯ ਚਿਂਤਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ, ਤੇਜ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਮਝਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।
ਸਰ੍ਵਂ ਸਵਿਸ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ; ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਚਤੁਰਮੁਖ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ।
ਕਂਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਹ ਗਂਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸੀਦਤਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਿਦ੍ਧਿਰਾਮੁष੍ਮਿਕੀ ਪਰਾ
ਸਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਫਲਤਾ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।'
ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੇਣ ਚਿਰਮਾਰਾਧਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਭਿਮੁਖੋ ਭੂਤ ਇਤਿ ਭੁਤਾਰ੍ਥਸੂਚਿਤਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਚਿਰ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਦਿਵਿ ਦੀਪ੍ਤਿਮਤ੍ ਤਲ੍ਲਿਂਗਸਂਜ੍ਞਿਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੇਜੋ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹੀ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸ਼੍ਰੌਤਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਾਃ ਮੁਕ੍ਤਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਨੈष੍ਠਿਕਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦ ਅਤੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਲ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ।