ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੈਵੀਂ ਚ ਵਰ੍ਧਨੀਮ੍ ਪਰੀਤ੍ਯ ਪਦ੍ਮਤ੍ਰਿਤਯਂ ਜੁਹੁਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ

ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਕਲਸ਼ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੈਵੀ ਅਤੇ ਵਰਧਨੀ ਵੀ। ਤਿੰਨ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।

ਤੇ ਚਾष੍ਟਮੂਰ੍ਤਯਃ ਕਲ੍ਪ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਚਤ੍ਵਾਰਸ਼੍ਚਾਥ ਵਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸ੍ਵਧ੍ਯੇਤਾਰਸ੍ਸਜਾਪਕਾਃ

ਉਥੇ, ਅੱਠ ਰੂਪ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਜਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ।

ਜੁਹੁਯੁਸ੍ਤੇ ਵਿਰਂਚ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਦੈਸ਼ਿਕਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤੇषਾਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ऽਥ ਵਾ

ਵਿਰੰਚੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਚਾਰਯ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਈਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰਧਾਨਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਪ੍ਤਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਆਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਮਰ੍ਧਂ ਵਾ ਜੁਹੁਯੁਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਉਹ ਮੁੱਖ ਹਵਨ ਸੱਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰੇ। ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਵਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਧਾਨਮੇਕਮੇਵਾਤ੍ਰ ਜੁਹੁਯਾਦਥ ਵਾ ਗੁਰੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਘृਤੇਨਾष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍

ਇਥੇ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਚਾਰਯ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਘੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਹਵਨ ਕਰੇ।

ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮੂਲੇਨ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਹਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ

ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੱਥ ਰੱਖੇ। ਇੱਕ ਸੌ, ਜਾਂ ਅੱਧਾ, ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਸੱਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।

ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਲ੍ਲਿਂਗਂ ਵੇਦਿਕਾਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਤਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍

ਹਵਨ ਕਰ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਵੇਦਿਕਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੂਹੇ। ਫਿਰ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਵੇ।

ਆਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਮਰ੍ਧਂ ਵਾ ਹੋਤ੍ਃਣਾਂ ਸ੍ਥਪਤੇਰਪਿ ਤਦਰ੍ਧਂ ਦੇਯਮਨ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਦਸ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ

ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸਥਾਪਤੀ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ। ਹੋਰ ਸਦੱਸਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਤਃ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇ ਵृषਂ ਹੈਮਂ ਕੂਰ੍ਚਂ ਵਾਪਿ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ ਮृਦਂਭਸਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਲੇਨ ਚ

ਫਿਰ, ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਲਦ ਜਾਂ ਘਾਸ ਦਾ ਗੁੱਝਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ, ਪੰਜ ਗਉ-ਉਤਪਾਦ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਕਰੇ।

ਸ਼ੋਧਿਤਾਂ ਚਂਦਨਾਲਿਪ੍ਤਾਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਕਰਨ੍ਯਾਸਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਨਾਮਭਿਃ

ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ, ਚੰਦਨ ਲਗਾਈ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ, ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ-ਨਿਆਸ ਕਰੇ।

ਹਰਿਤਾਲਾਦਿਧਾਤੂਂਸ਼੍ਚ ਬੀਜਗਂਧੌषਧੈਰਪਿ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲੋਪਰਿ

ਹਰਿਤਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਾਤੂ, ਬੀਜ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ, ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂ ਲਗਾਏ।

ਪ੍ਰਤਿਲਿਂਗਂ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲੋਪਰਿ

ਪ੍ਰਤਿਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਦੁੱਧ ਪਾਏ। ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਹ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ।

ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਰਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ ਪਿਂਡਿਕਾਂ ਚਾਥ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਸ਼ਾਕ੍ਤਂ ਮੂਲਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍

ਪੂਰਬ ਦੀ ਵਧੀਆ ਪਾਣੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ ਪਿੰਡੀਕਾ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ਾਕਤ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਯਾਦ ਕਰੇ।

ਬਨ੍ਧਨਂ ਬਂਧਕਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਯਵਨਿਕਾਂ ਪੁਨਃ

ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ। ਅਰਘਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਰਦਾ ਲਗਾਏ।

ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਨਿषੇਕਾਦਿ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪੁਰਤਸ੍ਤਦਾ ਆਨੀਯ ਸ਼ਯਨਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਨਿਸ਼ੇਕ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਵਿਅੰਜਨ ਪাত্রਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਥਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੇ।

ਮਹਾਪੂਜਾਮਥਾਰਭ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਦਸ਼ ਸ਼ਿਵਮਂਤ੍ਰਮਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭਜਲਾਂਤਰੇ

ਫਿਰ, ਮਹਾ-ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਕਲਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਕੁੰਭ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰੇ।

ਅਂਗੁष੍ਠਾਨਾਮਿਕਾਯੋਗਾਦਾਦਾਯ ਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ ਨ੍ਯਸੇਦੀਸ਼ਾਨਭਾਗਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍

ਅੰਗੂਠਾ ਅਤੇ ਅਨਾਮਿਕਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਈਸ਼ਾਨ ਭਾਗ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।

ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਲਿਙ੍ਗਮੂਲੇ ਸ਼ਿਵਜਲੈਸ੍ਤਤੋ ਲਿਂਗਂ ਨਿषੇਚਯੇਤ੍

ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੀਵੇਂ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ-ਜਲ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੋ।

ਵਰ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਪਿਂਡਿਕਾਲਿਂਗਂ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਕਲਸ਼ੈਃ ਪੁਨਃ ਅਭਿषਿਚ੍ਯਾਸਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਧਾਰਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਜਦੋਂ ਪਿੰਡਿਕਾ ਵਧਾਉਣੀ ਹੋਵੇ, ਪਿੰਡਿਕਾ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਕਲਾਨ੍ਯਾਸਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਲਿਂਗਮਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਆਵਾਹਯੇਚ੍ਛਿਵੌ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ

ਪੰਜ ਕਲਾ ਦਾ ਨਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਲਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਆਹਵਾਨ ਕਰੋ।

ਵृषਾਧਿਰਾਜਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵਿਮਾਨਂ ਵਾ ਨਭਸ੍ਤਲਾਤ੍ ਅਲਂਕृਤਂ ਸਹਾਯਾਂਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ

ਵੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਰ੍ਕਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ ਆਨਂਦਕ੍ਲਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗੈਰ੍ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਂਜਲਿਮਸ੍ਤਕੈਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵ-ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨਮਾਏ ਹੋਏ।

ਸ੍ਤੁਵਦ੍ਭਿਰੇਵ ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ਨਾਮਦ੍ਭਿਰਭਿਤੋ ਵृਤਮ੍ ਤਤਃ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਪੰਜ ਉਪਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।

ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਧਿਃ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰਕਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਲਿਂਗਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਵਪਿ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ। ਲਿੰਗ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰੋ।

ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਧਾਰਸਮਯੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਯਨਮੋਚਨਮ੍ ਜਲਾਧਿਵਾਸੇ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ਾਯਯੇਤ੍ਤਾਨ੍ਤ੍ਵਧੋਮੁਖੀਮ੍

ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਉਣ ਸਮੇਂ, ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੋ। ਜਲ ਵਿੱਚ ਵਿਗ੍ਰਹ ਨੂੰ ਡੁਬੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਲਟਾ ਕੇ ਰੱਖੋ।

ਕੁਮ੍ਭੋਦਸ਼ਾਯਿਤਾਂ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਹृਦਿ ਤਾਂ ਸਨ੍ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ਕृਤਾਲਯਾਂ ਪਰਾਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਕृਤਾਲਯਾਤ੍

ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਲਟਾ ਕੇ, ਜੋੜੋ। ਜਿਸ ਵਿਗ੍ਰਹ ਦਾ ਆਲਯ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ 'ਅਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ'।

ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕृਤਾਲਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਿਧਿਮਾਚਰੇਤ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਬੇਰਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਆਲਯ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰੇ। ਜੇ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰੇ।

ਸ਼ਕ੍ਤੇਰਨੁਗੁਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਗृਹਾਰ੍ਚਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ। ਮੈਂ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਵਿਧੀ ਫਿਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਕਨੀਯਸਂਬੇਰਂ ਲਿਂਗਂ ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਅਯਨੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਨੇ

ਛੋਟੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਜਾਂ ਲਿੰਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਬਣਾਕੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰायण ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ—