ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਕਾਰਣਤ੍ਵਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ ਮਂਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਚ ਸੂਤ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਮਯਂ ਪਰਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸੂਤਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿੱਤਾ।
ਮਯੋਪਦਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਯੁਵਯੋਰਦ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮृਤਮ੍ ਦਦਾਮਿ ਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੁੜ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਤੋ ਵਿਨਾ ਯੁਵਾਂ ਤੇਨ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੌ ਸृष੍ਟਿਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਪਿਤਾਮਹੌ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਂਤ੍ਰਰਾਜਂ ਦਦੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਹਿਤਯਾ ਸਹ ਤੌ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਤੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮਾਜ੍ਞਾਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪਰਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉੱਚਤਮ, ਦਿਵਿਆ ਹੁਕਮ ਮਿਲ ਕੇ,
ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਮਂਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਚ ਤਥੈਵ ਸਕਲਾਃ ਕਲਾਃ ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਰਤਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਦੇਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿष੍ਠਤਾਂ ਵੀਤਭਯਾਵਾਨਂਦਾਸ੍ਤਿਮਿਤੌ ਤਦਾ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਚਿਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਜਾਲਵਦੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਡਰ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਅਜੋਬਾ, ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਿਆ ਲਿੰਗ ਕਿਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਿਰੋਭੂਤਂ ਨ ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਪਲਭ੍ਯਤੇ ਤਤੋ ਵਿਲਪ੍ਯ ਹਾਹੇਤਿ ਸਦ੍ਯਃਪ੍ਰਣਯਭਂਗਤਃ
ਲਿੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਫਿਰ 'ਹਾਏ!' ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤੁਰੰਤ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਕਿਮਸਤ੍ਯਮਿਦਂ ਵृਤ੍ਤਮਿਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਚਿਂਤ੍ਯਵੈਭਵਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਚ ਗਤਵ੍ਯਥੌ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ 'ਇਹ ਕੀ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਹੋਈ?' ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਗੋਚਰ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਅਭ੍ਯੁਪੇਤ੍ਯ ਪਰਾਂ ਮੈਤ੍ਰੀਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਦੇਵਪੁਂਗਵੌ
ਉੱਚਤਮ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾ ਜਗਤ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਨਾਗਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਧਾਨਤਃ ਲਿਂਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਲਿਂਗੇ ਤਂ ਪੂਜਯਂਤਿ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਬੇਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵੇਨ ਵਿਹਿਤਂ ਯਥਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਤੇ ਬੇਰ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨਾਤ੍ਮਪ੍ਰਤਿਕੂਲੇ ਤੁ ਦਿਵਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਕੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਮਾਣਵਤ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵੀਕृਤ੍ਯਾਥ ਸ਼ੁਭਸ੍ਥਾਨਂ ਭੂਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਯ ਚ ਦਸ਼ੋਪਚਾਰਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਧਾਰਪੂਰ੍ਵਕਾਨ੍
ਚੰਗਾ ਥਾਂ ਚੁਣ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਪੂਜਾ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾਲਿਂਗਂ ਸ੍ਨਾਨਾਲਯਂ ਨਯੇਤ੍
ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਤ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੋ।
ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਲਿਖੇਤ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਸ਼ਿਲਪ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਲਿਖੇ ਜਾਣ।
ਅष੍ਟਮृਤ੍ਸਲਿਲੈਰ੍ਵਾਥ ਪਞ੍ਚਮृਤ੍ਸਲਿਲੈਸ੍ਤਥਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਿਂਡਿਕਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੰਡੀਕਾ ਨੂੰ ਅਠ ਜਾਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਵੇਦਿਕਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਤੁ ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍ ਨੀਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਪਿਂਡਿਕਯਾ ਸਹ
ਪਿੰਡੀਕਾ ਸਮੇਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਵਾਸਾਲਯੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤੇ ਸਤੋਰਣੇ ਸਾਵਰਣੇ ਦਰ੍ਭਮਾਲਾਸਮਾਵृਤੇ
ਸ਼ੁਧ ਆਚਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਦਿਗ੍ਗਜਾष੍ਟਕਸਂਪਨ੍ਨੇ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾष੍ਟਘਟਾਨ੍ਵਿਤੇ ਅष੍ਟਮਂਗਲਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਕृਤਦਿਕ੍ਪਾਲਕਾਰ੍ਚਿਤੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਅਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਅਠ ਦਿਸ਼ਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਘੜੇ, ਅਠ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇਜਸਂ ਦਾਰਵਂ ਵਾਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਂਕਿਤਮ੍ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਧ੍ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਪੁਲਂ ਪੀਠਕਾਲਯਮ੍
ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਕਮਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਆਸਨ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪੀਠਾ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖੋ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਦ੍ਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚਤੁਰਃਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨਂਦਸ਼੍ਚ ਵਿਨਂਦਕਃ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ—ਸਮੁਦ੍ਰ, ਵਿਭਦ੍ਰ, ਸੁਨੰਦਾ ਅਤੇ ਵਿਨੰਦਕ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਵੇਦਿਕਯਾ ਸਹ ਸਕੂਰ੍ਚਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਾਵੇष੍ਟ੍ਯਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਪਿੰਡੀਕਾ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਦੋ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਪੇਟੋ।
ਪ੍ਰਾਪਯ੍ਯ ਸ਼ਨਕੈਸ੍ਤੋਯਂ ਪੀਠਿਕੋਪਰਿ ਸ਼ਾਯਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਰਸ੍ਕਮਧਃਸੂਤ੍ਰਂ ਪਿਂਡਿਕਾਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੀਠਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ; ਸਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇਠਾਂ ਧਾਗਾ, ਅਤੇ ਪਿੰਡੀਕਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰਾਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਵਾਪ੍ਯੇਕਰਾਤ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਸਭ ਮੰਗਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਆਚਾਰ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪੂਜਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋਤ੍ਸਵਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸ਼ਯਨਾਲਯਮਾਨਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ, ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੋ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ਯਨਸ੍ਥਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਲਮਧ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਕਮਰੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣਾਓ; ਸ਼ੁਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਦ੍ਮਮਾਲਿਖ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਲਿਪ੍ਤੇ ਮਹੀਤਲੇ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭਂ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ, ਸ਼ੁਧ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਘੜਾ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੱਦੋ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਵੇਦੀਮਧ੍ਯੇ ਸਿਤਂ ਪਦ੍ਮਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਂਡਿਕਾਪਦ੍ਮਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਵੇਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੰਡੀਕਾ ਕਮਲ ਵੀ ਲਿਖੋ।
ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਹਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਦਰ੍ਭੈਰਥਾਪਿ ਵਾ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸ਼ਯਨਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹੇਮਪੁष੍ਪਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਥੇ ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਫੁੱਲ ਰੱਖੋ।
ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਨੀਯ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ ਰਕ੍ਤੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਸਕੂਰ੍ਚੇਨ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਥੇ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਲਿਆ ਕੇ, ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੇ ਛਲੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਪੇਟੋ।