ਕਿਮਤ੍ਰ ਸਂਘਟੇਤ੍ਕृਤ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਵਾਵਸਰੋਚਿਤਮ੍ ਅਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਲਪ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਇੱਥੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੈ? ਇਸ ਵੇਲੇ, ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਵੀ ਆਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਰਣਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਤਵ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤੋ ऽਹਂਕृਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਨਰੇਵਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸਿਤਃ
ਕਰਨ-ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭੁਲ ਗਿਆ; ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਿਆ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਹੀ ਸਿਖਾਇਆ।
ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੈਃ ਕਿਂ ਬਹੁਭਿਰ੍ਭੀਤੋਸ੍ਮਿ ਭृਸ਼ਮੀਸ਼੍ਵਰ ਯਤੋ ऽਹਮਪਰਿਚ੍ਛੇਦ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਬਹੁਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਾਮੁਸ਼ਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਭੀਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਅਤੋ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਂ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਂਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ਂਕਰ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਡਰਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉਲੰਘਣਾ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਨੁਗृਹ੍ਯ ਤੌ ਦੇਵੌ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਤ੍ਸਵਤ੍ਸ ਵਿਧੇ ਵਿष੍ਣੋ ਮਾਯਯਾ ਮਮ ਮੋਹਿਤੌ ਯੁਵਾਂ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇ ऽਹਂਕृਤ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਵੈਰੋ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਪੁੱਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਵਾਦਂ ਯੁਦ੍ਧਪਰ੍ਯਂਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨੋਪਰਤੌ ਕਿਲ ਤਤਸ਼੍ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਜਾਸृष੍ਟਿਰ੍ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਭੂਤਯੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਝਗੜਾ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਲੜਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਤੇ ਰੁਕੇ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਸੀ, ਰੁਕ ਗਈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਮਾਨਪ੍ਰਭਵਾਦ੍ਵੈਮਤ੍ਯਾਦ੍ਯੁਵਯੋਰਪਿ ਤਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਯੁष੍ਮਦ੍ਦਰ੍ਪਮੋਹੌ ਮਯੈਵ ਤੁ
ਅਣਜਾਣਪਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਵੈਰ ਤੇ ਮੋਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੁਹਾਡਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਨਿਵਾਰਿਤਾਵਦ੍ਯਲਿਂਗਾਵਿਰ੍ਭਾਵਲੀਲਯਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਯੋ ਵਿਵਾਦਂ ਚ ਵ੍ਰੀਡਾਂ ਚੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਰੋਕੇ ਗਏ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝਗੜਾ ਤੇ ਲਾਜ ਛੱਡ ਕੇ,
ਯਥਾਸ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਤਾਂ ਭਵਂਤੌ ਵੀਤਮਤ੍ਸਰੌ ਪੁਰਾ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਸ੍ਤਜ੍ਞਾਨਸਂਹਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ, ਰੀਸ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਕਾਰਣਤ੍ਵਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ ਮਂਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਚ ਸੂਤ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਮਯਂ ਪਰਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸੂਤਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿੱਤਾ।
ਮਯੋਪਦਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਯੁਵਯੋਰਦ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮृਤਮ੍ ਦਦਾਮਿ ਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੁੜ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਤੋ ਵਿਨਾ ਯੁਵਾਂ ਤੇਨ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੌ ਸृष੍ਟਿਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਪਿਤਾਮਹੌ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਂਤ੍ਰਰਾਜਂ ਦਦੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਹਿਤਯਾ ਸਹ ਤੌ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਤੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮਾਜ੍ਞਾਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪਰਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉੱਚਤਮ, ਦਿਵਿਆ ਹੁਕਮ ਮਿਲ ਕੇ,
ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਮਂਤ੍ਰਰਤ੍ਨਂ ਚ ਤਥੈਵ ਸਕਲਾਃ ਕਲਾਃ ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਰਤਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਫਿਰ ਦੇਵਦੇਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿष੍ਠਤਾਂ ਵੀਤਭਯਾਵਾਨਂਦਾਸ੍ਤਿਮਿਤੌ ਤਦਾ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਚਿਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਜਾਲਵਦੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਡਰ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹੇ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਅਜੋਬਾ, ਇੰਦ੍ਰਜਾਲ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਿਆ ਲਿੰਗ ਕਿਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਿਰੋਭੂਤਂ ਨ ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਪਲਭ੍ਯਤੇ ਤਤੋ ਵਿਲਪ੍ਯ ਹਾਹੇਤਿ ਸਦ੍ਯਃਪ੍ਰਣਯਭਂਗਤਃ
ਲਿੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਫਿਰ 'ਹਾਏ!' ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤੁਰੰਤ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਕਿਮਸਤ੍ਯਮਿਦਂ ਵृਤ੍ਤਮਿਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਚਿਂਤ੍ਯਵੈਭਵਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਚ ਗਤਵ੍ਯਥੌ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ 'ਇਹ ਕੀ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਹੋਈ?' ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਗੋਚਰ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਅਭ੍ਯੁਪੇਤ੍ਯ ਪਰਾਂ ਮੈਤ੍ਰੀਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਦੇਵਪੁਂਗਵੌ
ਉੱਚਤਮ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾ ਜਗਤ ਦੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਨਾਗਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਧਾਨਤਃ ਲਿਂਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਲਿਂਗੇ ਤਂ ਪੂਜਯਂਤਿ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਬੇਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵੇਨ ਵਿਹਿਤਂ ਯਥਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਤੇ ਬੇਰ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨਾਤ੍ਮਪ੍ਰਤਿਕੂਲੇ ਤੁ ਦਿਵਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਕੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਮਾਣਵਤ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵੀਕृਤ੍ਯਾਥ ਸ਼ੁਭਸ੍ਥਾਨਂ ਭੂਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਯ ਚ ਦਸ਼ੋਪਚਾਰਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਧਾਰਪੂਰ੍ਵਕਾਨ੍
ਚੰਗਾ ਥਾਂ ਚੁਣ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਪੂਜਾ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾਲਿਂਗਂ ਸ੍ਨਾਨਾਲਯਂ ਨਯੇਤ੍
ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਤ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੋ।
ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਲਿਖੇਤ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਸ਼ਿਲਪ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਲਿਖੇ ਜਾਣ।
ਅष੍ਟਮृਤ੍ਸਲਿਲੈਰ੍ਵਾਥ ਪਞ੍ਚਮृਤ੍ਸਲਿਲੈਸ੍ਤਥਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਿਂਡਿਕਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੰਡੀਕਾ ਨੂੰ ਅਠ ਜਾਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਵੇਦਿਕਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਤੁ ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍ ਨੀਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਪਿਂਡਿਕਯਾ ਸਹ
ਪਿੰਡੀਕਾ ਸਮੇਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਵਾਸਾਲਯੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤੇ ਸਤੋਰਣੇ ਸਾਵਰਣੇ ਦਰ੍ਭਮਾਲਾਸਮਾਵृਤੇ
ਸ਼ੁਧ ਆਚਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਦਿਗ੍ਗਜਾष੍ਟਕਸਂਪਨ੍ਨੇ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾष੍ਟਘਟਾਨ੍ਵਿਤੇ ਅष੍ਟਮਂਗਲਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਕृਤਦਿਕ੍ਪਾਲਕਾਰ੍ਚਿਤੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਅਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਅਠ ਦਿਸ਼ਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਘੜੇ, ਅਠ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇਜਸਂ ਦਾਰਵਂ ਵਾਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਸਨਾਂਕਿਤਮ੍ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਧ੍ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਪੁਲਂ ਪੀਠਕਾਲਯਮ੍
ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਕਮਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਆਸਨ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪੀਠਾ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖੋ।