ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਤ੍ਵਮਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਗਤਃ ਸਿਤਚਂਦਨਤੋਯੇਨ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤੈਰ੍ਵਿਕਸਿਤੈਃ ਪਦ੍ਮੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ

ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਗਣੇਸ਼-ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਠੰਢੇ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ।

ਤਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍ ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਹੇਮਾਦ੍ਯੈ ਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ

ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ; ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਹਿਮਤ ਅਨੁਸਾਰ।

ਮਧ੍ਯੇ ਕੇਸਰਜਾਲਾਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਕਨੀਯਸਮ੍ ਅਂਗੁष੍ਠਪ੍ਰਤਿਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰ ਵਿਚਕਾਰ ਛੋਟਾ ਲਿੰਗ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਅਗੁਰੁਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੁ ਮਨਃਸ਼ਿਲਾਮ੍

ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਲਿੰਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਗਰੂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਨਾ-ਸ਼ਿਲਾ ਰੱਖੋ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਂਦਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਤਾਲਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਃ ਕੁਸੁਮੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੰਦਨ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਰੀਤਾਲ। ਸੁਗੰਧਤ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਧੂਪਂ ਕृष੍ਣਾਗੁਰੁਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਸਗੁਗ੍ਗੁਲਮ੍ ਵਾਸਾਂਸਿ ਚਾਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਵਿਕਾਸ਼ਾਨਿ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਕਾਲਾ ਅਗਰੂ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਗੁਗਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ। ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਪਾਯਸਂ ਘृਤਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਘृਤਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍

ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਖੀਰ ਤੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਹਾਰਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤਤੋ ਲਿਂਗਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਏਵਂ ਯੋ ऽਰ੍ਚਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਗਨ੍ਧਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍

ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵਰਤ, ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦਾ ਮਹਾ-ਵਰਤ,

ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨ ਦੇਯਂ ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਦੇਯਂ ਚ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ

ਭਗਤ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।

ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਤ੍ਕਾਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰਿਹ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਾ ਲਭ੍ਯੇਤ ਸਦ੍ਯੋ ਲਿਂਗਬੇਰਪ੍ਰਤਿष੍ਠਯਾ

ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵੋ ਲਿਂਗਮਯੋ ਲੋਕਸ੍ਸਰ੍ਵਂ ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੇ ਲਿਂਗੇ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪਤਿष੍ਠਿਤਮ੍

ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨ ਵਾ ਲਿਂਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ੍ਵਪਦਸ੍ਥਿਤਿਃ

ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਪਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕਿਮਨ੍ਯਦਿਹ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਕਾਰਣਮ੍ ਪਰ੍ਤਿष੍ਠਿਤਂ ਸ਼ਿਵੇਨਾਪਿ ਲਿਂਗਂ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯਤਃ

ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਣੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਬੇਰਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕਿਮਿਦਂ ਲਿਂਗਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਥਂ ਲਿਂਗੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਥਂ ਚ ਲਿਂਗਭਾਵੋ ऽਸ੍ਯ ਕਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਿਞ੍ਛਿਵੋ ऽਰ੍ਚ੍ਯਤੇ

ਇਹ ਲਿੰਗ ਕੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਿਵੇਂ ਲਿੰਗ ਧਾਰੀ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਲਿਂਗਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯਮ੍ ਅਨਾਦ੍ਯਨਂਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਯਦੁਪਾਦਾਨਕਾਰਣਮ੍

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਆਰੰਭ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਹੈ।

ਤਦੇਵ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਮਾਯਾ ਚ ਗਗਨਾਤ੍ਮਿਕਾ ਤਤ ਏਵ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍

ਇਹੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਅਕਾਸ਼ ਹੈ; ਇਥੋਂ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਯਚ੍ਛੁਦ੍ਧਾਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਤਤਃ ਸ਼ਿਵੋ ਮਹੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ-ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਿਵ, ਮਹੇਸ਼, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਭੂਤਾਨਿ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ਜਾਤਾ ਲੀਯਨ੍ਤੇ ऽਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ ਅਤ ਏਵ ਸ਼ਿਵੋ ਲਿਂਗੋ ਲਿਂਗਮਾਜ੍ਞਾਪਯੇਦ੍ਯਤਃ

ਭੂਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਿੰਗ ਸਭ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਤੋ ਨ ਤਦਨਾਜ੍ਞਾਤਂ ਕਾਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਤਃ ਤਤੋ ਜਾਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਲਯੋ ਯਤਃ

ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਵਿਲਯ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਨੇਨ ਲਿਂਗਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਨ੍ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਲਿਂਗਂ ਚ ਸ਼ਿਵਯੋਰ੍ਦੇਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਮਾਦਧਿष੍ਠਿਤਮ੍

ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਲਿੰਗ ਅਵਸਥਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਲਿੰਗ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਅਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਮ੍ਬੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਲਿਂਗਵੇਦੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਲਿਂਗਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਹੀ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।

ਤਯੋਃ ਸਂਪੂਜਨਾਦੇਵ ਸ ਚ ਸਾ ਚ ਸਮਰ੍ਚਿਤੌ ਨ ਤਯੋਰ੍ਲਿਂਗਦੇਹਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇ ਉਹਣੀ ਦੋਵਾਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਯਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤੌ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਤੌ ਦੇਹਸ੍ਤਦੁਪਚਾਰਤਃ ਤਦੇਵ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ

ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਪਚਾਰਕ ਹਨ; ਇਹੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।

ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯਦਾਦਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸੂਤੇ ਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ਨ ਤਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ

ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਆਗਿਆ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।

ਯੇਨਾਦੌ ਮੋਹਿਤੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਾਰਾਯਣਾਵਪਿ ਪੁਰਾ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ

ਜਿਸ ਨੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਲਯ ਆਈ।

ਵਾਰਿਸ਼ਯ੍ਯਾਗਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੁष੍ਵਾਪਾਨਾਕੁਲਃ ਸੁਖਮ੍ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ

ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲਟਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ; ਅਚਾਨਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।