ਆਯਸੌ ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਰੁਵੌ ਕਾਰ੍ਯੌ ਮਾਰਣਾਦਿषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ ਤਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣੌ ਸ਼ਾਂਤਿਕਾਦ੍ਯੇषੁ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਮਾਰਣ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚਮਚ ਤੇ ਕਟੋਰਾ ਵਰਤੋ; ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਘृਤਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਮਿਸ਼੍ਰਯਾ ਮਧੁਨਾ ਤਥਾ ਚਰੁਣਾ ਸਘृਤੇਨੈਵ ਕੇਵਲਂ ਪਯਸਾਪਿ ਵਾ
ਦੂਰਵਾ, ਘੀ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੂਧ, ਸ਼ਹਿਦ, ਤੇ ਘੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਭੋਗ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਧ ਨਾਲ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਵਿਜਯੇ ਤਿਲੈ ਰੋਗੋਪਸ਼ਾਂਤਯੇ ਘृਤੇਨ ਪਯਸਾ ਚੈਵ ਕਮਲੈਰ੍ਵਾਥ ਕੇਵਲੈਃ
ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ; ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਘੀ ਤੇ ਦੂਧ, ਜਾਂ ਕੰਵਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਸਮृਦ੍ਧਿਕਾਮੋ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਹਾਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਸ਼ਾਂਤਯੇ ਜਾਤੀਪੁष੍ਪੇਣ ਵਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸਘृਤੇਨ ਤੁ
ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰੇ; ਵਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰੇ।
ਘृਤੇਨ ਕਰਵੀਰੈਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਕਰ੍षਣਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਤੈਲੇਨੋਚ੍ਚਾਟਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਮਧੁਨਾ ਪੁਨਃ
ਘੀ ਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰੇ; ਤੇਲ ਨਾਲ ਉਚਾਟਨ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਸਥੰਭਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਸਰ੍षਪੇਣਾਪਿ ਲਸ਼ੁਨੇਨ ਤੁ ਪਾਤਨਮ੍ ਤਾਡਨਂ ਰੁਧਿਰੇਣ ਸ੍ਯਾਤ੍ਖਰਸ੍ਯੋष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ
ਸਥੰਭਨ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਤਨ ਲਸਣ ਨਾਲ; ਤਾੜਨਾ ਖਰ ਜਾਂ ਉਠ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ।
ਮਾਰਣੋਚ੍ਚਾਟਨੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰੋਹਿਬੀਜੈਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ਵਿਦ੍ਵੇषਣਂ ਚ ਤੈਲੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਲ੍ਲਾਂਗਲਕਸ੍ਯ ਤੁ
ਮਾਰਣ ਤੇ ਉਚਾਟਨ ਲਈ ਰੋਹੀ ਦੇ ਬੀਜ ਤਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤੋ; ਵਿਦਵੈਸ਼ ਲਈ ਤੇਲ, ਤੇ ਲਾਂਗਲਕ ਲਈ ਵੀ।
ਬਂਧਨਂ ਰੋਹਿਬੀਜੇਨ ਸੇਨਾਸ੍ਤਂਭਨਮੇਵ ਚ ਰਕ੍ਤਸਰ੍षਪਸਂਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਹੋਮਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰਸ਼ੇषਤਃ
ਬੰਧਨ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਥੰਭਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰੋਹੀ ਦੇ ਬੀਜ, ਤੇ ਲਾਲ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹੋਮ ਦੇ ਸਮੱਗਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤੋ।
ਹਸ੍ਤਯਂਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵੈਸ੍ਤੈਲੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦਾਭਿਚਾਰਿਕੇ ਕਟੁਕੀਤੁषਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਾਸ੍ਥਿਭਿਰੇਵ ਚ
ਅਭਿਚਾਰਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਸ਼ੀਨੀ ਤੇਲ, ਕੜਵੇ ਦਾਲਾਂ, ਕਪਾਹ ਦੇ ਬੀਜ ਜਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਸਰ੍षਪੈਸ੍ਤੈਲਸਂਮਿਸ਼੍ਰੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦਾਭਿਚਾਰਿਕੇ ਜ੍ਵਰੋਪਸ਼ਾਂਤਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਫਲਦਂ ਤਥਾ
ਅਭਿਚਾਰਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰੋਂ ਤੇ ਤੇਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ; ਜਵਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦੇ ਲਈ ਦੂਧ ਵਰਤੋ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰੋ ਹੋਮਃ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਾਜ੍ਯਦਧਿਭਿਰ੍ਯੁਤੈਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤਂਦੁਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਚਰੁਣਾ ਕੇਵਲੇਨ ਵਾ
ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਮ, ਸ਼ਹਿਦ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੂਧ, ਚਾਵਲ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਾਂਤਿਕਂ ਪੌष੍ਟਿਕਂ ਵਾਪਿ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸਮਿਦਾਦਿਭਿਃ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਹੋਮੇ ਵਸ਼੍ਯਮਾਕਰ੍षਣਂ ਤਥਾ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਕੜੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋ; ਵਸ਼ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਲਈ ਵੀ।
ਵਸ਼੍ਯਮਾਕਰ੍षਣਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੀਪਦਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਹਵਨਂ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਵਿਜਯਦਂ ਤਥਾ
ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਮਿਧਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪਾਲਾਸ਼ਖਦਿਰਾਦਿਕਾਃ ਕਰਵੀਰਾਰ੍ਕਜਾਃ ਕ੍ਰੌਰ੍ਯੇ ਕਣ੍ਟਕਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਪਾਲਾਸ਼, ਖਦੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਣਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੋ; ਜੇ ਕਰੂੜਤਾ ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਰਵੀਰ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਵਰਤੋ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੌष੍ਟਿਕਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਦਾਭਿਚਾਰਿਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਪਰ ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਅਤੀਵਦੁਰਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਾਂਤਰਂ ਨ ਚੇਤ੍ ਆਤਤਾਯਿਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਯਾਦਾਭਿਚਾਰਿਕਮ੍
ਜੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਪਤਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਭਿਚਾਰਿਕਮ੍ ਯਦ੍ਯਾਸ੍ਤਿਕਸ੍ਸੁਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਮਾਨ੍ਯੋ ਵਾ ਯੋ ऽਪਿ ਕੋਪਿ ਵਾ
ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ, ਜਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯਾਪਿ ਨੋ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਤਤਾਯਿਨਮਪ੍ਯੁਤ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਚਾ ਯੋ ऽਪਿ ਕੋਪਿ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਪਤਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼੍ਰਿਤਮਥਾਪਿ ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾਭਿਚਾਰਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਨਿਪਤੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਕਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤਂ ਚ ਕਞ੍ਚਨ ਨ ਹਿਂਸ੍ਯਾਦਭਿਚਾਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਯਦੀਚ੍ਛੇਤ੍ਸੁਖਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਨ੍ਯਂ ਕਮਪਿ ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮਾਰਣਾਦਿਕਮ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬਾਣਲਿਂਗੇ ऽਪਿ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਧਨਵਾਨਪਿ ਸ੍ਵਯਂਭੂਤੇ ऽਥ ਵਾ ਲਿਂਗੇ ਆਰ੍षਕੇ ਵੈਦਿਕੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਪੱਥਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਮੀਰ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੇ ਲਿੰਗ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਤ, ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਭਾਵੇ ਹੇਮਰਤ੍ਨਾਨਾਮਸ਼ਕ੍ਤੌ ਚ ਤਦਰ੍ਜਨੇ ਮਨਸੈਵਾਚਰੇਦੇਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਕੈਃ
ਜੇ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਰਤਨ ਨਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕ੍ਵਚਿਦਂਸ਼ੇ ਤੁ ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕ੍ਵਚਿਦਂਸ਼ਕੇ ਸੋ ऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨੁਸਾਰੇਣ ਕੁਰ੍ਵਂਸ਼੍ਚੇਤ੍ਫਲਮृਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਨੁष੍ਠਿਤੇ ऽਪ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਫਲਂ ਯਤ੍ਰ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਸ੍ਤ੍ਰਿਰ੍ਵਾਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੁਹਰਾਓ; ਹਰ ਵਾਰੀ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਪੂਜੋਪਯੁਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਹੇਮਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਤਤਃ ਪृਥਕ੍
ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਭ ਚੰਗੇ ਸਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨਾ ਤੇ ਰਤਨ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਖਰਾ ਦੱਖਣਾ ਵੀ।
ਸ ਚੇਨ੍ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਅਥਵਾ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਜੇ ਗੁਰੂ ਉਹ ਸਮਾਨ ਨਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਧਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਰ੍ਵਾਦਿਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸੋ ऽਪ੍ਯੇਵਮਾਚਰੇਦਤ੍ਰ ਨ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਪੁਨਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇੰਝ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਾ ਲਵੇ।
ਸ੍ਵਯਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋ ਲੋਭਾਤ੍ਪੂਜਾਂਗਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਨ ਲਭੇਨ੍ਮੂਢੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂੜ੍ਹ ਇੱਛਤ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਾ ਨਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਯਦਿ ਤਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾਨ੍ਯੋ ऽਪਿ ਵਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਜਿਤ ਲਿੰਗ, ਨਵਾਂ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੈ ਕੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।