ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਾਧਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਤਮਃ ਦृष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਫਲਦਂ ਯਤਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨਤਰ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੇ ਮਨਤਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਸਿਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਪ੍ਯਦृष੍ਟੇਨ ਪ੍ਰਬਲੇਨ ਤੁ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧਫਲਂ ਕਰ੍ਮ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਹਸਾ ਬੁਧਃ
ਜੇ ਮਨਤਰ ਪੂਰਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੇਹ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਕੁਨਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਦਾਦੌ ਨਿष੍ਕृਤਿਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕੁਨ ਆਦਿਕ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਨ੍ਯਥਾ ਕੁਰੁਤੇ ਮੋਹਾਤ੍ਕਰ੍ਮੈਹਿਕਫਲਂ ਨਰਃ ਨ ਤੇਨ ਫਲਭਾਕ੍ਸ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਚੋਪਹਾਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਨੀਆਵੀ ਫਲ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਬਿਸ੍ਰਬ੍ਧੋ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟਫਲਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਸ ਖਲ੍ਵਸ਼੍ਰਦ੍ਧਧਾਨਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਃ ਫਲਮृਚ੍ਛਤਿ
ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਅਸਲ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਨਾਪਰਾਧੋਸ੍ਤਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਪਿ ਤੁ ਨਿष੍ਫਲੇ ਯਥੋਕ੍ਤਕਾਰਿਣਾਂ ਪੁਂਸਾਮਿਹੈਵ ਫਲਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜੇ ਕੰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਕਃ ਸਿਦ੍ਧਮਂਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਿਰਸ੍ਤਪ੍ਰਤਿਬਂਧਕਃ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਧਾਨਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਸਾਧਕ ਮਨਤਰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਤਤ੍ਫਲਾਵਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਰਾਤ੍ਰੌ ਹਵਿष੍ਯਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਾਯਸਂ ਵਾ ਫਲਾਨਿ ਵਾ
ਜਾਂ, ਉਸ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਵਨ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਖੀਰ ਜਾਂ ਫਲ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹਿਂਸਾਦਿ ਯਨ੍ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨਸਾਪਿ ਤਤ੍ ਸਦਾ ਭਸ੍ਮਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂ ਗਸ੍ਸੁਵੇषਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਿੰਸਾ ਆਦਿ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ, ਨਾ ਕਰੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਸਮ ਲਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ।
ਇਤ੍ਥਮਾਚਾਰਵਾਨ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਨੁਕੂਲੇ ਸ਼ੁਭੇ ऽਹਨਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪੁष੍ਪਦਾਮਾਦ੍ਯਲਂਕृਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ—
ਵਿਲਿਖੇਤ੍ਕਮਲੇ ਭਦ੍ਰੇ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਪਕਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਮਯਮष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਸਕੇਸਰਮ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਕਰ੍ਣਿਕਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ, ਅੱਠ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਰੇਸ਼ੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁੱਟੀ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਮਲ ਬਣਾਉ।
ਸ੍ਵਾਕਾਰਸਦृਸ਼ੇਨੈਵ ਨਾਲੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਤਾਦृਸ਼ੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਕਂਦੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਠੀਕ ਬਣੀ ਹੋਈ ਜੜੀ ਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਣਿਮਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪੁਨਃ ਰਤ੍ਨਜਂ ਵਾਥ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸ੍ਫਟਿਕਂ ਵਾ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਵੇਦਿਕਂ ਚੈਵ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਚੌਕਠੀ ਰੱਖੋ।
ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸਾਂਬਂ ਸਗਣਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਕਲ੍ਪ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਤਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਉਥੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਅੰਬਾ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਚਰ੍ਮਵਸਨਾ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਹਸਿਤਾਨਨਾ
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਰਦਾਭਯਹਸ੍ਤਾ ਚ ਮृਗਟਂਕਧਰਾ ਤਥਾ ਅਥ ਵਾष੍ਟਭੁਜਾ ਚਿਂਤ੍ਯਾ ਚਿਂਤਕਸ੍ਯ ਯਥਾਰੁਚਿ
ਉਹ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਛਾਪ ਵਾਲੀ, ਜਾਂ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਵੀ ਸੋਚੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ਤਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਰਸ਼ੁਖਡ੍ਗਵਜ੍ਰਾਣਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਾਮੇ ਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ੌ ਤਦ੍ਵਤ੍ਖੇਟਂ ਨਾਗਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀ
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਵਜਰ ਹਨ; ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਨਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਢਾਲ ਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਹਨ।
ਬਾਲਾਰ੍ਕਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੁਖਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਕਾਰਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਨਰਮ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਦृਸ਼ਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਨੀਲਾਲਕਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਦੱਖਣ ਚਿਹਰਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ; ਉੱਤਰ ਚਿਹਰਾ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹੈ, ਨੀਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਾਭਂ ਸੌਮ੍ਯਮਿਂਦੁਕਲਾਧਰਮ੍ ਤਦਂਕਮਂਡਲਾਰੂਢਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਪਰਾ
ਉਸ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਨਰਮ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਹੈ; ਉਸ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸਰ੍ਵਮਨੋਹਰਾ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਕृਤ੍ਵੈਵਮਾਕਾਰਾਂ ਸਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉਹ ਸਿਆਹ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਂਤਮਥਾਵਾਹ੍ਯ ਯਜੇਤ੍ਪਰਮਕਾਰਣਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥੇ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤੁ ਕਾਪਿਲਮ੍
ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪਰਮ ਕਾਰਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ, ਕਪੀਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਬੀਜਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨਚੂਰ੍ਣਾਦ੍ਯਲਂਕृਤਮ੍
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਪੂਰੇ ਤੇ ਖਾਸ ਬੀਜ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਸਾਹਮਣੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯੇਦੀਸ਼ਾਨਕਲਸ਼ਂ ਪੁਨਃ ਸਦ੍ਯਾਦਿਕਲਸ਼ਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕੰਨਿਕਾ ਵਿਚ ਈਸ਼ਾਨ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਸਦਯਾਦਿ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਵਿਧਾਨ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਕਲਸ਼ਾਨष੍ਟੌ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਵਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਬੁਪੂਰਿਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਵੇष੍ਟ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਅੱਠ ਵਿਦਯੇਸ਼ ਕਲਸ਼ਾਂ ਰੱਖੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟੋ।
ਪੁਣ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਵਿਧਾਨਕਮ੍ ਦੁਕੂਲਾਦ੍ਯੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ
ਮੰਤਰ ਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਆਦਿ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਢੱਕੋ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤਨ੍ਮਂਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਹਰ ਥਾਂ ਮੰਤਰ ਰੱਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਕੇ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ,
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਤਃ ਕੁਸ਼ੋਦਕਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨੋਦਕਾਨ੍ਯਪਿ
ਪੰਜ ਗਵਯ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਓ; ਫਿਰ ਕੁਸ਼ਾ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਰਤੋ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਸਿਦ੍ਧਾਨਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਨਿ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯੋਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤੈਸ੍ਤੈਸ੍ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਪਦਾਰਥ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਓ।