ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਾਰਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਮਾਗਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਦੇਵਾ ਜਨਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ

ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਧਿਆ, ਮਾਗਾ ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਾਧਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍ਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵੈ ਵੈਮਾਨਿਕਗੁਣੈਸ੍ਸਹ

ਮਹਰਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ—

ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾਃ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ

ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੇ ਹਨ।

ਗਂਧਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਦੇਵਯੋਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ऽਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਭਸ਼੍ਚਰਾਃ

ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਤੇ ਹੋਰ ਚਾਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਤੀਆਂ; ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਹੋਰ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—

ਅਸੁਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਾਲਤਲਵਾਸਿਨਃ ਅਨਂਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵੈਨਤੇਯਾਦਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਨੰਤ ਵਰਗ ਦੇ ਨਾਗ ਰਾਜਾ, ਗਰੁੜ ਵਰਗ ਦੇ ਪੰਛੀ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ—

ਕੂष੍ਮਾਂਡਾਃ ਪ੍ਰੇਤਵੇਤਾਲਾ ਗ੍ਰਹਾ ਭੂਤਗਣਾਃ ਪਰੇ ਡਾਕਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੋਗਿਨ੍ਯਃ ਸ਼ਾਕਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ

ਕੂਸਮਾਂਡ, ਪ੍ਰੇਤ, ਵੇਤਾਲ, ਗ੍ਰਹਿ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਤੇ ਹੋਰ; ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਤੇ ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ—

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਰਾਮਗृਹਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਦਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਰਾਂਸਿ ਚ

ਖੇਤ, ਬਾਗ, ਘਰ ਆਦਿਕ; ਤੀਰਥ ਤੇ ਮੰਦਰ; ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ—

ਗਿਰਯਸ਼੍ਚ ਸੁਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਕਨਨਾਨਿ ਸਮਂਤਤਃ ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕृਮਿਕੀਟਾਦਯੋ ਮृਗਾਃ

ਸੁਮੇਰੁ ਆਦਿਕ ਪਹਾੜ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜੰਗਲ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਦਰੱਖਤ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ—

ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਪਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੁਵਨਾਨਾਮਧੀਸ਼੍ਵਰਃ ਅਣ੍ਡਾਨ੍ਯਾਵਰਣੈਸ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ ਦਿਗ੍ਗਜਾਃ

ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਆਪਣੇ ਪਰਤਾਂ ਸਮੇਤ; ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ—

ਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦਾਨਿ ਮਂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਪਿ ਸਹਾਧਿਪੈਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਧਾਰਕਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਸ਼ਕ੍ਤਿਕਾਃ

ਅੱਖਰ, ਸ਼ਬਦ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਤੱਤ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ; ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ—

ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦृष੍ਟਂ ਚਾਨੁਮਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਯੋਰੇਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍

ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇਣ।

ਅਥ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰਾ ਸ਼ੈਵੀ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਚਿਨੀ ਪਞ੍ਚਾਰ੍ਥਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਪਸ਼ੁਵਿਦ੍ਯਾਬਹਿष੍ਕृਤਾ

ਹੁਣ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਿਵ-ਵਿਦਿਆ, ਜੋ ਜੀਵ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਚ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ੈਵਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਿਤਮ੍

ਤੇ ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਜੋ ਸ਼ਿਵਧਰਮ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ; ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਸ਼ਿਵਧਰਮ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ—

ਸ਼ੈਵਾਗਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਾਮਿਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਃ ਸ਼ਿਵਾਭ੍ਯਾਮਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯੇਹ ਸਮਰ੍ਚਿਤਾਃ

ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਸ਼ਿਵ ਆਗਮ ਹਨ, ਕਾਮਿਕ ਆਦਿ ਚਾਰ ਭੇਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਾਭ੍ਯਾਮੇਵ ਸਮਾਜ੍ਞਾਤਾ ਮਮਾਭਿਪ੍ਰੇਤਸਿਦ੍ਧਯੇ ਕਰ੍ਮੇਦਮਨੁਮਨ੍ਯਂਤਾਂ ਸਫਲਂ ਸਾਧ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਮ੍

ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਕੰਮ ਉਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।

ਸ਼੍ਵੇਤਾਦ੍ਯਾ ਨਕੁਲੀਸ਼ਾਂਤਾਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਸ਼ਿਕਾਃ ਤਤ੍ਸਂਤਤੀਯਾ ਗੁਰਵੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਗੁਰਵੋ ਮਮ

ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਤੇ ਨਕੁਲੀਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਗੁਰੂ—ਇਹ ਸਭ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਹਨ।

ਸ਼ੈਵਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਨਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ ਕਰ੍ਮੇਦਮਨੁਮਨ੍ਯਂਤਾਂ ਸਫਲਂ ਸਾਧ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਮ੍

ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਭਗਤ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਜੋ ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਲੌਕਿਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ

ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ—

ਸਾਂਖ੍ਯਾ ਵੈਸ਼ੇषਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੌਗਾ ਨੈਯਾਯਿਕਾ ਨਰਾਃ ਸੌਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰਾ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਨਰਾਃ

ਸਾਂਖਿਆ, ਵੈਸ਼ੇਸ਼ਿਕ, ਯੋਗੀ, ਨਿਆਯੀ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ—

ਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਚ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਯਂਤ੍ਰਿਤਾਃ ਕਰ੍ਮੇਦਮਨੁਮਨ੍ਯਂਤਾਂ ਮਮਾਭਿਪ੍ਰੇਤਸਾਧਕਮ੍

ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਧੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ।

ਸ਼ੈਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਂਤਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ੈਵਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੈਵਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਧਰਾਃ ਸ਼ੈਵਾਃ ਕਾਪਾਲਿਕਾਃ ਪਰੇ

ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਸ਼ੁਪਤ ਮਾਰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਕਪਾਲਿਕ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।

ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਪਾਲਕਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਮਾਪਿ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮਾਨੁਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਸ਼ਂਸਂਤੁ ਸਫਲਕ੍ਰਿਯਾਮ੍

ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਜ੍ਞਾਨਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮਾਰ੍ਗਗਾਃ ਅਵਿਰੋਧੇਨ ਵਰ੍ਤਂਤਾਂ ਮਂਤ੍ਰਸ਼੍ਰੇਯੋ ऽਰ੍ਥਿਨੋ ਮਮ

ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।

ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਠਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਘ੍ਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਮਸਾਃ ਪਾषਂਡਾਸ਼੍ਚਾਤਿਪਾਪਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤਂਤਾਂ ਦੂਰਤੋ ਮਮ

ਨਾਸਤਿਕ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼, ਤਾਮਸੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਪਾਖੰਡੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ।

ਬਹੁਭਿਃ ਕਿਂ ਸ੍ਤੁਤੈਰਤ੍ਰ ਯੇ ऽਪਿ ਕੇ ऽਪਿਚਿਦਾਸ੍ਤਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਮਨੁਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਸਂਤਃ ਸ਼ਂਸਂਤੁ ਮਂਗਲਮ੍

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਤਾਈਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ? ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਭੀ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚੰਗਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ।

ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਸਾਂਬਾਯ ਸਸੁਤਾਯਾਦਿਹੇਤਵੇ ਪਞ੍ਚਾਵਰਣਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚੇਨਾਵृਤਾਯ ਤੇ

ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਪਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਵਰਾਮ੍

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਥੈਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਯਿਤ੍ਵੇਸ਼ਂ ਪੂਜਾਸ਼ੇषਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਯੋਰ੍ਹृਦਯਂਗਮਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤ੍ਯੈਕਸਾਧਨਮ੍

ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇਕੋ ਇਕ ਰਸਤਾ ਹੈ।