ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਾਹਨਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਪਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ ਤਯੋਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ ਮੇ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ

ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਹਨ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰਮੌਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।

ਨਂਦਾ ਸੁਨਂਦਾ ਸੁਰਭਿਃ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਮਨਾਸ੍ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਗੋਮਾਤਰਸ੍ਤ੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਤੇ ਸੁਮਨਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਗਾਊ ਮਾਵਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਾਃ ਸ਼ਿਵਯੋਃ ਸ਼ਾਸਨਾਦੇਵ ਦਿਸ਼ਂਤੁ ਮਮ ਵਾਂਛਿਤਮ੍

ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ।

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨੀਲ ਜੀਮੂਤਸਨ੍ਨਿਭਃ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਃ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਰਕ੍ਤਾਧਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ

ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ, ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕੰਪਦੇ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—

ਰਕ੍ਤੋਰ੍ਧ੍ਵਮੂਰ੍ਧਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਰਕ੍ਤਵृਤ੍ਤਤ੍ਰਿਨਯਨਃ ਸ਼ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਗਭੂषਣਃ

ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਲਾਲ ਤੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਭੰਵੇਂ ਵੰਕੀਆਂ ਤੇ ਟੇਢੀਆਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲਾਲ ਗੋਲ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—

ਨਗ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਸ਼ਾਸਿਕਪਾਲੋਦ੍ਯਤਪਾਣਿਕਃ ਭੈਰਵੋ ਭੈਰਵੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਯੋਗਿਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤਃ

ਨੰਗਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਫੰਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ, ਭੈਰਵ, ਜੋ ਹੋਰ ਸਿਧ ਭੈਰਵਾਂ ਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਾਸੀਨਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਸਤਾਮ੍ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਣਾਮਪਰਮਃ ਸ਼ਿਵਸਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਃ

ਹਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਥੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੀਨ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—

ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵੌਰਸਾਨ੍ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਯੋਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸ ਮੇ ਦਿਸ਼ਤੁ ਮਙ੍ਗਲਮ੍

ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖਾਸ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਗ ਦੇਵੇ।

ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਦਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣੇਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਯੋਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਮਵਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍

ਤਾਲਜੰਘ ਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਰੇ ਮੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਣ।

ਭੈਰਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਮਂਤਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇष੍ਟਿਤਾਃ ਤੇ ऽਪਿ ਮਾਮਨੁਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਗੌਰਵਾਤ੍

ਭੈਰਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਹੋਰ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ।

ਨਾਰਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਮਾਗਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਦੇਵਾ ਜਨਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ

ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਧਿਆ, ਮਾਗਾ ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਾਧਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍ਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵੈ ਵੈਮਾਨਿਕਗੁਣੈਸ੍ਸਹ

ਮਹਰਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ—

ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾਃ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ

ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੇ ਹਨ।

ਗਂਧਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਦੇਵਯੋਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ऽਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਭਸ਼੍ਚਰਾਃ

ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਤੇ ਹੋਰ ਚਾਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਤੀਆਂ; ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਹੋਰ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—

ਅਸੁਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਾਲਤਲਵਾਸਿਨਃ ਅਨਂਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵੈਨਤੇਯਾਦਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਨੰਤ ਵਰਗ ਦੇ ਨਾਗ ਰਾਜਾ, ਗਰੁੜ ਵਰਗ ਦੇ ਪੰਛੀ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ—

ਕੂष੍ਮਾਂਡਾਃ ਪ੍ਰੇਤਵੇਤਾਲਾ ਗ੍ਰਹਾ ਭੂਤਗਣਾਃ ਪਰੇ ਡਾਕਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੋਗਿਨ੍ਯਃ ਸ਼ਾਕਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ

ਕੂਸਮਾਂਡ, ਪ੍ਰੇਤ, ਵੇਤਾਲ, ਗ੍ਰਹਿ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲ ਤੇ ਹੋਰ; ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਤੇ ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ—

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਰਾਮਗृਹਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਦਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਰਾਂਸਿ ਚ

ਖੇਤ, ਬਾਗ, ਘਰ ਆਦਿਕ; ਤੀਰਥ ਤੇ ਮੰਦਰ; ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ—

ਗਿਰਯਸ਼੍ਚ ਸੁਮੇਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਃ ਕਨਨਾਨਿ ਸਮਂਤਤਃ ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕृਮਿਕੀਟਾਦਯੋ ਮृਗਾਃ

ਸੁਮੇਰੁ ਆਦਿਕ ਪਹਾੜ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜੰਗਲ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਦਰੱਖਤ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ—

ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਪਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੁਵਨਾਨਾਮਧੀਸ਼੍ਵਰਃ ਅਣ੍ਡਾਨ੍ਯਾਵਰਣੈਸ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ ਦਿਗ੍ਗਜਾਃ

ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਆਪਣੇ ਪਰਤਾਂ ਸਮੇਤ; ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ—

ਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦਾਨਿ ਮਂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਪਿ ਸਹਾਧਿਪੈਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਧਾਰਕਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਸ਼ਕ੍ਤਿਕਾਃ

ਅੱਖਰ, ਸ਼ਬਦ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਤੱਤ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ; ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ—

ਯਚ੍ਚ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦृष੍ਟਂ ਚਾਨੁਮਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਯੋਰੇਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍

ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇਣ।

ਅਥ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰਾ ਸ਼ੈਵੀ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਚਿਨੀ ਪਞ੍ਚਾਰ੍ਥਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਪਸ਼ੁਵਿਦ੍ਯਾਬਹਿष੍ਕृਤਾ

ਹੁਣ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਿਵ-ਵਿਦਿਆ, ਜੋ ਜੀਵ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਚ ਤਦੁਤ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ੈਵਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਿਤਮ੍

ਤੇ ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਜੋ ਸ਼ਿਵਧਰਮ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ; ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਸ਼ਿਵਧਰਮ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ—

ਸ਼ੈਵਾਗਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਾਮਿਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਃ ਸ਼ਿਵਾਭ੍ਯਾਮਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯੇਹ ਸਮਰ੍ਚਿਤਾਃ

ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਸ਼ਿਵ ਆਗਮ ਹਨ, ਕਾਮਿਕ ਆਦਿ ਚਾਰ ਭੇਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਵਲੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਾਭ੍ਯਾਮੇਵ ਸਮਾਜ੍ਞਾਤਾ ਮਮਾਭਿਪ੍ਰੇਤਸਿਦ੍ਧਯੇ ਕਰ੍ਮੇਦਮਨੁਮਨ੍ਯਂਤਾਂ ਸਫਲਂ ਸਾਧ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਮ੍

ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਕੰਮ ਉਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।

ਸ਼੍ਵੇਤਾਦ੍ਯਾ ਨਕੁਲੀਸ਼ਾਂਤਾਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦੇਸ਼ਿਕਾਃ ਤਤ੍ਸਂਤਤੀਯਾ ਗੁਰਵੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਗੁਰਵੋ ਮਮ

ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਤੇ ਨਕੁਲੀਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਸ਼ਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਗੁਰੂ—ਇਹ ਸਭ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਹਨ।

ਸ਼ੈਵਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਨਕਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ ਕਰ੍ਮੇਦਮਨੁਮਨ੍ਯਂਤਾਂ ਸਫਲਂ ਸਾਧ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਮ੍

ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਭਗਤ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਜੋ ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਲੌਕਿਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ

ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ—

ਸਾਂਖ੍ਯਾ ਵੈਸ਼ੇषਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੌਗਾ ਨੈਯਾਯਿਕਾ ਨਰਾਃ ਸੌਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰਾ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਨਰਾਃ

ਸਾਂਖਿਆ, ਵੈਸ਼ੇਸ਼ਿਕ, ਯੋਗੀ, ਨਿਆਯੀ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ—