ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਦਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਨੋਦੇष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪੀਠਾਨਿ ਵਿਵਦਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਨੋਦੇष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੀਠ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਦਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਨੋਦੇष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਤੇ ਦੇਵਾ ਵਿਵਦਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਨੋਦੇष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਾ ਵਿਵਦਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਨੋਦੇष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਮਤਾਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੈਵਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਨਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਫਲਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਤਥਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁ ਵੋਨਘਾਃ ਚਿਤ੍ਤਮਾਧਾਯ ਸ਼ृਣੁਤ ਵ੍ਯਾਸੇਨੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਮਮ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਧਮੇਵ ਚ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸ ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਆਲਸ ਦੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਰ੍ਚਯਤੇ ਸਦਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਯਸ੍ਸਾਧਾਰਣਪਦੇਚ੍ਛਯਾ ਅਨ੍ਯਤਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਸੋ ऽਪਿ ਮਤ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਤਕਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਆਮ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਯੋ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਦੂਰਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਰ੍ਚਨਫਲਂ ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਵੈ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਲਿਖ ਕੇ, ਪੁਸਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਅਧੀਤੇषੁ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਵ੍ਯਾਕृਤੇषੁ ਚ ਯਤ੍ਫਲਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਲੋਕੇ ਤਤ੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਲੋਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਦੁਲਭ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸਭਾਯਾਂ ਯੋ ਵ੍ਯਾਕਰੋਤਿ ਸ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੌਦਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਇਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਖਿਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨਂਤੇ ਨਿਰ੍ਵਾਣਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਹਰ ਅੱਖਰ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਜਪ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋषਿਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਾਨ੍ਵਿਤਃ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਚੌਦਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਿਨਿਖਿਲਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਨੇਕਸ਼ਃ ਆਤ੍ਮਤੁਲ੍ਯਧਨਂ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਣੇ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖੇ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਧਨ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ—
ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਯਤ੍ਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਂਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਆਸ ਆਦਿ ਨੂੰ, ਉਹ ਧਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਹਿ ਗਾਯਤੇ ਯੋਪ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ ਆਜ੍ਞਾਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੇਰਨ੍ਦਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਦਿਨ ਰਾਤ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਗਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਚ੍ਛਿਵਪੁਰਾਣਂ ਯਃ ਪਠਞ੍ਛृਣ੍ਵਨ੍ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰੋਤਿ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਟੀਆਂ ਵਾਰੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਹਿਤਃ ਪਠੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਾਮ੍ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ऽਪਿ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰੇਵ ਦਿਨੈਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭੈਰਵਪ੍ਰਤਿਮਾਂਤਿਕੇ ਤ੍ਰਿਃ ਪਠੇਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਮੌਨੀ ਸ ਕਾਮਾਨਖਿਲਾਂਲ੍ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੈਰਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅੱਗੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਪਠੇਦ੍ਵਟਬਿਲ੍ਵਯੋਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਟ ਜਾਂ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸਸਂਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤਤੋ ऽਪਿ ਪਰਮਸ੍ਮृਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਣਵਾਰ੍ਥਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਕਾ
ਉੱਥੇ ਕੈਲਾਸ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸਸਂਹਿਤਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਸ਼ਂਕਰਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯਹਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੈਲਾਸ ਸੰਹਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਵਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਗਿਆਨ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀਓ।
ਤਤ੍ਰ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਲ੍ਲੋਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਸਂਹਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਲੋਕੇ ਮਾਰ੍ਗਮਾਣੋ ऽਪਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀਓ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਣ ਤੇ ਵੀ, ਕੋਈ ਐਸਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਇਹ ਰੌਦ੍ਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਸ਼ਿਵੇਨੋਪਨਿषਤ੍ਸਿਂਧੁਮਨ੍ਥਨੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾਂ ਮੁਦਾ ਕੁਮਾਰਾਯਾਰ੍ਪਿਤਾਂ ਤਾਂ ਵੈ ਸੁਧਾਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ऽਮਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਸੰਹਿਤਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅਸਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰਂ ਸਂਹਿਤਾਂ ਤਾਂ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿਕ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫੀ ਲਈ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਇਹ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।