ਤਥਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਫਲਂ ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍ ਲਘ੍ਵਰ੍ਥੀ ਮਹਤੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਲਘੁਤਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਲਾਭ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਘੱਟ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਦ੍ਵਾ ਫਲਮਲ੍ਪਂ ਵਾ ਕृਤਂ ਚੇਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਿਧ੍ਯਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਚਾਹੇ ਲਾਭ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਜੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨਨ੍ਯਲਭ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਦਿषੁ ਫਲੇषੁ ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟੇषੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਤਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਲਾਭ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ—ਜਿਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਮੌਤ 'ਤੇ ਫਤਹ—ਦਿੱਖੇ ਜਾਂ ਅਦਿੱਖੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਚ ਪਾਤੇषੁ ਮਹਾਰਾਗਭਯਾਦਿषੁ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਦਿषੁ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੇਨ ਤੁ
ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ—ਜਿਵੇਂ ਭਾਰੀ ਵਾਸਨਾ, ਡਰ, ਅਕਾਲ, ਆਦਿ—ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਮਹਾਵ੍ਯਾਪਨ੍ਨਿਵਾਰਕਮ੍ ਆਤ੍ਮੀਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੈਵਾਨਾਮਿਦਮਾਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਹ ਅਸਤਰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਤਃ ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਮਿਹਾਤ੍ਮਨਃ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯੁਂਜਾਨਃ ਕਰ੍ਮੇਦਂ ਸ਼ੁਭਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਸੋਪ੍ਯਭੀष੍ਟਤਮਾਦਰ੍ਥਾਦष੍ਟਾਂਸ਼ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਵੀ ਅੱਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਲਾਭ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਨ੍ਧਾਯ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਨਸ਼ਨਃ ਪਠੇਤ੍ ਅष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਫਲਮਰ੍ਧਂ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਆਧਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥਮਨੁਸਂਧਾਯ ਪਰ੍ਵਾਦਿषੁ ਤਥਾ ਵ੍ਰਤੀ ਮਾਸਮੇਕਂ ਜਪੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਕृष੍ਣ ਪਞ੍ਚਾਵਰਣਮਾਰ੍ਗਤਃ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੰਜ ਆਵਰਨਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯੋਗ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਯ ਜਯ ਜਗਦੇਕਨਾਥ ਸ਼ਂਭੋ ਪ੍ਰਕृਤਿਮਨੋਹਰ ਨਿਤ੍ਯਚਿਤ੍ਸ੍ਵਭਾਵ ਅਤਿਗਤਕਲੁषਪ੍ਰਪਞ੍ਚਵਾਚਾਮਪਿ ਮਨਸਾਂ ਪਦਵੀਮਤੀਤਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਇਕੋ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਦਾ ਚੇਤਨ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਗੰਦੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੋਲ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਭਾਵਨਿਰ੍ਮਲਾਭੋਗ ਜਯ ਸੁਨ੍ਦਰਚੇष੍ਟਿਤ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੁਲ੍ਯਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤੇ ਜਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਗੁਣਾਰ੍ਣਵ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਲਣ ਸੁੰਦਰ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਅਨਨ੍ਤਕਾਂਤਿਸਂਪਨ੍ਨ ਜਯਾਸਦृਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹ ਅਤਰ੍ਕ੍ਯਮਹਿਮਾਧਾਰ ਜਯਾਨਾਕੁਲਮਂਗਲ
ਅਨੰਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਸੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਕਲਪਨਯ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਨਿਰਂਜਨ ਨਿਰਾਧਾਰ ਜਯ ਨਿष੍ਕਾਰਣੋਦਯ ਨਿਰਨ੍ਤਰਪਰਾਨਨ੍ਦ ਜਯ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਕਾਰਣ
ਨਿਰੰਜਨ, ਨਿਰਾਧਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹੋ; ਨਿਰੰਤਰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਨਿਰਵ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਜਯਾਤਿਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਜਯਾਤਿਕਰੁਣਾਸ੍ਪਦ ਜਯ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਜਯਾਸਦृਸ਼ਵੈਭਵ
ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਦੇ ਆਸਰਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਜਯਾਵृਤਮਹਾਵਿਸ਼੍ਵ ਜਯਾਨਾਵृਤ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਜਯੋਤ੍ਤਰ ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਰੁਤ੍ਤਰ
ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤਿ ਉੱਚੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਜਯਾਦ੍ਭੁਤ ਜਯਾਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰ ਜਯਾਕ੍ਸ਼ਤ ਜਯਾਵ੍ਯਯ ਜਯਾਮੇਯ ਜਯਾਮਾਯ ਜਯਾਭਾਵ ਜਯਾਮਲ
ਅਦਭੁਤ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਅਟੁੱਟ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਅਣਗਣੇ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਭਾਵ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਨਿਰਮਲ—ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਮਹਾਭੁਜ ਮਹਾਸਾਰ ਮਹਾਗੁਣ ਮਹਾਕਥ ਮਹਾਬਲ ਮਹਾਮਾਯ ਮਹਾਰਸ ਮਹਾਰਥ
ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਸੁਆਦ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਵਾਲੇ।
ਨਮਃ ਪਰਮਦੇਵਾਯ ਨਮਃ ਪਰਮਹੇਤਵੇ ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਤਰਾਯ ਤੇ
ਉੱਚੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ! ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਮੰਗਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਦਧੀਨਮਿਦਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦ੍ਧਿ ਸਸੁਰਾਸੁਰਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਹਿਤਾਮਾਜ੍ਞਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਤੇ ਕੋ ऽਤਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਫਿਰ, ਤੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਯਂ ਪੁਨਰ੍ਜਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਦੇਕਸਮਾਸ਼੍ਰਯਃ ਭਵਾਨਤੋ ऽਨੁਗृਹ੍ਯਾਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇ।
ਜਯਾਂਬਿਕੇ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਜਯ ਸਰ੍ਵਜਗਨ੍ਮਯਿ ਜਯਾਨਵਧਿਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇ ਜਯਾਨੁਪਮਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਸਰੂਪ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ!
ਜਯ ਵਾਙ੍ਮਨਸਾਤੀਤੇ ਜਯਾਚਿਦ੍ਧ੍ਵਾਂਤਭਂਜਿਕੇ ਜਯ ਜਨ੍ਮਜਰਾਹੀਨੇ ਜਯ ਕਾਲੋਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰੇ
ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ!
ਜਯਾਨੇਕਵਿਧਾਨਸ੍ਥੇ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਿਯੇ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸੁਰਾਰਾਧ੍ਯੇ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਜृਂਭਿਣਿ
ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ!
ਜਯ ਮਂਗਲਦਿਵ੍ਯਾਂਗਿ ਜਯ ਮਂਗਲਦੀਪਿਕੇ ਜਯ ਮਂਗਲਚਾਰਿਤ੍ਰੇ ਜਯ ਮਂਗਲਦਾਯਿਨਿ
ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੀ ਜੋਤ ਹੈ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ! ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਹੈ!
ਨਮਃ ਪਰਮਕਲ੍ਯਾਣਗੁਣਸਂਚਯਮੂਰ੍ਤਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਖਲੁ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਲੀਯਤੇ
ਉੱਚੇ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਨਾਤਃ ਫਲਂ ਦਾਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰੋਪਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਜਨੋਯਂ ਤ੍ਵਦੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਫਲ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਰੱਬ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਹੈ।
ਅਤੋ ऽਸ੍ਯ ਤਵ ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਯ ਮਨੋਰਥਮ੍ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਭੁਜਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਇਸ ਭਗਤ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰ: ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ।
ਵਰ੍ਣਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲਾਦੇਹੋ ਦੇਵਸ੍ਸਕਲਨਿष੍ਕਲਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਸਮਾਰੂਢਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਸ੍ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾਰ੍ਚਿਤੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਦੋਵੇਂ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਦੇਵੇ।