ਇਤ੍ਥਂ ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਥ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨਸ੍ਸਮਾਧਾਯ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਵਰਾਮ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰੋਤ੍ਤਰਮੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਫਿਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਪੂਜਾਂ ਗੁਰੋਃ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਯਥੋਦਯਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਦਸ੍ਯਾਨਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਸਦੱਸਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਉਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੈਰਾਵਰਣੈਃ ਸਹ ਮਣ੍ਡਲਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾਗੋਪਕਰਣੈਸ੍ਸਹ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਆਵਰਨਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਯਾਗ ਦੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਿਤੇਭ੍ਯੋ ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਥਵਾ ਤਚ੍ਛਿਵਾਯੈਵ ਸ਼ਿਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਚੀਜਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨੌ ਵਾ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਹੋਮਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਦੇਵਤਾਃ
ਜਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹੋਮ ਦੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਆਵਰਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏष ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਨ ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਾਗੋ ऽਸ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਹ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਯੱਗ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਸਧ੍ਯਂ ਯਦਨੇਨ ਤੁ ਐਹਿਕਂ ਵਾ ਫਲਂ ਕਿਂਚਿਦਾਮੁष੍ਮਿਕਫਲਂ ਤੁ ਵਾ
ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਦੁਨੀਆਵੀ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕੀ ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨੇਦਮਿਤਿ ਨੈਵ ਨਿਯਮ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋਰੂਪਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਤਦਿਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਟਸਾਧਨਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਨ ਇਹੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਯਦਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਚਿਂਤਾਮਣੇਰਿਵੈਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਜੋ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਫਲਂ ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍ ਲਘ੍ਵਰ੍ਥੀ ਮਹਤੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਲਘੁਤਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਲਾਭ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਘੱਟ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਦ੍ਵਾ ਫਲਮਲ੍ਪਂ ਵਾ ਕृਤਂ ਚੇਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਿਧ੍ਯਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਚਾਹੇ ਲਾਭ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਜੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨਨ੍ਯਲਭ੍ਯੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਦਿषੁ ਫਲੇषੁ ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟੇषੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਤਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਲਾਭ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ—ਜਿਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਮੌਤ 'ਤੇ ਫਤਹ—ਦਿੱਖੇ ਜਾਂ ਅਦਿੱਖੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਚ ਪਾਤੇषੁ ਮਹਾਰਾਗਭਯਾਦਿषੁ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਦਿषੁ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੇਨ ਤੁ
ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ—ਜਿਵੇਂ ਭਾਰੀ ਵਾਸਨਾ, ਡਰ, ਅਕਾਲ, ਆਦਿ—ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਮਹਾਵ੍ਯਾਪਨ੍ਨਿਵਾਰਕਮ੍ ਆਤ੍ਮੀਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੈਵਾਨਾਮਿਦਮਾਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਹ ਅਸਤਰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਤਃ ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਮਿਹਾਤ੍ਮਨਃ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯੁਂਜਾਨਃ ਕਰ੍ਮੇਦਂ ਸ਼ੁਭਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਸੋਪ੍ਯਭੀष੍ਟਤਮਾਦਰ੍ਥਾਦष੍ਟਾਂਸ਼ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਵੀ ਅੱਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਲਾਭ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਨ੍ਧਾਯ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਨਸ਼ਨਃ ਪਠੇਤ੍ ਅष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਫਲਮਰ੍ਧਂ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ, ਤਾਂ ਆਧਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥਮਨੁਸਂਧਾਯ ਪਰ੍ਵਾਦਿषੁ ਤਥਾ ਵ੍ਰਤੀ ਮਾਸਮੇਕਂ ਜਪੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਕृष੍ਣ ਪਞ੍ਚਾਵਰਣਮਾਰ੍ਗਤਃ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੰਜ ਆਵਰਨਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯੋਗ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਯ ਜਯ ਜਗਦੇਕਨਾਥ ਸ਼ਂਭੋ ਪ੍ਰਕृਤਿਮਨੋਹਰ ਨਿਤ੍ਯਚਿਤ੍ਸ੍ਵਭਾਵ ਅਤਿਗਤਕਲੁषਪ੍ਰਪਞ੍ਚਵਾਚਾਮਪਿ ਮਨਸਾਂ ਪਦਵੀਮਤੀਤਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਇਕੋ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਦਾ ਚੇਤਨ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਗੰਦੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੋਲ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਭਾਵਨਿਰ੍ਮਲਾਭੋਗ ਜਯ ਸੁਨ੍ਦਰਚੇष੍ਟਿਤ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੁਲ੍ਯਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤੇ ਜਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਗੁਣਾਰ੍ਣਵ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਲਣ ਸੁੰਦਰ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਅਨਨ੍ਤਕਾਂਤਿਸਂਪਨ੍ਨ ਜਯਾਸਦृਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹ ਅਤਰ੍ਕ੍ਯਮਹਿਮਾਧਾਰ ਜਯਾਨਾਕੁਲਮਂਗਲ
ਅਨੰਤ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਸੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਕਲਪਨਯ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਨਿਰਂਜਨ ਨਿਰਾਧਾਰ ਜਯ ਨਿष੍ਕਾਰਣੋਦਯ ਨਿਰਨ੍ਤਰਪਰਾਨਨ੍ਦ ਜਯ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਕਾਰਣ
ਨਿਰੰਜਨ, ਨਿਰਾਧਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹੋ; ਨਿਰੰਤਰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਨਿਰਵ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਜਯਾਤਿਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਜਯਾਤਿਕਰੁਣਾਸ੍ਪਦ ਜਯ ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਜਯਾਸਦृਸ਼ਵੈਭਵ
ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਦੇ ਆਸਰਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਜਯਾਵृਤਮਹਾਵਿਸ਼੍ਵ ਜਯਾਨਾਵृਤ ਕੇਨਚਿਤ੍ ਜਯੋਤ੍ਤਰ ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਰੁਤ੍ਤਰ
ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤਿ ਉੱਚੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਜਯਾਦ੍ਭੁਤ ਜਯਾਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰ ਜਯਾਕ੍ਸ਼ਤ ਜਯਾਵ੍ਯਯ ਜਯਾਮੇਯ ਜਯਾਮਾਯ ਜਯਾਭਾਵ ਜਯਾਮਲ
ਅਦਭੁਤ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਅਟੁੱਟ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਅਣਗਣੇ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਭਾਵ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਨਿਰਮਲ—ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋ।
ਮਹਾਭੁਜ ਮਹਾਸਾਰ ਮਹਾਗੁਣ ਮਹਾਕਥ ਮਹਾਬਲ ਮਹਾਮਾਯ ਮਹਾਰਸ ਮਹਾਰਥ
ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਸੁਆਦ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਵਾਲੇ।
ਨਮਃ ਪਰਮਦੇਵਾਯ ਨਮਃ ਪਰਮਹੇਤਵੇ ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਤਰਾਯ ਤੇ
ਉੱਚੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ! ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਮੰਗਲਵਾਨ ਹੈਂ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਦਧੀਨਮਿਦਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦ੍ਧਿ ਸਸੁਰਾਸੁਰਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।