ਏਵਂ ਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰਣਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ਆਯੁਧਾਨਿ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬਾਂਹ੍ਯਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਥੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਹਰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮੈਸ਼ਾਨੇ ਵਜ੍ਰਂ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਦਿਙ੍ਮੁਖੇ ਪਰਸ਼ੁਂ ਵਹ੍ਨਿਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਯਾਮ੍ਯੇ ਸਾਯਕਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪੂਜੋ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਵਜਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਪਰਸ਼ੂ, ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤੀਰ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰੋ।
ਨੈਰृਤੇ ਤੁ ਯਜੇਤ੍ਖਡ੍ਗਂ ਪਾਸ਼ਂ ਵਾਰੁਣਗੋਚਰੇ ਅਂਕੁਸ਼ਂ ਮਾਰੁਤੇ ਭਾਗੇ ਪਿਨਾਕਂ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਯਜੇਤ੍
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼ ਦੀ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਕੁਸ਼ ਦੀ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰੋ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਭਿਮੁਖਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣਂ ਚੈਵ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਬਹਿਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੌਦਰ ਰੂਪ ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਦੇਵਾਨਾਂ ਬਹਿਰ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਮੇ ऽਥਵਾ ਪਞ੍ਚਮੇ ਮਾਤृਭਿਸ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹੋਕ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਯਜੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਘੇਰਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹੋਕਸ਼ ਦੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸਮਂਤਤਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾ ਵੈ ਦੇਵਯੋਨਯਃ ਖੇਚਰਾ ऋषਯਸ੍ਸਿਦ੍ਧਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਫਿਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਦੈਤ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਦਿਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਨਂਤਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਂਦ੍ਰਾ ਨਾਗੈਸ੍ਤਤ੍ਤਤ੍ਕੁਲੋਦ੍ਭਵੈਃ ਡਾਕਿਨੀਭੂਤਵੇਤਾਲਪ੍ਰੇਤਭੈਰਵਨਾਯਕਾਃ
ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਭੂਤ, ਵੇਤਾਲ, ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਭੈਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਾਨਾਯੋਨਿਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ ਨਦ੍ਯਸ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਗਿਰਯਃ ਕਾਨਨਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਜੋ ਹੋਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੀ ਵੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰੋ।
ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕੀਟਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਯੋਨਯਃ ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਮृਗਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਯੋਨਯਃ
ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਰੁੱਖ, ਕੀੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀ ਜਾਤੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਛੋਟੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਨ੍ਤਰਣ੍ਡਸ੍ਯ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਕੋਟਯਃ ਬਹਿਰਂਡਾਨ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਸਹਾਧਿਪੈਃ
ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕ, ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਬੇਅੰਤ ਅੰਡ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਧਾਰਕਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਯਦ੍ਗੌਡ ਯਚ੍ਚ ਮਾਮੇਯਂ ਯਦ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕ੍ਤਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਗੌੜ, ਮਾਮੇਯ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਯ ਵਾਚ੍ਯਂ ਚਿਦਚਿਦਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਯੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਾਮਾਨ੍ਯਤੋ ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚੇਤਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਚੇਤਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਾਸ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਚਿਂਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਮਾਵਰਣਾਭ੍ਯਰ੍ਚਾਂ ਕृਤ੍ਵਾਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਸ਼ਾਂਤਯੇ ਪੁਨਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੁੜ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਟੱਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਿਵਯੋਰਮृਤੋਪਮਮ੍ ਸੁਵ੍ਯਞ੍ਜਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚਾਰੁ ਮਹਾਚਰੁਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਨੂੰ ਸੁੱਚਾ, ਸੋਹਣਾ, ਚੰਗੇ ਵਿਆੰਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਾਢਕੈਰ੍ਮੁਖ੍ਯਮਧਮਂ ਤ੍ਵਾਢਕਾਵਰਮ੍ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸਂਪਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਮੁੱਖ ਭੋਗ ਬਤੀ ਤਿੰਨ ਮਾਪਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਛੋਟਾ ਘੱਟ ਮਾਪਾਂ ਨਾਲ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਪਾਨੀਯਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਚੋਪਦਂਸ਼ਕੈਃ ਨੀਰਾਜਨਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਸ਼ੇषਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਣੀ, ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜਾਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਨੀਰਾਜਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭੋਗੋਪਯੋਗ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ਯੇਵ ਸਾਧਯੇਤ੍ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ
ਭੋਗ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਠਸ੍ਯੋਪੇਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਵ੍ਯਂਗ੍ਯਂ ਚੈਵਾਨੁਤਿष੍ਠਤਃ ਨ ਫਲਂਤ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਮ੍ਯਾਨੀਤਿ ਸਤਾਂ ਕਥਾ
ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਚਲਾਕ, ਉਪੇਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਦੋਖ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਨਚਾਹੇ ਕੰਮ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮ੍ਯਗੁਪੇਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਂਗਯੋਗਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਮ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਫਲਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਦੀਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੀ ਉਪੇਖਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜ ਕੇ, ਜੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਨਚਾਹੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਥ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨਸ੍ਸਮਾਧਾਯ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਪਾਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਵਰਾਮ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰੋਤ੍ਤਰਮੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਫਿਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਪੂਜਾਂ ਗੁਰੋਃ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਯਥੋਦਯਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਦਸ੍ਯਾਨਪਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਸਦੱਸਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਉਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੈਰਾਵਰਣੈਃ ਸਹ ਮਣ੍ਡਲਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾਗੋਪਕਰਣੈਸ੍ਸਹ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਆਵਰਨਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਯਾਗ ਦੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਿਤੇਭ੍ਯੋ ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਥਵਾ ਤਚ੍ਛਿਵਾਯੈਵ ਸ਼ਿਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਚੀਜਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨੌ ਵਾ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਹੋਮਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਦੇਵਤਾਃ
ਜਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹੋਮ ਦੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਆਵਰਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏष ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਨ ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਾਗੋ ऽਸ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਹ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਯੱਗ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਸਧ੍ਯਂ ਯਦਨੇਨ ਤੁ ਐਹਿਕਂ ਵਾ ਫਲਂ ਕਿਂਚਿਦਾਮੁष੍ਮਿਕਫਲਂ ਤੁ ਵਾ
ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਦੁਨੀਆਵੀ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕੀ ਜੋ ਵੀ ਫਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨੇਦਮਿਤਿ ਨੈਵ ਨਿਯਮ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋਰੂਪਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਤਦਿਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਟਸਾਧਨਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਨ ਇਹੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਯਦਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਚਿਂਤਾਮਣੇਰਿਵੈਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਜੋ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।