ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੁਰੋਰਪਿ ਚ ਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਤਤ੍ਰਾਸਨਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈ ਗੁਰੁਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਚੌਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਚੌਕ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਬਣਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋਨੁਪੂਜਯੇਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਚ੍ਚ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਤਤਸ੍ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਭੁਂਜੀਤ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਨ੍ਨਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਚ ਵਾ ਦੇਵੇ ਤਚ੍ਛੇषਂ ਚਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਨ ਲੋਭੇਨ ਨ ਚਣ੍ਡਾਯ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਦਿ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯੇष ਸਮੋ ਵਿਧਿਃ ਨ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵੋਸ੍ਮੀਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਚੰਦਨ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਪਰ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ' ਵਾਲਾ ਵਿਚਾਰ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਯੇ ਮੂਲਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍ ਕਾਲਸ਼ੇषਂ ਨਯੇਦ੍ਯੋਗ੍ਯੈਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥਾਦਿਭਿਃ
ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਚਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਆਦਿ ਵਿਚ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਪੂਰ੍ਵਾਂਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ ਸ਼ਿਵਯੋਃ ਸ਼ਯਨਂ ਤ੍ਵੇਕਂ ਕਲ੍ਪਯੇਦਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਵਿਛੌਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਂਬਰਾਲੇਪਪੁष੍ਪਮਾਲਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ, ਲੇਪ, ਫੁੱਲ ਮਾਲਾ ਆਦਿ, ਚਾਹੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਨੋਹਰ ਬਣਾਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦਮੂਲੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਸ੍ਵਪੇਤ੍ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਦਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਤੁ ਕੇਵਲਾਃ
ਫਿਰ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸਮਯਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਾਤ੍ਰਾਮਾਦ੍ਯਾਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਨਸਾਂ ਦੇਵਂ ਸਾਂਬਂ ਸਗਣਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਾਤਰਾ ਉਚਾਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਵਿਨਾਸੀ ਸ਼ਿਵ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਚਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਾਦ੍ਯਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਸ਼ਂਖਾਦਿਨਿਨਦੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਬੋਧਯੇਤ੍
ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਆਦਿ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਖ ਆਦਿ ਦੇਵਤਾਈ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਸਮਯੋਨ੍ਨਿਦ੍ਰੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰਤਿਸੁਗਂਧਿਭਿਃ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਯੋਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਾਰਭੇਤ ਪੁਰੋਦਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਮਨਿषੇਵਿਣਾਮ੍ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਨੈਮਿਤਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਚ ਮਾਸੇषੁ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ ਅष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਣੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮਹਤੀ ਪੂਜਾ ਹ੍ਯਧਿਕਾ ਵਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚਂ ਪ੍ਰਸਾਧ੍ਯ ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਤੇਨ ਪਿਬੇਚ੍ਛੇषਮੁਪੋषਿਤਃ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਕੂਰਚਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਦੇਵੋ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਪੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਦੋषਾਣਾਮਤੀਵ ਮਹਤਾਮਪਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚਸ੍ਯ ਪਾਨਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਕੂਰਚਾ ਪੀਣ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੌषੇ ਪੁष੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੀਰਾਜਨਂ ਵਿਭੋਃ ਮਾਘੇ ਮਘਾਖ੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਕਂਬਲਮ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਿਆ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਤੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਕੰਬਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਨ੍ਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਾਰਭੇਤ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ ਚੈਤ੍ਰੇ ਚਿਤ੍ਰਾਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਦੋਲਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਉੱਤਰਾਂਤ 'ਤੇ, ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿਤਰਾ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਡੋਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁष੍ਪਮਹਾਲਯਮ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮੂਲਾਖ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਸ਼ੀਤਕੁਮ੍ਭਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਦਿਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾषਾਢੇ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਨ੍ਯਾਪਿ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਅਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰਾਅਸ਼ਾਢਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਮ ਮੰਡਲ ਵੀ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਖ੍ਯੇ ਤੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਚ ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਪੂਰ੍ਵਾषਾਢਾਸ਼੍ਰਯੇ ਦਿਨੇ
ਸ੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਫਿਰ ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਅਮਾਵਸ ਤੇ, ਪੂਰਵਾਅਸ਼ਾਢਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਯੁਜ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਯਸਂ ਚ ਨਵੋਦਨਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਤਭਿषਗ੍ਦਿਨੇ
ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾਯਸ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਫਸਲ ਦਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਕ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕृਤਿਕਾਯੋਗੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਸਵਮੇਵ ਵਾ ਆਸ੍ਥਾਨਂ ਵਾ ਮਹਾਪੂਜਾਮਧਿਕਂ ਵਾ ਸਮਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਕੋਈ ਕਰ ਨਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਤਸਵ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਉਣ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਚਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਆਵृਤ੍ਤੇ ऽਪਿ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇष੍ਵਪਿ ਕਰ੍ਮਸੁ ਦੌਰ੍ਮਨਸ੍ਯੇ ਦੁਰਾਚਾਰੇ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦੁष੍ਟਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਚੰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਦਾਸੀ, ਗਲਤ ਕੰਮ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਮੰਦੀ ਦਿੱਖ ਹੋਵੇ,
ਉਤ੍ਪਾਤੇ ਵਾਸ਼ੁਭੇਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰੋਗੇ ਵਾ ਪ੍ਰਬਲੇ ऽਥ ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਪੂਜਾਜਪਧ੍ਯਾਨਹੋਮਦਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਃ
ਜਾਂ ਕੋਈ ਉਤਪਾਤ, ਅਸ਼ੁਭ ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੂਜਾ, ਜਪ, ਧਿਆਨ, ਹਵਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨੁਗੁਣਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਪੂਰ੍ਵਿਕਾਃ ਸ਼ਿਵਾਨਲੇ ਚ ਵਿਹਤੇ ਪੁਨਸ੍ਸਨ੍ਧਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏਵਂ ਸ਼ਰ੍ਵਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਯਤਃ ਤਸ੍ਯੈਕਜਨ੍ਮਨਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿੱਤ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਯਥੋਤ੍ਤਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇषੁ ਯਃ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਨਾਥਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨਮਾਦ੍ਯਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠਨਾਥ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਨ੍ਨਰਃ ਕਾਲਾਂਤਰੇਚ੍ਯੁਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੌਮਂ ਕੌਮਾਰਮੇਵ ਚ
ਉਥੇ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣ ਕੇ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਉਮਾ ਜਾਂ ਕੌਮਾਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।