ਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣੈਕੇਨ ਵਾ ऽਲਾਭੇ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਯ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੇ ਇਕ ਹੀ ਪਦਾਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਲਈ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਮੁੜ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਤਤੋ ਹੋਮਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਨ ਘृਤੇਨਾਪੂਰ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਰੁਚਮ੍ ਨਿਧਾਯ ਪੁष੍ਪਂ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੁਵੇਣਾਧੋਮੁਖੇਨ ਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਯਜਨ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਘੀ ਚਮਚੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਭਰ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਮਚਾ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਸਦਰ੍ਭੇਨ ਸਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਮੂਲੇਨਾਂਜਲਿਨੋਤ੍ਥਿਤਃ ਵੌषਡਂਤੇਨ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਧਾਰਾਂ ਤੁ ਯਵਸਂਮਿਤਾਮ੍
ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਜੜ੍ਹੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, 'ਵੌਸ਼ਟ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਜੌ ਦੀ ਡੰਡੀ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਿषਿਂਚੇਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਤਤ ਉਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਗੋਪਯੇਤ੍ਤੁ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਤਮਪ੍ਯੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਾ ਨਾਭੌ ਯਜੇਤ੍ਸਂਧਾਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਅਥਵਾ ਵਹ੍ਨਿਮਾਨੀਯ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਨਿੱਤ ਪਦਾਰਥ ਸਜਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਅੱਗ ਲਿਆ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਵਾਗੀਸ਼ੀਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਂ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਜੇਤ੍ ਅਨ੍ਵਾਧਾਨਂ ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਿਧੀਨ੍ ਪਰਿਧਾਯ ਚ
ਵਾਣੀ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਮੁੜ ਲੱਕੜੀਆਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਘੇਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਵੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਰੂਪੇਣ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਤਤਃ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਨਿ ਤਦਂਭਸਾ
ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਣੀਤਾਪਾਤ੍ਰਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਪੂਰਿਤਂ ਜਲੈਃ ਆਜ੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰਪਰ੍ਯਂਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸ੍ਰਕ੍ਸ੍ਰੁਵੌ
ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਰੱਖੋ। ਘੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚਮਚਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਪੁਂਸਵਨਂ ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਗ੍ਘੁਤ੍ਵਾ ਜਾਤਮਗ੍ਨਿਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਗਰਭਾਧਾਨ, ਪੁੰਸਵਨ ਤੇ ਸੀਮੰਤੋਨਯਨ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਨਵੀਂ ਜਲਾਈ ਅੱਗ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤ੍ਰਿਪਾਦਂ ਸਪ੍ਤਹਸ੍ਤਂ ਚ ਚਤੁਃਸ਼ृਂਗਂ ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਕਮ੍ ਮਧੁਪਿਂਗਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਂ ਸਕਪਰ੍ਦੇਨ੍ਦੁਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ, ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ, ਦੋ ਸਿਰਾਂ, ਮਧੂ ਰੰਗ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਜਟਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨੋ।
ਰਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਾਲੇਪਂ ਮਾਲ੍ਯਭੂषਨਭੂषਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਸੋਪਵੀਤਂ ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਮ੍
ਲਾਲ ਰੰਗ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਤੇ ਲਾਲ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਭ ਸੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ, ਜਨੇਉ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਰੁਵੌ ਚ ਦਧਾਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰੇ ਤੋਮਰਂ ਤਾਲਵृਂਤਂ ਚ ਘृਤਪਾਤ੍ਰਂ ਤਥੇਤਰੈਃ
ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਮਚਾ ਤੇ ਕਟੋਰਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਰਛਾ, ਤਾਲ ਪੱਤਾ ਦਾ ਪੱਖਾ, ਘੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਜਾਤਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਮਾਕਾਰਂ ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਾਲਾਪਨਯਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸੂਤਕਮ੍
ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਜਨਮ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਨਾਂ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਰੁਚਿਨਾਮਾਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾਹੁਤਿਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਿਸਰ੍ਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੌਲੋਪਨਯਨਾਦਿਕਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਮੁੰਡਨ ਅਤੇ ਜਨੇਉ ਆਦਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪ੍ਤੋਰ੍ਯਾਮਾਵਸਾਨਾਨ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਕਾਰਮਸ੍ਯ ਤੁ ਆਜ੍ਯਧਾਰਾਦਿਹੋਮਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਤਤਃ
ਅਪਤੋਰੀਆਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਘੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਅਤੇ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਮਿਤ੍ਯਨੇਨ ਬੀਜੇਨ ਪਰਿषਿਂਚੇਤ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵੇਸ਼ਾਨਾਂ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
'ਰਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਿਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਧੂਪਦੀਪਾਦਿਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਹ੍ਨਿਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਵਿਤ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ।
ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾਜ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾਸਨਂ ਵਹ੍ਨੌ ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਯਥਾਪੁਰਾ
ਘੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂਤਮਾਚਰੇਤ੍ ਅਥ ਵਾ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਵਹ੍ਨਿਕਰ੍ਮ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਪਣਮ੍
ਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਰਨ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਮੀ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਰੋ ਵਿਧਿਃ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨੇਰ੍ਭਸ੍ਮਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਂ ਤੁ ਵਾ
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝ ਕੇ ਰਸਮ ਕਰੇ; ਉਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਦੀ ਭਸਮ ਜਾਂ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਤੋਂ ਆਈ ਭਸਮ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੈਵਾਹੋਗ੍ਨਿਭਵਂ ਵਾਪਿ ਪਕ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿ ਸੁਗਂਧਿ ਚ ਕਪਿਲਾਯਾਃ ਸ਼ਕृਚ੍ਛਸ੍ਤਂ ਗृਹੀਤਂ ਗਗਨੇ ਪਤਤ੍
ਵਿਆਹ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਆਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਭਸਮ ਜਾਂ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੀ ਗੋਬਰ, ਉਹ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਂ ਨਾਤਿਕਠਿਨਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਂ ਨ ਸ਼ੋषਿਤਮ੍ ਉਪਰ੍ਯਧਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਪਤਿਤਂ ਯਦਿ
ਉਹ ਨਾ ਗਿੱਲੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਸਖਤ, ਨਾ ਬਦਬੂਦਾਰ, ਨਾ ਸੁੱਕੀ ਹੋਵੇ; ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੇ ਡਿੱਗੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਿਂਡੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨ੍ਯਾਦੌ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਤਃ ਅਪਕ੍ਵਮਤਿਪਾਕ੍ਵਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਸਿਤਂ ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੇ ਵਾਂਗ ਬਣਾਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ; ਕੱਚੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਿੱਟੀ ਭਸਮ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਦਾਯ ਵਾ ਸਮਾਲੋਡ੍ਯ ਭਸ੍ਮਾਧਾਰੇ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਤੈਜਸਂ ਦਾਰਵਂ ਵਾਪਿ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਸ਼ੈਲਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭਸਮ-ਧਾਰਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ; ਚਾਹੇ ਧਾਤੂ ਦੀ, ਲੱਕੜ ਦੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦੀ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਭਸ੍ਮਾਧਾਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਸਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਧਨਵਦ੍ਭਸ੍ਮ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ-ਧਾਰਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਚੰਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭ ਮਿਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਭਸਮ ਰੱਖੋ।
ਨ ਚਾਯੁਕ੍ਤਕਰੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵਾਸ਼ੁਚਿਤਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਨ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਚ੍ਚ ਨੀਚਾਂਗੈਰ੍ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਨ ਲਂਘਯੇਤ੍
ਉਹ ਅਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਓ, ਨਾ ਅਸ਼ੁਧ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੋ; ਨੀਚ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਛੂਹੋ, ਨਾ ਉਲਾਹਣਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਸਿਤਮਾਦਾਯ ਵਿਨਿਯੁਂਜੀਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਕਾਲੇषੂਕ੍ਤੇषੁ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨਾਯੋਗ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੋ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਭਸ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵੇ ऽਨੁਦ੍ਵਾਸਿਤੇ ਸਤਿ ਉਦ੍ਵਾਸਨੇ ਕृਤੇ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚਣ੍ਡਭਸ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਭਸਮ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ; ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੀਖੀ ਭਸਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯੇ ਕृਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਪ੍ਰਕਾਰਾਦ੍ਵਾ ਬਲਿਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਲੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਵਿਦ੍ਯਾਸਨਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਲਿਪ੍ਤੇ ਤੁ ਮਣ੍ਦਲੇ ਵਿਦ੍ਯਾਕੋਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਜੇਤ੍ਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਸਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਦਿਆ-ਭੰਡਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।