ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੇਵਸਾਰਂ ਚ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰਗੋਚਰਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਰਹਿਤਂ ਭੇषਜਂ ਭਵਰੋਗਿਣਾਮ੍

ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾ ਅੰਤ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਵਾਈ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਥਂ ਜਗਤਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯੇਲ੍ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੰਜ ਤਰੀਕੇ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਮਂਗਲਮ੍

ਲਿੰਗ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ ਜੈਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਘृਤਕ੍ਸ਼ੀਰਦਧਿਮਧ੍ਵਾਦਿਪੂਰ੍ਵਕੈਃ ਮੂਲੈਃ ਫਲਾਨਾਂ ਸਾਰੈਸ਼੍ਚ ਤਿਲਸਰ੍षਪਸਕ੍ਤੁਭਿਃ

ਗਊ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ—ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ, ਮਿੱਠਾ, ਤਿਲ, ਸਰੋਂ ਅਤੇ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ

ਬੀਜੈਰ੍ਯਵਾਦਿਭਿਸ਼੍ਸ਼ਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰ੍ਮਾषਾਦਿਸਂਭਵੈਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯਾਲਿਪ੍ਯ ਪਿष੍ਟਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦੁष੍ਣਵਾਰਿਭਿਃ

ਚੰਗੇ ਬੀਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਜੋ, ਮਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਪਿਸੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਿਸਤੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਘਰ੍षਯੇਦ੍ਵਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਲੇਪਗਂਧਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ ਪੁਨਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਲਿਲੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਯੁਪਚਾਰਤਃ

ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਰਗੜ ਕੇ ਲੇਪ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਹਟਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਸੁਗਂਧਾਮਲਕਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਦ੍ਰਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤਤਃ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸਲਿਲੈਰ੍ਲਿਂਗਂ ਬੇਰਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਆਵਲਾ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਗਂਧਤੋਯੇਨ ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਰਤ੍ਨਤੋਯੈਸ਼੍ਚ ਮਂਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ-ਸੰਚਾਰਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਸਂਭਵੇ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਯਥਾਸਂਭਵਸਂਭृਤੈਃ ਕੇਵਲੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰਤੋਯੈਰ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼ਿਵਮ੍

ਜੇਕਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਮੰਤਰ-ਸੰਚਾਰਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਲਸ਼ੇਨਾਥ ਸ਼ਂਖੇਨ ਵਰ੍ਧਨ੍ਯਾ ਪਾਣਿਨਾ ਤਥਾ ਸਕੁਸ਼ੇਨ ਸਪੁष੍ਪੇਣ ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍

ਫਿਰ ਕਲਸ਼, ਸ਼ੰਖ, ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਜਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਵਮਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਨੀਲੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤੇਨ ਚ ਲਿਂਗਸੂਕ੍ਤਾਦਿਸੂਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਰਸਾਥਰ੍ਵਣੇਨ ਚ

ਪਵਮਾਨ, ਰੁਦ੍ਰ, ਨੀਲ, ਤਵਰਿਤ, ਲਿੰਗ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੂਕਤਾਂ, ਅਤੇ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ

ऋਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਮਭਿਃ ਸ਼ੈਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ

ਰਿਗ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸ਼ਿਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਥਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਨ ਤੁ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੋ ऽਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਸਦृਸ਼ੌ ਯਤਃ

ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਲਈ ਵੀ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਦੇਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਲਈ ਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰੇ ਪੂਜ੍ਯੇ ਪੌਰ੍ਵਾਪਰ੍ਯਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰੋਪਚਾਰਾਣਾਂ ਲਿਂਗੇ ਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍

ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾ-ਪਿਛਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਓਸ ਵੇਲੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕृਤ੍ਵਾ ऽਭਿषੇਕਂ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਚ ਸੁਗਂਧਿਨਾ ਸਂਮृਜ੍ਯ ਵਾਸਸਾ ਦਦ੍ਯਾਦਂਬਰਂ ਚੋਪਵੀਤਕਮ੍

ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸ਼ੁਧ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਪੂੰਝ ਕੇ, ਪਹਿਰਾਵਾ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਗਂਧਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਭੂषਣਮ੍ ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪਾਨੀਯਂ ਮੁਖਸ਼ੋਧਨਮ੍

ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਗਹਿਣੇ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਮੁਖਵਾਸਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਮੁਕੁਟਂ ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਭਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍

ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੁਕੁਟ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।

ਭੂषਣਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਵ੍ਯਜਨੇ ਚਾਮਰੇ ਛਤ੍ਰਂ ਤਾਲਵृਂਤਂ ਚ ਦਰ੍ਪਣਮ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਗਹਿਣੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੱਖੇ, ਚਾਮਰ, ਛਤਰੀ, ਤਾਲ ਪੱਤੇ ਦਾ ਪੱਖਾ ਅਤੇ ਦਰਪਣ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨੀਰਾਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਸਮਨ੍ਵਿਤਃ

ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਗੀਤ-ਨਾਚ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇ ਜੈਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਹੈਮੇ ਚ ਰਾਜਤੇ ਤਾਮ੍ਰੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਮृਨ੍ਮਯੇ ਸ਼ੁਭੇ ਪਦ੍ਮਕੈਸ਼੍ਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਬੀਜੈਰ੍ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ

ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ, ਕਮਲ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ, ਬੀਜ, ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਚੌਲ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ—

ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਸ਼ਂਖਯੁਗ੍ਮਾਬ੍ਜਨਨ੍ਦ੍ਯਾਵਰ੍ਤੈਃ ਕਰੀषਜੈਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਦਰ੍ਸ਼ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਵਹ੍ਨ੍ਯਾਦਿਚਿਹ੍ਨਿਤੈਃ

ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਜੋੜੇ ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ, ਨੰਦੀਆਵਰਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਗੋ-ਮੈਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਸਵਸਤਿਕ, ਦਰਪਣ, ਵਜਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ—

ਅष੍ਟੌ ਪ੍ਰਦੀਪਾਨ੍ਪਰਿਤੋ ਵਿਧਾਯੈਕਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮੇ ਤੇषੁ ਵਾਮਾਦਿਕਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ

ਅੱਠ ਦੀਵੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਚਕਾਰ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕਵਚੇਨ ਸਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਤਃ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਂ ਚ ਸਂਦਰ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍

ਕਵਚ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਗਾਊ ਮুদ্রਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਪਿਆਲਾ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਥਵਾਰੋਪਯੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਪਞ੍ਚਦੀਪਾਨ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪਿ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਦੀਪਮੇਕਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਜਾਂ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਦੀਵੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਰੱਖੇ ਜਾਂ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਵੀ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਲਿਂਗਾਦੇਰੁਪਰਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯੋਗੇਨ ਭ੍ਰਾਮਯੇਨ੍ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ

ਫਿਰ ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਉਪਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭਸਿਤਂ ਚ ਸੁਗਂਧਿਤਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਂਜਲਿਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਪਹਾਰਾਨ੍ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਫਿਰ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਰਘਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਭਸਮ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਦੇ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪਾਨੀਯਂ ਚ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਚਮਨਂ ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚਸੌਗਂਧਿਕੋਪੇਤਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੁੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਪੰਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾਨਿ ਗਾਨਨਾਟ੍ਯਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਲਿਂਗਾਦੌ ਸ਼ਿਵਯੋਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਜਪੇਚ੍ਛਿਵਮ੍

ਜੋ ਛਿੜਕਣਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਤਰ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।