ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਜਤਂ ਹੇਮ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਯਃ ਫਲਪਲ੍ਲਵਦਰ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯਨੇਕਧਾ
ਮੋਤੀ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫੁੱਲ, ਅੱਖਤ, ਫਲ, ਕੋਪਲੇ ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨੋਦਕੇ ਸੁਗਨ੍ਧਾਦਿ ਪਾਨੀਯੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸ਼ੀਤਲਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨੀ ਕੁਸੁਮਾਦੀਨਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਠੰਡੀ ਅਤੇ ਮਨਭਾਵਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਪਾਓ।
ਉਸ਼ੀਰਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਚੈਵ ਪਾਦ੍ਯੇ ਤੁ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਜਾਤਿਕਂਕੋਲਕਰ੍ਪੂਰਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਾਨ੍
ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ੀਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਤੀ, ਕੋਲਾ, ਕਪੂਰ, ਬਹੁਮੂਲਾ ਅਤੇ ਤਮਾਲਾ ਵੀ ਪਾਓ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਾਚਮਨੀਯੇ ਚ ਚੂਰ੍ਣਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਏਲਾਂ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਤਥਾ
ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੀਸ ਕੇ, ਇਲਾਚੀ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਸਾਰੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਓ।
ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਾਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਨਪਿ ਆਜ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਪੁष੍ਪਾਣਿ ਭਸਿਤਞ੍ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਕੇ
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਅੱਖਤ, ਜੌ, ਚੋਲਾ, ਘੀ, ਰਾਈ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭਸਮ ਅਰਘ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਪਾਓ।
ਕੁਸ਼ਪੁष੍ਪਯਵਵ੍ਰੀਹਿਬਹੁਮੂਲਤਮਾਲਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰੇ ਭਸਿਤਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਕੁਸ਼ਾ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਬਹੁਮੂਲਾ, ਤਮਾਲਾ ਅਤੇ ਭਸਮ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਓ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਮਣਾਵੇष੍ਟ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰ ਰੱਖੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਵਚ ਨਾਲ ਬਾਹਰੋਂ ਢੱਕੋ, ਫਿਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਓ।
ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਪਾਤ੍ਰਵਾਰਿਣਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਤਃ
ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ।
ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਮੇਕਾਮਲਾਭੇ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਾਧਯੇਦਰ੍ਘ੍ਯਮਦ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇਕਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਬਰਤਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਉਸ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਾ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਨਾਯਕਂ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦ੍ਵਾਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ऽਥ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਫਿਰ ਵਿਨਾਇਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਜੋ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪਾਸ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਾਧਿਪਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਚਾਮੀਕਰਾਚਲਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੰਦੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।
ਬਾਲੇਨ੍ਦੁਮੁਕੁਟਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਦੀਪ੍ਤਸ਼ੂਲਮृਗੀਟਂਕਤਿਗ੍ਮਵੇਤ੍ਰਧਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਮ੍ਰਦੁ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਲਾ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨਿਆ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਹਿਰਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਛੜੀ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬਾਭਵਦਨਂ ਹਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਦ੍ਵਾਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਮਰੁਤਾਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਮੁਖ ਵਾਂਗ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪਾਸ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹਵਾ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਨੂੰ ਪੂਜੋ।
ਸੁਯਸ਼ਾਂ ਸੁਵ੍ਰਤਾਮਮ੍ਬਾਂ ਪਾਦਮਣ੍ਡਨਤਤ੍ਪਰਾਮ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਭਵਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਸੁਯਸ਼ਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਂ ਤੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਪਨੋਦਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪੁष੍ਪਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਉਹ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਉਪਯੋਗ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਵੇ।
ਪੁष੍ਪਹਸ੍ਤੋ ਜਪੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਚਣ੍ਦਮਾਰਾਧ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਚੰਡਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਯੋਗ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹਟਵਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਯੇਦਾਸਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਧਾਰਾਦਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦਧੋ ਭੁਵਿ
ਫਿਰ, ਆਸਨ ਬਣਾ ਕੇ, ਆਧਾਰ ਆਦਿ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ, ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗ ਦੀ ਆਧਾਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ੍ਕਂਠਮਨਂਤਂ ਕੁਣ੍ਡਲਾਕृਤਿਮ੍ ਧਵਲਂ ਪਞ੍ਚਫਣਿਨਂ ਲੇਲਿਹਾਨਮਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅੰਤਹੀਨ, ਗੂੰਜੀ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਫਣ ਵਾਲੀ, ਚਿੱਟੀ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਾਟ ਰਹੀ ਆਕਾਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰ੍ਯਾਸਨਂ ਭਦ੍ਰਂ ਕਣ੍ਠੀਰਵਚਤੁष੍ਪਦਮ੍ ਧਰ੍ਮੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਞ੍ਚ ਪਦਾਨਿ ਵੈ
ਉਸਦੇ ਉਪਰ, ਚੰਗਾ ਚੌਕਠਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਆਧਾਰ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਤੇ ਸਰਵੋਚਤਾ ਹਨ।
ਆਗ੍ਨੇਯਾਦਿਸ਼੍ਵੇਤਰਕ੍ਤਪੀਤਸ਼੍ਯਾਮਾਨਿ ਵਰ੍ਣਤਃ ਅਧਰ੍ਮਾਦੀਨਿ ਪੂਰ੍ਵਾਦੀਨ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਂਤਾਨ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਹ ਆਧਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ; ਅਧਰਮ ਆਦਿ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾਵਰ੍ਤਮਣਿਪ੍ਰਖ੍ਯਾਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਵਯੇਤ੍ ਅਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਚ੍ਛਾਦਨਂ ਪਦ੍ਮਮਾਸਨਂ ਵਿਮਲਂ ਸਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸਦੇ ਉਪਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਟਾ ਕਮਲ ਦਾ ਆਸਨ ਢੱਕਣ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅष੍ਟਪਤ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਯਾਹੁਰਣਿਮਾਦਿਗੁਣਾष੍ਟਕਮ੍ ਕੇਸਰਾਣਿ ਚ ਵਾਮਾਦ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾਵਾਮਾਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਅੱਠ ਪੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ; ਕੇਸਰਾਂ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਬੀਜਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਤਾ ਏਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯੋਂਤਰ੍ਮਨੋਨ੍ਮਨੀਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਪਰਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਨਾਲਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਬੀਜ ਵੀ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਨਮਨੀ ਤੱਕ; ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਵੈਰਾਗ, ਨਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਕਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਣਿਕਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਮਣ੍ਡਲੇ ਤ੍ਰਿਮਣ੍ਡਲੋਪਰ੍ਯਾਤ੍ਮਾਦਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਿਤਯਮਾਸਨਮ੍
ਕੰਦਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਕਰਣਿਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਉਪਰ, ਤਿੰਨ ਤੱਤ—ਆਤਮਾ ਆਦਿ—ਆਸਨ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਸਨੋਪਰਿ ਸੁਖਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਰਣਾਸ੍ਤृਤਮ੍ ਆਸਨਂ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਆਸਨਾਂ ਦੇ ਉਪਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਆਸਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਆਵਾਹਨਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚ ਸਨ੍ਨਿਰੋਧਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਬਧ੍ਵਾ ਮੁਦ੍ਰਾਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਆਵਾਹਨ, ਸਥਾਪਨਾ, ਸੰਨਿਰੋਧ, ਨਿਰੀਖਣ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂਦਰਾਂ ਬੰਨ ਕੇ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਗਂਧਂ ਪੁष੍ਪਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਸ੍ਵਾਪਯੇਚ੍ਛਿਵੌ
ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਚਮਨ, ਅਰਘ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਤਾਂਬੂਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯੈਵਮਾਸਨਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮੇਵ ਚ ਸਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਜਾਂ, ਆਸਨ ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਕਰਕੇ,
ਆਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਂ ਪਰਮਕਾਰਣਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਦੇਵਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਅਡੋਲ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਯਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਰਵੋਚ ਹੈ।