ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਿਵਲੋਕਪ੍ਰਦਾ ਸ਼ੈਵਾਸ੍ ਤਥਾ ऽਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦਾਃ ਨੈਮਿषੇ ਬਦਰੇ ਸ੍ਨਾਯਾਨ੍ਮੇषਗੇ ਚ ਗੁਰੌ ਰਵੌ

ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਵੀ; ਨੈਮੀਸ਼, ਬਦਰੀ, ਮੇਸ਼ਗ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਰਵੀ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਪ੍ਰਦਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਸਿਂਧੁਨਦ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਿਂਹੇ ਕਰ੍ਕਟਗੇ ਰਵੌ

ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਵੀ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਸਿੰਘ ਤੇ ਕਰਕਟ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।

ਕੇਦਾਰੋਦਕਪਾਨਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਵਿਦੁਃ ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾਂ ਸਿਂਹਮਾਸੇ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਸਿਂਹਬृਹਸ੍ਪਤੌ

ਕੇਦਾਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗੋਦਾਵਰੀ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਿੰਘ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਲੋਕਪ੍ਰਦਮਿਤਿ ਸ਼ਿਵੇਨੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਪੁਰਾ ਯਮੁਨਾਸ਼ੋਣਯੋਃ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ਗੁਰੌ ਕਨ੍ਯਾਗਤੇ ਰਵੌ

ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਸੋਣਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਵਿਚ ਹੋਣ।

ਧਰ੍ਮਲੋਕੇ ਦਂਤਿਲੋਕੇ ਮਹਾਭੋਗਪ੍ਰਦਂ ਵਿਦੁਃ ਕਾਵੇਰ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤੁਲਾਗੇ ਤੁ ਰਵੌ ਗੁਰੌ

ਇਹ ਧਰਮ ਤੇ ਦੰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਵੱਡੀ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਕਾਵੇਰੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੁਲਾ ਵਿਚ ਹੋਣ।

ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਚਨਮਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਵਿਦੁਃ ਵृਸ਼੍ਚਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਥਾਰ੍ਕੇ ਗੁਰੁਵृਸ਼੍ਚਿਕੇ

ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਚਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਿਸ਼ਚਿਕ ਵਿਚ ਹੋਣ।

ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਨਦੀਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮ੍ਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਮੁਖਰੀਸ੍ਨਾਨਂ ਚਾਪਗੇ ਚ ਗੁਰੌ ਰਵੌ

ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸੁਵਰਨਮੁਖਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹੋਣ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ।

ਸ਼ਿਵਲੋਕਪ੍ਰਦਮਿਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ ਮृਗਮਾਸਿ ਤਥਾ ਸ੍ਨਾਯਾਜ੍ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਂ ਮृਗਗੇ ਗੁਰੌ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਮ੍ਰਿਗ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਮ੍ਰਿਗ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਹਨਵੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ।

ਸ਼ਿਵਲੋਕਪ੍ਰਦਮਿਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੋਃ ਪਦੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਂਤੇ ਜ੍ਞਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਜੇ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਰ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗਂਗਾਯਾਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਤਥਾਕੁਂਭਗਤੇ ਰਵੌ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਵਾ ਤਿਲੋਦਕਮਥਾਪਿਵਾ

ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕੁੰਭ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਦ, ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਵਂਸ਼ਦ੍ਵਯਪਿਤ੍ਃਣਾਂ ਚ ਕੁਲਕੋਟ੍ਯੁਦ੍ਧਰਂ ਵਿਦੁਃ ਕृष੍ਣਵੇਣ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਮੀਨਗੇ ਚ ਗੁਰੌ ਰਵੌ

ਇਹ ਕੰਮ ਅਨੇਕ ਪਿਢ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁਕਦੇ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਵੇਣੀ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।

ਤਤ੍ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਤਨ੍ਮਾਸਿ ਸ੍ਨਾਨਮਿਂਦ੍ਰਪਦਪ੍ਰਦਮ੍ ਗਂਗਾਂ ਵਾ ਸਹ੍ਯਜਾਂ ਵਾਪਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਸੇਦ੍ਬੁਧਃ

ਹਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਜਾਂ ਸਹਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਕਾਲਕृਤਪਾਪਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਪ੍ਰਦਾਨ੍ਯੇਵ ਸਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਪੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਹਨ ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੀ ਵੇਗਵਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਫਲਪ੍ਰਦੇ ਤਯੋਸ੍ਤੀਰੇ ਹਿ ਸਂਤ੍ਯੇਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਾਨਿ ਚ

ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਅਤੇ ਵੇਗਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਹਨ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਂਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਦਾਨਿ ਚ ਭੂਰਿਸ਼ਃ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਚ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਹਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਦਾਚਾਰੇਣ ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸਦਾ ਭਾਵਨਯਾਪਿ ਚ ਵਸੇਦ੍ਦਯਾਲੁਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵੈ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਸੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਨੇਕ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾਲ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬਹੁਧਾ ऋਦ੍ਧਿਮृਚ੍ਛਤਿ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਮਹਦਣ੍ਵਪਿ ਜਾਯਤੇ

ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਨੇਕਾਈ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਰਿਸ਼ਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਜੀਵਨਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ਯਮੇष੍ਯਤਿ ਪੁਣ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਦਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਕਾਯਿਕਂ ਵਾਚਿਕਂ ਤਥਾ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੇਕਰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨੇਕਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੇਕਾਈ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ।

ਮਾਨਸਂ ਚ ਤਥਾ ਪਾਪਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮਾਨਸਂ ਵਜ੍ਰਲੇਪਂ ਤੁ ਕਲ੍ਪਕਲ੍ਪਾਨੁਗਂ ਤਥਾ

ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਵੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਦਾ ਪਾਪ, ਵਜਰ ਦੀ ਪਰਤ ਵਾਂਗ, ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਧ੍ਯਾਨਾਦੇਵ ਹਿ ਤਨ੍ਨਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਾਸ਼ਮृਚ੍ਛਤਿ ਵਾਚਿਕਂ ਜਪਜਾਲੇਨ ਕਾਯਿਕਂ ਕਾਯਸ਼ੋषਣਾਤ੍

ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਬੋਲੀ ਦਾ ਪਾਪ ਜਪ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਪਾਪ ਤਪ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨਾਦ੍ਧਨਕृਤਂ ਨਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਾ ऽਨ੍ਯਥਾਕਲ੍ਪਕੋਟਿਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪਾਪੇਨ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵੇਣ ਨਸ਼੍ਯਤਿ

ਧਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਪੂਰਵਲੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਨੇਕਾਈ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਬੀਜਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧ੍ਯਂਸ਼ੋ ਭੋਗਾਂਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਯਪਾਪਯੋਃ ਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼੍ਯੋ ਹਿ ਬੀਜਾਂਸ਼ੋ ਵृਦ੍ਧਿਰੁਕ੍ਤਪ੍ਰਕਾਰਤਃ

ਬੀਜ, ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਭੋਗ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਨੇਕਾਈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਹਨ; ਬੀਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਧਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।

ਭੋਜਾਂਸ਼ੋ ਭੋਗਨਾਸ਼੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪੁਣ੍ਯਕੋਟਿਭਿਃ ਬੀਜਪ੍ਰਰੋਹੇ ਨष੍ਟੇ ਤੁ ਸ਼ੇषੋ ਭੋਗਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ

ਭੋਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਭੋਗਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਨੇਕਾਈ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਬੀਜ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਭੋਗ ਲਈ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਯਾ ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਦਾਨਤਃ ਤਪੋਧਿਕ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕਾਲੇਨ ਭੋਗਃ ਸਹ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਮਕृਤ੍ਵੈਵ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂਸ੍ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਤਾ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰਕੇ ਵੱਸਣ।

ਸਦਾਚਾਰਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਸ਼ੁ ਯੇਨ ਲੋਕਾਞ੍ਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਮਯਾਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਨਾਰਕਦਾਂਸ੍ਤਥਾ

ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸਿਖਾਉ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਨਰਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸਦਾਚਾਰਯੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ਵੇਦਾਚਾਰਯੁਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹ੍ਯੇਤੈਰੇਕੈਕਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਃ

ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਪ੍ਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਅਲ੍ਪਾਚਾਰੋਲ੍ਪਵੇਦਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਾਜਸੇਵਕਃ ਕਿਂਚਿਦਾਚਾਰਵਾਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਕृਤ੍ਤਯਾ

ਜਿਸ ਦੇ ਅਚਰਨ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਘੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਅਚਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ ਹੈ, ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੂਦ੍ਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਕਰ੍षਕਃ ਅਸੂਯਾਲੁਃ ਪਰਦ੍ਰੋਹੀ ਚਂਡਾਲਦ੍ਵਿਜ ਉਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸਾਨ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪृਥਿਵੀਪਾਲਕੋ ਰਾਜਾ ਇਤਰੇਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਮਤਾਃ ਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕ੍ਰਯਵਾਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯ ਇਤਰੋ ਵਣਿਗੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਧਾਨ ਆਦਿ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਵਪਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।