ਅਬਾਧੇ ਵਿਜਨੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਸ਼੍ਯਕਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦਂਤਧਾਵਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਰਤਬ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਫਾਈ ਕਰਕੇ ਦੰਦ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਲਾਭੇ ਦਂਤਕਾष੍ਠਾਨਾਮष੍ਟਮ੍ਯਾਦਿਦਿਨੇषੁ ਚ ਅਪਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਗਣ੍ਡੂषੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਸ੍ਯਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਜੇ ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਲਈ ਲੱਕੜੀ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤਿਥਿ ਆਦਿ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਤਾਂ ਬਾਰਹ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੁੰਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਾਰੁਣਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਦ੍ਯਾਂ ਵਾ ਦੇਵਖਾਤੇ ਵਾ ਹ੍ਰਦੇ ਵਾਥ ਗृਹੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਵਾਰੁਣ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦਰਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੋਖ, ਝੀਲ ਜਾਂ ਘਰ 'ਚ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਨਾਨਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਤਤ੍ਤੀਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹਿਰ੍ਮਲਮ੍ ਵ੍ਯਾਪੋਹ੍ਯ ਮृਦਮਾਲਿਪ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗੋਮਯਮਾਲਿਪੇਤ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਾਹਰਲੀ ਗੰਦਗੀ ਹਟਾ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਲਗਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗੋ-ਮੈ ਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਵਾਥ ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤੋ ਨृਪਵਦ੍ਭੂਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਾਸੋ ਵਸੀਤ ਚ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੱਪੜਾ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਕੱਪੜਾ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਗਂਧਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਨ੍ਤਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਚ ਤਪਸ੍ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਤਪਸਵੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਜਾਂ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸੋਪਵੀਤਸ਼੍ਸ਼ਿਖਾਂ ਬਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਜਲਾਂਤਰਮ੍ ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਸਮਾਚਾਂਤੋ ਜਲੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯੇਤ੍ਤ੍ਰਿਮਂਡਲਮ੍
ਜਨੇਊ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਬੰਨ ਕੇ ਪਾਣੀ 'ਚ ਜਾ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ 'ਚ ਤਿੰਨ ਮੰਡਲ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸੌਮ੍ਯੇ ਮਗ੍ਨਃ ਪੁਨਰ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਉਤ੍ਥਾਯਾਚਮ੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਮਭਿषੇਚਯੇਤ੍
ਸਾਫ ਪਾਣੀ 'ਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਠ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੋਸ਼ृਂਗੇਣ ਸਦਰ੍ਭੇਣ ਪਾਲਾਸ਼ੇਨ ਦਲੇਨ ਵਾ ਪਾਦ੍ਮੇਨ ਵਾਥ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਿਰੇਵ ਵਾ
ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਪਲਾਸ਼ ਪੱਤਾ, ਕਮਲ ਜਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਾਨਾਦੌ ਗृਹੇ ਚੈਵ ਵਰ੍ਧਨ੍ਯਾ ਕਲਸ਼ੇਨ ਵਾ ਅਵਗਾਹਨਕਾਲੇ ऽਦ੍ਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰਿਤੈਰਭਿषੇਚਯੇਤ੍
ਬਾਗ 'ਚ, ਘਰ 'ਚ ਜਾਂ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ, ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਚੇਦ੍ਵਾਰੁਣਂ ਕਰ੍ਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਾਸਸਾ ਆਰ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ਦੇਹਮਾਪਾਦਤਲਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਜੇ ਵਾਰੁਣ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਸਾਫ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਗੀਲਾਪਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਵਾਥ ਵਾ ਮਾਂਤ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਵਾ ਸ਼ਿਵਚਿਂਤਾਪਰਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮੀਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੱਗ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਚਿੰਤਾ 'ਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਮਂਤ੍ਰਾਚਮਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਆਚਰੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਂਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਦਿਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤਰ ਤੇ ਆਚਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ-ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਡਲਸ੍ਥਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਵਾਯਾਦਿਤ੍ਯਰੂਪਿਣੇ
ਮੰਡਲ 'ਚ ਸਥਿਤ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜੋ ਸੂਰਜ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵੈਤਤ੍ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੌ ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ ਕਰਨ੍ਯਾਸਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਕਲੀਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਕਰ-ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮਹਸ੍ਤਗਤਾਂਭੋਭਿਰ੍ਗਂਧਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਕਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ਕੁਸ਼ਪੁਂਜੇਨ ਵਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੂਲਮਂਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਚ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਠੀ ਨਾਲ, ਮੂਲ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਪੋਹਿष੍ਠਾਦਿਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ੇषਮਾਘ੍ਰਾਯ ਵੈ ਜਲਮ੍ ਵਾਮਨਾਸਾਪੁਟੇਨੈਵ ਦੇਵਂ ਸਂਭਾਵਯੇਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਚਿਆ ਪਾਣੀ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਖੱਬੀ ਨੱਕ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘਮਾਦਾਯ ਦੇਹਸ੍ਥਂ ਸਵ੍ਯਨਾਸਾਪੁਟੇਨ ਚ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੇਨ ਬਾਹ੍ਯਸ੍ਥਂ ਭਾਵਯੇਚ੍ਚ ਸ਼ਿਲਾਗਤਮ੍
ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਖੱਬੀ ਨੱਕ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਾਹਰ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਯੇਦਥ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਦੇਵੇ।
ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਤੋਯੇਨ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਂਡਲਮ੍ ਸੁਵृਤ੍ਤਂ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਭੂਮੌ ਰਕ੍ਤਚੂਰ੍ਣਾਦ੍ਯਲਂਕृਤਮ੍
ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਹਥ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਗੋਲ ਚੌਕ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਲਾਲ ਪੂਡਰ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਨੁਂ ਸ੍ਵਕੀਯਾਵਰਣੈਃ ਸਹ ਸ੍ਵਖੋਲ੍ਕਾਯੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਾਂਗਤਸ੍ਸੁਖਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ 'ਸਵਖੋਲਕਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੁਖ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਮਂਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਂਗੈਃ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰਂ ਮਾਗਧਪ੍ਰਸ੍ਥਸਂਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਗੋਲ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਮਾਗਧ ਪ੍ਰਸਤ ਦੇ ਮਾਪ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪੂਰਯੇਦ੍ਗਂਧਤੋਯੇਨ ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਯੋਗਿਨਾ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਿਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਤਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਲਾਲ ਫੁੱਲ, ਤਿਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਦੂਰ੍ਵਾਪਾਮਾਰ੍ਗਗਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲੇਨ ਜਲੇਨ ਵਾ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਂ ਧਰਣੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਚ ਮਂਡਲੇ
ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗੁੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਤਤ੍ ਅਥਵਾਂਜਲਿਨਾ ਤੋਯਂ ਸਦਰ੍ਭਂ ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਪਾਤਰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਵੇ; ਜਾਂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਮ੍ਬਰਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯਾਦਿਤ੍ਯਮੂਰ੍ਤਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਕਰਨ੍ਯਾਸਂ ਕਰਸ਼ੋਧਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਅਰਪਣ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ, ਸੂਰਜ ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ, ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਕਰੀਏ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਵੇਸ਼ਾਨਾਦਿਸਦ੍ਯਾਂਤਂ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਸਿਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਮृਜ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਸਦਯੰਤ ਤੱਕ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਭਸਮ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਈਏ।
ਯਾ ਦਿਨਾਂਤੈਸ਼੍ਸ਼ਿਰੋਵਕ੍ਤ੍ਰਹृਦ੍ਗੁਹ੍ਯਚਰਣਾਨ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਤਤੋ ਮੂਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾਂਗਮਾਲਭ੍ਯ ਵਸਨਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਹਿਰਦਾ, ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਛੂਹ ਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਲੈਣ।
ਪਰਿਧਾਯ ਦ੍ਵਿਰਾਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯੈਕਾਦਸ਼ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ ਜਲੈਰਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਾਸੋ ऽਯਦ੍ਦ੍ਵਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਕਪੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ; ਜਾਂ, ਕਪੜਾ ਢੱਕ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਪੁਨਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਕਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਲਿਖੇਤ੍ ਅਵਕ੍ਰਮਾਯ ਤਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਲਲਾਟੇ ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਧਕ ਭਸਮ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਿਖੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਲਾਟ ਉੱਤੇ।