ਗਰ੍ਭਨਿष੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਦੇਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਦਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਗਰਭ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਮ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਯੈਵਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮਨੁਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਆਰ੍ਜਵਂ ਭੋਗਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪਰਾਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਸ ਲਈ ਜਣਮ, ਚਲਣ, ਸਚਾਈ, ਭੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ਜਾਤ੍ਯਾਯੁਰ੍ਭੋਗਸਂਸ੍ਕਾਰਸਿਦ੍ਧਯੇ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤੇ ਜਨਮ, ਉਮਰ, ਸੁਖ-ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵੈਵਮੇਵ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਛਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦੇਵੇ।
ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਪਰਿ ਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਸ੍ਯਾਤ੍ਯਂਤਭੇਦਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਕੇਵਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੇਲੇ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਖਾਲਿਸ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਵਹ੍ਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਮਨੁਸਂਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਪਿਤਾਮਹ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਸ੍ਯ ਯਾਤੁਃ ਸ਼ੈਵਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧੋ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੈਵਾਜ੍ਞੈषਾ ਗਰੀਯਸੀ
ਹੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਲਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਸृਜ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਚੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਧਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕਲਯਾ ਸਹ
ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਵ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੋੜਨ ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਸਂਧਾਨੇ ਯੁਗਪਤ੍ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਵਥ ਭਾਵਯੇਤ੍
ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਚੇਲੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾਸ਼ੇषਂ ਪੁਰੋਦਿਤਮ੍ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨੀਂ ਚ ਭਾਵਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਪੂਰ੍ਣੇਦੁਮਂਡਲਪ੍ਰਖ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਂਵਿਸ਼ੇਦਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੇ ਗੋਲ ਵਾਂਗ ਬਣਾਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸਰ੍ਜਨਾਦ੍ਯਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਨੁਸਂਧਾਯ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵਾਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਵਾਗੀਸ਼ਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨੌ ਪੂਰ੍ਣਹੋਮਾਨ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਤੇ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਕੀ ਕਰੇ।
ਨੀਲਰੁਦ੍ਰਮੁਪਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰ ਕੇ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਤਪਸ੍ਤਮਪਿ ਚੋਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਥ ਸ਼ਾਂਤਯੇ ਵਿਦ੍ਯਾਕਲਾਂ ਸਮਾਧਾਯ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਚਾਵਲੋਕਯੇਤ੍
ਉਹ ਤਪ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਵੇਖੇ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਗੀਸ਼ੀਂ ਚ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਬਾਲਾਰ੍ਕਸਦृਸ਼ਾਕਾਰਾਂ ਭਾਸਯਂਤੀਂ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਜੋ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਆਵਾਹ੍ਯਾਰਾਧ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਂ ਮਨਸਾ ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਕੀ ਕਰ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਥੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਂ ਚ ਕਲਾਮਿਮਾਮ੍ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾਂ ਕਲਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਮਵਲੋਕਯੇਤ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ; ਕਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਵੇਖੇ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਗੀਸ਼ਾਂ ਚ ਵਿਚਿਂਤਯੇਤ੍ ਨਭੋਮਂਡਲਸਂਕਾਸ਼ਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਂਤਂ ਚਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਸੁਰਤ ਅਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੀ ਸਰਬਵਿਆਪੀਤਾ ਨੂੰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਸਮਾਦਿਸ਼ੇਦਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਂਭੋਰਮਿਤਕਰ੍ਮਣਃ
ਬਾਕੀ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਆਗਿਆ ਸਿਖਲਾਈਏ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਵਿਲਯਂ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ऽਥ ਚਿਂਤਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਡਧ੍ਵਨਃ ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਸਰ੍ਵਾਧ੍ਵਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਪਰਾਮ੍ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਸ਼ੈਵੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਞ੍ਚ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਛੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਪਰੇ ਤੇ ਪਾਰ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਸ਼ੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿष੍ਯਮਾਨੀਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਨਿਰ੍ਮਲਮ੍ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਕਰ੍ਤਰੀਂ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਿਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਫ਼ੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼, ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੈਂਚੀ ਨੂੰ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਾਚ੍ਛੇਦਂ ਸਹ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਦੇਸ਼ਿਕਃ ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਗੋਮਯੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨੌ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਛਿਖਾਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਸਮੇਤ ਕੱਟੇ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਮਯ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ-ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।
ਵੌषਡਂਤੇਨ ਮੂਲੇਨ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਕਰ੍ਤਰੀਮ੍ ਹਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦੇਹੇ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਵੌਟ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਕੈਂਚੀ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤਂ ਸਮਾਚਾਂਤਂ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯ ਮਂਡਲਾਭ੍ਯਾਸਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਦਂਡਵਤ੍
ਫਿਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸੁਭਾਗਤਾ ਲਈ ਕਿਰਿਆ ਕਰਕੇ, ਮੁੰਡਾ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵੈਕਲ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ਵਾਚਕੇਨੈਵ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਕਰਮ ਦੀ ਕਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਵਾਚਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।