ਬਦ੍ਧਨੇਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਪੁष੍ਪਾਵਕਿਰਣੇ ਕृਤੇ ਯਤ੍ਰਾਪਤਂਤਿ ਪੁष੍ਣਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾ ऽਸ੍ਯ ਸਂਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਚੋਪਨੀਯ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਚ ਸ਼ਿਵਾਨਲੇ
ਫਿਰ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਲਿਆ ਕੇ, ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਯਦਿ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਅਸਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਗਿਣਤੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਖਾਬਦ੍ਧਂ ਲਂਬਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਆਧਾਰਪੂਜਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਿਕਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਧਾਗਾ ਲਟਕਣ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਆਧਾਰ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਹੜੀ ਰਸਮ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਪੂਜਨਾਂਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ ਅਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਨਿਵृਤ੍ਤੇਰ੍ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਖਰੀ ਤੱਕ, ਹਵਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਰਸਮ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਆਪਕ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।
ਮਣ੍ਡਲੇ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍ ਪ੍ਰਾਪਯੇਚ੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰਦੇਹੇ ऽਥ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਡਨਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਤੇ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ, ਧਾਗਾ-ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਮਾਰਨਾ, ਛਿੜਕਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣੀ।
ਤਤੋ ऽਪ੍ਯਾਦਾਯ ਮੂਲੇਨ ਮੁਦ੍ਰਯਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਯਾ ਯੋਜਯੇਨ੍ਮਨਸਾਚਾਰ੍ਯੋ ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਫਿਰ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਾਤਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਂ ਪਞ੍ਚ ਜਾਤਯਃ ਜਾਤ੍ਯੈਕਯਾ ਚ ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਯੋਨਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਤੇ ਇਕ ਜਣਮ ਨਾਲ, ਚੌਦਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਮ ਹਨ।
ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਯੁਗਪਤ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਯ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰ੍ਧਿਯਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਨਿष੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਦੇਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਦਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਗਰਭ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਮ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਯੈਵਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮਨੁਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਆਰ੍ਜਵਂ ਭੋਗਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪਰਾਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਸ ਲਈ ਜਣਮ, ਚਲਣ, ਸਚਾਈ, ਭੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ਜਾਤ੍ਯਾਯੁਰ੍ਭੋਗਸਂਸ੍ਕਾਰਸਿਦ੍ਧਯੇ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤੇ ਜਨਮ, ਉਮਰ, ਸੁਖ-ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵੈਵਮੇਵ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਛਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦੇਵੇ।
ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਪਰਿ ਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਸ੍ਯਾਤ੍ਯਂਤਭੇਦਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਕੇਵਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੇਲੇ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਖਾਲਿਸ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਵਹ੍ਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਮਨੁਸਂਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਪਿਤਾਮਹ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਸ੍ਯ ਯਾਤੁਃ ਸ਼ੈਵਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧੋ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੈਵਾਜ੍ਞੈषਾ ਗਰੀਯਸੀ
ਹੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਲਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਸृਜ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਚੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਧਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕਲਯਾ ਸਹ
ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਵ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੋੜਨ ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਸਂਧਾਨੇ ਯੁਗਪਤ੍ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਵਥ ਭਾਵਯੇਤ੍
ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਚੇਲੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾਸ਼ੇषਂ ਪੁਰੋਦਿਤਮ੍ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨੀਂ ਚ ਭਾਵਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਪੂਰ੍ਣੇਦੁਮਂਡਲਪ੍ਰਖ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਂਵਿਸ਼ੇਦਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੇ ਗੋਲ ਵਾਂਗ ਬਣਾਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸਰ੍ਜਨਾਦ੍ਯਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਨੁਸਂਧਾਯ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵਾਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਵਾਗੀਸ਼ਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨੌ ਪੂਰ੍ਣਹੋਮਾਨ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਤੇ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੋਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਕੀ ਕਰੇ।
ਨੀਲਰੁਦ੍ਰਮੁਪਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰ ਕੇ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਤਪਸ੍ਤਮਪਿ ਚੋਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਥ ਸ਼ਾਂਤਯੇ ਵਿਦ੍ਯਾਕਲਾਂ ਸਮਾਧਾਯ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਚਾਵਲੋਕਯੇਤ੍
ਉਹ ਤਪ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਵੇਖੇ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਗੀਸ਼ੀਂ ਚ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਬਾਲਾਰ੍ਕਸਦृਸ਼ਾਕਾਰਾਂ ਭਾਸਯਂਤੀਂ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਧਿਆਨ ਕਰੇ; ਜੋ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੇषਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਆਵਾਹ੍ਯਾਰਾਧ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਂ ਮਨਸਾ ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਕੀ ਕਰ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਥੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਂ ਚ ਕਲਾਮਿਮਾਮ੍ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾਂ ਕਲਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਮਵਲੋਕਯੇਤ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ; ਕਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ ਵੇਖੇ।