ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਦਂਤਪਵਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕਾਦਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਸ਼ਿਵਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਧੋ ਕੇ, ਛੱਡ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਦਨ੍ਤਪਵਨਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਯਚ੍ਛਿਵੇਤਰਮ੍
ਜੇ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦਿੱਸੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਅਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼ਾਮੁਖੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਰੁਸ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਉਸ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਮਧਿਵਾਸਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਏ।
ਅਹਤਾਸ੍ਤਰਣਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਸ ਦਰ੍ਭਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ ਮਂਤ੍ਰਿਤੇ ऽਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਸ਼ਯੀਤ ਪ੍ਰਾਕ੍ਛਿਰਾ ਨਿਸ਼ਿ
ਸਾਫ ਤੇ ਨਵੇਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਿਰ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੈਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਬਦ੍ਧਸੂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਯਾ ਤਚ੍ਛਿਖਾਂ ਗੁਰੁਃ ਆਬਧ੍ਯਾਹਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਚ ਵਰ੍ਮਣਾ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਉਹ ਧਾਗਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ।
ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਂ ਚ ਪਰਿਤੋ ਭਸ੍ਮਨਾ ਤਿਲਸਰ੍षਪੈਃ ਕृਤ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਜਪ੍ਤੈਸ੍ਤਦ੍ਵਾਹ੍ਯੇ ਦਿਗੀਸ਼ਾਨਾਂ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍
ਪਲੰਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਰੇਖਾਵਾਂ ਭਸਮ, ਤਿਲ ਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਹਨ; ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਪਰਤੋ ऽਨਸ਼੍ਨਨ੍ਕृਤ੍ਵੈਵਮਧਿਵਾਸਨਮ੍ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯੋਤ੍ਥਾਯ ਗੁਰਵੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਦृष੍ਟਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਨੇੜੇ ਲੈਟ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉੱਠ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਚੋਦਿਤਃ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਰ੍ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਛਿਵਮਣ੍ਡਲਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪੂਜਾਂ ਵਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਦਿਨੇ ਯਥਾ ਨੇਤ੍ਰਬਂਧਨਪਰ੍ਯਂਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲਂ ਗੁਰੁਃ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੇਤਰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੱਕ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਵਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਦ੍ਧਨੇਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਪੁष੍ਪਾਵਕਿਰਣੇ ਕृਤੇ ਯਤ੍ਰਾਪਤਂਤਿ ਪੁष੍ਣਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾ ऽਸ੍ਯ ਸਂਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਚੋਪਨੀਯ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਚ ਸ਼ਿਵਾਨਲੇ
ਫਿਰ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਲਿਆ ਕੇ, ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਯਦਿ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਅਸਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਗਿਣਤੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਖਾਬਦ੍ਧਂ ਲਂਬਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਆਧਾਰਪੂਜਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਿਕਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਧਾਗਾ ਲਟਕਣ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਆਧਾਰ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਹੜੀ ਰਸਮ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਪੂਜਨਾਂਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ ਅਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਨਿਵृਤ੍ਤੇਰ੍ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਖਰੀ ਤੱਕ, ਹਵਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਰਸਮ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਆਪਕ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।
ਮਣ੍ਡਲੇ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍ ਪ੍ਰਾਪਯੇਚ੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰਦੇਹੇ ऽਥ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਡਨਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਤੇ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ, ਧਾਗਾ-ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਮਾਰਨਾ, ਛਿੜਕਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣੀ।
ਤਤੋ ऽਪ੍ਯਾਦਾਯ ਮੂਲੇਨ ਮੁਦ੍ਰਯਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਯਾ ਯੋਜਯੇਨ੍ਮਨਸਾਚਾਰ੍ਯੋ ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਫਿਰ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਾਤਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਂ ਪਞ੍ਚ ਜਾਤਯਃ ਜਾਤ੍ਯੈਕਯਾ ਚ ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਯੋਨਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਤੇ ਇਕ ਜਣਮ ਨਾਲ, ਚੌਦਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਮ ਹਨ।
ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਯੁਗਪਤ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਯ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰ੍ਧਿਯਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਨਿष੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਦੇਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਦਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਗਰਭ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਮ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਯੈਵਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮਨੁਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਆਰ੍ਜਵਂ ਭੋਗਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪਰਾਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਸ ਲਈ ਜਣਮ, ਚਲਣ, ਸਚਾਈ, ਭੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ਜਾਤ੍ਯਾਯੁਰ੍ਭੋਗਸਂਸ੍ਕਾਰਸਿਦ੍ਧਯੇ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤੇ ਜਨਮ, ਉਮਰ, ਸੁਖ-ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।
ਕृਤ੍ਵੈਵਮੇਵ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਛਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦੇਵੇ।
ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਪਰਿ ਬਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਸ੍ਯਾਤ੍ਯਂਤਭੇਦਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਕੇਵਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੇਲੇ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਖਾਲਿਸ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਵਹ੍ਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਮਨੁਸਂਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਪਿਤਾਮਹ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਸ੍ਯ ਯਾਤੁਃ ਸ਼ੈਵਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਬਨ੍ਧੋ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੈਵਾਜ੍ਞੈषਾ ਗਰੀਯਸੀ
ਹੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਲਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਸृਜ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਚੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਧਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕਲਯਾ ਸਹ
ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਵ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜੋੜਨ ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।