ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦੇਹਾਦਿਜਨਕਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਯੇਤ੍ ਵ੍ਯੋਮਾਦਿਭੂਤਰੂਪਿਣ੍ਯਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾਦਯਃ ਕਲਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ। ਸ਼ਾਂਤਿਆਤੀਤਾ ਆਦਿ ਕਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਆਦਿ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਨ।
ਸੂਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨਾਮਭਿਰ੍ਯੋਜ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਨਮੋਯੁਤੈਃ ਅਥਵਾ ਬੀਜਭੂਤੈਸ੍ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਧਾਗੇ ਵਿਚ ਜੋੜੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜ ਰੂਪ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਤਤੋ ਮਲਾਦੇਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦੌ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਸਮਲੋਕਯੇਤ੍ ਕਲਾਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਮਲਾਦੌ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਂਦੀਪਯੇਤ੍ਕਲਾਃ
ਫਿਰ, ਮਲ ਆਦਿਕ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਵੇਖੇ। ਮਲ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰੇ।
ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਸੂਤ੍ਰਂ ਦੇਹੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਪਦੇ ਸੂਤ੍ਰਂ ਲਾਞ੍ਛਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਸਰੀਰ 'ਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਰੇ। ਸ਼ਾਂਤਿਆਤੀਤਾ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਧਾਗਾ ਲਿਖੇ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲੇ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਿਆਤੀਤਾ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ਿष੍ਯਮੁਪਵੇਸ਼੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਮੁਖਮ੍ ਸਦਰ੍ਭੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਸ਼ਿष੍ਟਂ ਚਰੁਂ ਗੁਰੁਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾਏ। ਦਰਭਾ ਵਾਲੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਹਵਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਚਾਰੂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਗੁਰੁਣਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਾਕ੍ਹੀ ਰੱਖ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਏ, ਖਾਏ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।
ਅਪਰੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਗੁਰੁਃ ਸੋ ऽਪਿ ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਦੂਜੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗੁਰੂ ਪੰਜ ਗਉ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਤृਤੀਯੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ਿष੍ਯਮੁਪਵੇਸ਼੍ਯ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਂਤਪਵਨਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤੀਜੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਦੇਵੇ।
ਅਗ੍ਰੇਣ ਤਸ੍ਯ ਮृਦੁਨਾ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪ੍ਯੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ਵਾਚਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚਾਸੀਨਸ਼੍ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਦਂਤਾਨ੍ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਿਰਾ ਨਰਮ ਹੋਵੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬੈਠ ਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਦਂਤਪਵਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕਾਦਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਸ਼ਿਵਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਧੋ ਕੇ, ਛੱਡ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਦਨ੍ਤਪਵਨਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਯਚ੍ਛਿਵੇਤਰਮ੍
ਜੇ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦਿੱਸੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਅਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼ਾਮੁਖੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਰੁਸ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਉਸ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਮਧਿਵਾਸਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਏ।
ਅਹਤਾਸ੍ਤਰਣਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਸ ਦਰ੍ਭਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ ਮਂਤ੍ਰਿਤੇ ऽਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਸ਼ਯੀਤ ਪ੍ਰਾਕ੍ਛਿਰਾ ਨਿਸ਼ਿ
ਸਾਫ ਤੇ ਨਵੇਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਿਰ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੈਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਬਦ੍ਧਸੂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਯਾ ਤਚ੍ਛਿਖਾਂ ਗੁਰੁਃ ਆਬਧ੍ਯਾਹਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਚ ਵਰ੍ਮਣਾ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਉਹ ਧਾਗਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ।
ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਂ ਚ ਪਰਿਤੋ ਭਸ੍ਮਨਾ ਤਿਲਸਰ੍षਪੈਃ ਕृਤ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਜਪ੍ਤੈਸ੍ਤਦ੍ਵਾਹ੍ਯੇ ਦਿਗੀਸ਼ਾਨਾਂ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍
ਪਲੰਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਰੇਖਾਵਾਂ ਭਸਮ, ਤਿਲ ਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਹਨ; ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਪਰਤੋ ऽਨਸ਼੍ਨਨ੍ਕृਤ੍ਵੈਵਮਧਿਵਾਸਨਮ੍ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯੋਤ੍ਥਾਯ ਗੁਰਵੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਦृष੍ਟਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਨੇੜੇ ਲੈਟ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉੱਠ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਚੋਦਿਤਃ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਰ੍ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਛਿਵਮਣ੍ਡਲਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪੂਜਾਂ ਵਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਦਿਨੇ ਯਥਾ ਨੇਤ੍ਰਬਂਧਨਪਰ੍ਯਂਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲਂ ਗੁਰੁਃ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੇਤਰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੱਕ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਵਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਦ੍ਧਨੇਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਪੁष੍ਪਾਵਕਿਰਣੇ ਕृਤੇ ਯਤ੍ਰਾਪਤਂਤਿ ਪੁष੍ਣਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾ ऽਸ੍ਯ ਸਂਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਚੋਪਨੀਯ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਚ ਸ਼ਿਵਾਨਲੇ
ਫਿਰ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਲਿਆ ਕੇ, ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਯਦਿ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਲਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਅਸਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਗਿਣਤੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਖਾਬਦ੍ਧਂ ਲਂਬਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਆਧਾਰਪੂਜਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਿਕਲਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਧਾਗਾ ਲਟਕਣ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਆਧਾਰ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਹੜੀ ਰਸਮ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਪੂਜਨਾਂਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ ਅਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਾਗੀਸ਼ਂ ਨਿਵृਤ੍ਤੇਰ੍ਵ੍ਯਾਪਿਕਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਖਰੀ ਤੱਕ, ਹਵਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਰਸਮ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਆਪਕ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ।
ਮਣ੍ਡਲੇ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍ ਪ੍ਰਾਪਯੇਚ੍ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰਦੇਹੇ ऽਥ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਡਨਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਤੇ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ, ਧਾਗਾ-ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਮਾਰਨਾ, ਛਿੜਕਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣੀ।
ਤਤੋ ऽਪ੍ਯਾਦਾਯ ਮੂਲੇਨ ਮੁਦ੍ਰਯਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟਯਾ ਯੋਜਯੇਨ੍ਮਨਸਾਚਾਰ੍ਯੋ ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ
ਫਿਰ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਾਤਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਂ ਪਞ੍ਚ ਜਾਤਯਃ ਜਾਤ੍ਯੈਕਯਾ ਚ ਮਾਨੁष੍ਯਾ ਯੋਨਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਅੱਠ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਤੇ ਇਕ ਜਣਮ ਨਾਲ, ਚੌਦਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਮ ਹਨ।
ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਯੁਗਪਤ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਯ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰ੍ਧਿਯਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਪਰਵੇਸ਼ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।