ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛੇषਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਤਰ੍ਪਣਾਂਤਂ ਚ ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾ ਪੁਰਾ

ਉਹ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਰੱਖੇ। ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਰਸਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।

ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਤੇषਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦੀਪਨਮ੍ ਓਂਕਾਰਾਦਨੁ ਹੁਂਕਾਰਂ ਤਤੋ ਮੂਲਂ ਫਡਂਤਕਮ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਦೀಪਨ ਕਰੇ। ਓਂਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਕਾਰ, ਫਿਰ ਮੂਲ ਤੇ ਫਟ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰੇ।

ਸ੍ਵਾਹਾਂਤਂ ਦੀਪਨੇ ਪ੍ਰਾਹੁਰਂਗਾਨਿ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤੇषਾਮਾਹੁਤਯਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਯਾ ਦੀਪਨਕਰ੍ਮਣਿ

ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਦೀಪਨ ਵਿੱਚ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪ੍ਰਦೀಪਨ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਕੈਕਸ਼ਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦੀਪ੍ਤਮੂਰ੍ਤਯਃ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਕਨ੍ਯਾਕृਤਂ ਸਿਤਮ੍

ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਗੁਣੀ ਕਰਮ, ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਵਲੋਂ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ, ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸੂਤ੍ਰਂ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਂਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਸ਼ਿਖਾਗ੍ਰੇ ਬਂਧਯੇਚ੍ਛਿਸ਼ੋਃ ਚਰਣਾਂਗੁष੍ਠਪਰ੍ਯਂਤਮੂਰ੍ਧ੍ਵਕਾਯਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ

ਧਾਗਾ, ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਧਾਗਾ ਪੈਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੱਕ ਲੰਬਾ ਹੋਵੇ।

ਲਂਬਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸੂਤ੍ਰਂ ਸੁषੁਮ੍ਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋਜਯੇਤ੍ ਸ਼ਾਂਤਯਾ ਮੁਦ੍ਰਯਾਦਾਯ ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍

ਫਿਰ, ਉਸ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੁਦਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੇ।

ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮੁਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਹृਦਿ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍

ਤਿੰਨ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਕੇ ਟਚ ਕਰੇ।

ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਸਮੁਪਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਂਤੇ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ ਸੂਤ੍ਰਂ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਮਣਾ

ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਤ 'ਤੇ ਰੱਖੇ। ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਸਤਰੂਪ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਅਵਗੁਂਠ੍ਯਾਥ ਤਤ੍ਸੂਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿष੍ਯਦੇਹਂ ਵਿਚਿਂਤਯੇਤ੍ ਮੂਲਤ੍ਰਯਮਯਂ ਪਾਸ਼ਂ ਭੋਗਭੋਗ੍ਯਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਫਿਰ, ਉਸ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੁਲ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਫਾਹੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਚੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੋਵੇਂ ਹਨ।

ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦੇਹਾਦਿਜਨਕਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਯੇਤ੍ ਵ੍ਯੋਮਾਦਿਭੂਤਰੂਪਿਣ੍ਯਃ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਾਦਯਃ ਕਲਾਃ

ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ। ਸ਼ਾਂਤਿਆਤੀਤਾ ਆਦਿ ਕਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਆਦਿ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਨ।

ਸੂਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨਾਮਭਿਰ੍ਯੋਜ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਨਮੋਯੁਤੈਃ ਅਥਵਾ ਬੀਜਭੂਤੈਸ੍ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਧਾਗੇ ਵਿਚ ਜੋੜੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੀਜ ਰੂਪ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਕਰਮ ਕਰੇ।

ਤਤੋ ਮਲਾਦੇਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦੌ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਸਮਲੋਕਯੇਤ੍ ਕਲਾਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਂ ਮਲਾਦੌ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਂਦੀਪਯੇਤ੍ਕਲਾਃ

ਫਿਰ, ਮਲ ਆਦਿਕ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਵੇਖੇ। ਮਲ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰੇ।

ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਸੂਤ੍ਰਂ ਦੇਹੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਪਦੇ ਸੂਤ੍ਰਂ ਲਾਞ੍ਛਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍

ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਸਰੀਰ 'ਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਰੇ। ਸ਼ਾਂਤਿਆਤੀਤਾ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ, ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਧਾਗਾ ਲਿਖੇ।

ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਤੀਤਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਹੁਤ੍ਵਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਣ੍ਡਲੇ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਿਆਤੀਤਾ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ਿष੍ਯਮੁਪਵੇਸ਼੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਮੁਖਮ੍ ਸਦਰ੍ਭੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਸ਼ਿष੍ਟਂ ਚਰੁਂ ਗੁਰੁਃ

ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾਏ। ਦਰਭਾ ਵਾਲੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਹਵਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਚਾਰੂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।

ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਗੁਰੁਣਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦ੍ਵਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍

ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਾਕ੍ਹੀ ਰੱਖ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਏ, ਖਾਏ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।

ਅਪਰੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਗੁਰੁਃ ਸੋ ऽਪਿ ਤਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍

ਦੂਜੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗੁਰੂ ਪੰਜ ਗਉ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।

ਤृਤੀਯੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ਿष੍ਯਮੁਪਵੇਸ਼੍ਯ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਂਤਪਵਨਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਤੀਜੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਦੇਵੇ।

ਅਗ੍ਰੇਣ ਤਸ੍ਯ ਮृਦੁਨਾ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪ੍ਯੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ਵਾਚਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚਾਸੀਨਸ਼੍ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਦਂਤਾਨ੍ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍

ਉਸ ਦਾ ਸਿਰਾ ਨਰਮ ਹੋਵੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬੈਠ ਕੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਦਂਤਪਵਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕਾਦਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਸ਼ਿਵਮਣ੍ਡਲਮ੍

ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਧੋ ਕੇ, ਛੱਡ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।

ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ਦਨ੍ਤਪਵਨਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਯਚ੍ਛਿਵੇਤਰਮ੍

ਜੇ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦਿੱਸੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।

ਅਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼ਾਮੁਖੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਰੁਸ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ

ਜੇ ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਉਸ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਵਨ ਕਰੇ।

ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਮਧਿਵਾਸਯੇਤ੍

ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਏ।

ਅਹਤਾਸ੍ਤਰਣਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਸ ਦਰ੍ਭਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ ਮਂਤ੍ਰਿਤੇ ऽਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਸ਼ਯੀਤ ਪ੍ਰਾਕ੍ਛਿਰਾ ਨਿਸ਼ਿ

ਸਾਫ ਤੇ ਨਵੇਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਿਰ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੈਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਬਦ੍ਧਸੂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਯਾ ਤਚ੍ਛਿਖਾਂ ਗੁਰੁਃ ਆਬਧ੍ਯਾਹਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਚ ਵਰ੍ਮਣਾ

ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਉਹ ਧਾਗਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ।

ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਂ ਚ ਪਰਿਤੋ ਭਸ੍ਮਨਾ ਤਿਲਸਰ੍षਪੈਃ ਕृਤ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਜਪ੍ਤੈਸ੍ਤਦ੍ਵਾਹ੍ਯੇ ਦਿਗੀਸ਼ਾਨਾਂ ਬਲਿਂ ਹਰੇਤ੍

ਪਲੰਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਰੇਖਾਵਾਂ ਭਸਮ, ਤਿਲ ਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਹਨ; ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਪਰਤੋ ऽਨਸ਼੍ਨਨ੍ਕृਤ੍ਵੈਵਮਧਿਵਾਸਨਮ੍ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯੋਤ੍ਥਾਯ ਗੁਰਵੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਦृष੍ਟਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਨੇੜੇ ਲੈਟ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉੱਠ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸੇ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।

ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਚੋਦਿਤਃ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਰ੍ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਛਿਵਮਣ੍ਡਲਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ

ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਥ ਪੂਜਾਂ ਵਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਦਿਨੇ ਯਥਾ ਨੇਤ੍ਰਬਂਧਨਪਰ੍ਯਂਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਮਣ੍ਡਲਂ ਗੁਰੁਃ

ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੇਤਰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੱਕ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੰਡਲ ਵਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।