ਰਕ੍ਤਹੇਮਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰੀਸ਼੍ਵਰਾਵਾਹਨੋਚਿਤਮ੍ ਸਿਂਦੂਰਸ਼ਾਲਿਨੀਵਾਰਚੂਰ੍ਣੈਰੇਵਾਥ ਨਿਰ੍ਧਨਃ
ਲਾਲ, ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਦੇ ਚੂਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ; ਜਾਂ ਜੇ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿੰਦੂਰ, ਚਾਵਲ, ਜੌ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ।
ਏਕਹਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਂ ਵਾ ਸਿਤਂ ਵਾ ਰਕ੍ਤਮੇਵ ਵਾ ਏਕਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਿਕਾष੍ਟਾਂਗੁਲਾ ਮਤਾ
ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਾਂ ਦੋ ਹੱਥ, ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਲਾਲ; ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੇ ਕੌਂਡੇ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੇਸਰਾਣਿ ਤਦਰ੍ਧਾਨਿ ਸ਼ੇषਂ ਚਾष੍ਟਦਲਾਦਿਕਮ੍ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੇਸਰਾਂ ਅੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਅੱਠ ਦਲਾਂ ਆਦਿ ਹਨ; ਦੋ ਹੱਥ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਆਦਿ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭੋਪਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਏਕਹਸ੍ਤਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵੇਦ੍ਯਃ ਤੁ ਮਂਡਲਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ; ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੱਧਾ, ਫਿਰ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਮੰਡਲ।
ਵ੍ਰੀਹਿਤਂਦੁਲਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਤਿਲਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯੇਤ੍
ਚਾਵਲ, ਟੁੱਟੇ ਦਾਣੇ, ਤਿਲ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਕੁੰਭ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਤੁ ਵਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੁਸ਼ਦੂਰ੍ਵਾਂਕੁਰਾਚਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅੱਖਤਿਆਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਦੂਰਵਾ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਸਿਤਸੂਤ੍ਰਾਵृਤਂ ਕਂਠੇ ਨਵਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਵृਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮ੍ਬੁਪੂਰ੍ਣਮੁਤ੍ਕੂਰ੍ਚਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਪਿਧਾਨਕਮ੍
ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਧਾਗਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਭਾਂਡਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੇ ਢੱਕਣ ਵੀ ਹੋਣ।
ਭृਙ੍ਗਾਰਂ ਵਰ੍ਧਨੀਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਂਖਂ ਚ ਚਕ੍ਰਮੇਵ ਵਾ ਵਿਨਾ ਸੂਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਸ਼ੰਖ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਾਗਾ ਆਦਿ ਦੇ ਬਿਨਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸਨਾਰਵਿਂਦਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਦੁਤ੍ਤਰੇ ਦਲੇ ਅਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚਂਦਨਾਂਭੋਭਿਰਸ੍ਤ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨੀਮ੍
ਉਸ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਮਂਤ੍ਰਕੁਂਭੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਦੀਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਤੇ ਮੰਤਰ ਭਾਂਡੇ 'ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਅਥਾਰ੍ਣਵਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਵਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ऽਪਿ ਵਾ ਗਿਰੌ ਦੇਵਾਗਰੇ ਗृਹੇ ਵਾਪਿ ਦੇਸ਼ੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨੋਹਰੇ
ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੁਹਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਾ ਵਾ ਮਂਡਪਾਦਿਕਮ੍ ਮਂਡਲਂ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਚ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਡਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਚੌਕ ਵੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪੂਜਾਭਵਨਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨੋ ਗੁਰੁਃ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਾਚਰਿਤਨੈਤ੍ਯਕਃ
ਪੂਜਾ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ, ਨਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਤਃ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭੇ ਤਥਾ ਭੂਯਃ ਸ਼ਿਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਭਿਮੁਖਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਰਕ੍ਸ਼ਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਦਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਧਨ੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਰਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੁਮ੍ਭੇ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਗਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਮੰਤਰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮুদ্রਾਵਾਂ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਤਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਨਲੇ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕਸਤ੍ਤਮਃ ਪ੍ਰਧਾਨਕੁਣ੍ਡੇ ਪਰਿਤੋ ਜੁਹੁਯੁਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾ ਜਨ, ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵਣ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਮਰ੍ਧਂ ਵਾ ਹੋਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਧੀਯਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨਕੁਣ੍ਡ ਏਵਾਥ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਨਿਯਮਤ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵੇ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਪਰੇ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਂਗਲਵਾਚਨਮ੍ ਜਪਂ ਚ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੈਦ ਪਾਠ, ਭਜਨ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹਨ; ਤੇ ਕੁਝ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਣ।
ਨृਤ੍ਯਂ ਗੀਤਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਮਂਗਲਾਨ੍ਯਪਰਾਣਿ ਚ ਪੂਜਨਂ ਚ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਨ੍ਰਿਤ, ਗੀਤ, ਵਾਦਯ, ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ, ਤੇ ਸਭਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਪੁਣ੍ਯਾਹਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾਥ ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋ ਦੇਵਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਦੇਹਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਮਾਮਕਮ੍ ਵਿਮੋਚਯੈਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਘृਣਯਾ ਚ ਘृਣਾਨਿਧੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।
ਅਥ ਚੈਵਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਲਬ੍ਧਾਨੁਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਦੇਸ਼ਿਕਃ ਆਨੀਯੋਪੋषਿਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਹਵਿष੍ਯਾਸ਼ਿਨਮੇਵ ਵਾ
ਫਿਰ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਿਆਉਣ।
ਏਕਾਸ਼ਨਂ ਵਾ ਵਿਰਤਂ ਸ੍ਨਾਤਂ ਪ੍ਰਾਤਃਕृਤਕ੍ਰਿਯਮ੍ ਜਪਂਤਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਦੇਵਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤਂ ਕृਤਮਂਗਲਮ੍
ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਏ, ਸੰਯਮ ਰੱਖੇ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਪ੍ਰਣਵ ਜਪੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਏ।
ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਣ੍ਡਲੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਵਾ ਦਰ੍ਭਾਸਨੇ ਸਮਾਸੀਨਂ ਵਿਧਾਯੋਦਙ੍ਮੁਖਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਜਾਂ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਦਨਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੂਰ੍ਧ੍ਵਕਾਯਂ ਕृਤਾਂਜਲਿਮ੍ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੌਤੋਯੈਰ੍ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮੁਦ੍ਰਯਾ
ਗੁਰੂ ਖੁਦ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਅਸਤਰ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਬਧ੍ਨੀਯਾਲ੍ਲੋਚਨਂ ਗੁਰੁਃ ਦੁਕੂਲਾਰ੍ਧੇਨ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਿਤੇਨ ਨਵੇਨ ਚ
ਫੁੱਲ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਝਟਕਾ ਦੇ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਚ੍ਛਿष੍ਯਂ ਗੁਰੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਮਂਡਲਮ੍ ਸੋ ऽਪਿ ਤੇਨੇਰਿਤਃ ਸ਼ਂਭੋਰਾਚਰੇਤ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਸੁਵਰ੍ਣਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਂਜਲਿਂ ਪ੍ਰਭੋਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚੋਦਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਦਂਡਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੋ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਦੇਸ਼ਿਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੋਚਯੇਨ੍ਨੇਤ੍ਰਬਂਧਨਮ੍
ਫਿਰ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਸਤਰ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਝਟਕਾ ਦੇ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੱਟੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।