ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾਸ਼੍ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਗੌਰਵਾਤ੍ ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਯੋ ऽਪਿ ਕੋ ऽਪਿ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਃ

ਸ਼ਿਵ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ—ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਓਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ—

ਸਂਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਗੁਰ੍ਵਧੀਨਸ਼੍ਚੇਤ੍ਸਂਸ੍ਕ੍ਰਿਯਾ ਨ ਪ੍ਰਭਿਦ੍ਯਤੇ ਗੁਰੋਰਾਲੋਕਨਾਦੇਵ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਂਭਾषਣਾਦਪਿ

ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਕਾਰ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ, ਛੂਹ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਹੀ।

ਯਸ੍ਯ ਸਂਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਾਜਯਃ ਮਨਸਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਯੋਗਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ

ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—

ਸ ਨੇਹ ਕਥਿਤੋ ਗੁਹ੍ਯੋ ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰੈਕਗੋਚਰਃ ਕ੍ਰਿਯਾਵਾਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਕੁਂਡਮਂਡਪਪੂਰ੍ਵਕਃ ਸ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਮਾਸੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਨ ਵਿਸ੍ਤਰਃ

ਉਹ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸੰਸਕਾਰ ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ, ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਮੰਡਪ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।

ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹਨਿ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਬਹੁਦੋषਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ਦੇਸ਼ਿਕਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸਮਯਾਹ੍ਵਯਮ੍

ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੇਦਾਗ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਦੇਸ਼ਿਕਾ ਪਹਿਲਾਂ 'ਸਮਯਾ' ਨਾਮਕ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੇ।

ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੂਮਿਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਂਧਵਰ੍ਣਰਸਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਣ੍ਡਪਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧ, ਰੰਗ, ਸਵਾਦ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕੇ, ਕਲਾ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਿਂ ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਅष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਥਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਤ੍ਰੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਵੇਦੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੱਧ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ।

ਪ੍ਰਧਾਨਕੁਂਡਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਦ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗਤਃ ਪ੍ਰਧਾਨਮੇਕਮੇਵਾਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਾਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਬਣਾਏ ਜਾਂ ਪੱਛਮੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ; ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਸਜਾਏ।

ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਮਾਲਾਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧਾਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯੇ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਲਂ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਵਿਅੰਜਨ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ, ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭ ਲਕੜ ਵਾਲਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ।

ਰਕ੍ਤਹੇਮਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰੀਸ਼੍ਵਰਾਵਾਹਨੋਚਿਤਮ੍ ਸਿਂਦੂਰਸ਼ਾਲਿਨੀਵਾਰਚੂਰ੍ਣੈਰੇਵਾਥ ਨਿਰ੍ਧਨਃ

ਲਾਲ, ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਦੇ ਚੂਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ; ਜਾਂ ਜੇ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿੰਦੂਰ, ਚਾਵਲ, ਜੌ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ।

ਏਕਹਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਂ ਵਾ ਸਿਤਂ ਵਾ ਰਕ੍ਤਮੇਵ ਵਾ ਏਕਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਿਕਾष੍ਟਾਂਗੁਲਾ ਮਤਾ

ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਾਂ ਦੋ ਹੱਥ, ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਲਾਲ; ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੇ ਕੌਂਡੇ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੇਸਰਾਣਿ ਤਦਰ੍ਧਾਨਿ ਸ਼ੇषਂ ਚਾष੍ਟਦਲਾਦਿਕਮ੍ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਦਿਕਮ੍

ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੇਸਰਾਂ ਅੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਅੱਠ ਦਲਾਂ ਆਦਿ ਹਨ; ਦੋ ਹੱਥ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਆਦਿ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇਗੀ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭੋਪਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਏਕਹਸ੍ਤਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵੇਦ੍ਯਃ ਤੁ ਮਂਡਲਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ; ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੱਧਾ, ਫਿਰ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਮੰਡਲ।

ਵ੍ਰੀਹਿਤਂਦੁਲਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਤਿਲਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯੇਤ੍

ਚਾਵਲ, ਟੁੱਟੇ ਦਾਣੇ, ਤਿਲ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਕੁੰਭ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।

ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਤੁ ਵਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੁਸ਼ਦੂਰ੍ਵਾਂਕੁਰਾਚਿਤਮ੍

ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅੱਖਤਿਆਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਦੂਰਵਾ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।

ਸਿਤਸੂਤ੍ਰਾਵृਤਂ ਕਂਠੇ ਨਵਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਵृਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮ੍ਬੁਪੂਰ੍ਣਮੁਤ੍ਕੂਰ੍ਚਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਪਿਧਾਨਕਮ੍

ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਧਾਗਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਭਾਂਡਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੇ ਢੱਕਣ ਵੀ ਹੋਣ।

ਭृਙ੍ਗਾਰਂ ਵਰ੍ਧਨੀਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਂਖਂ ਚ ਚਕ੍ਰਮੇਵ ਵਾ ਵਿਨਾ ਸੂਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਸ਼ੰਖ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਾਗਾ ਆਦਿ ਦੇ ਬਿਨਾ।

ਤਸ੍ਯਾਸਨਾਰਵਿਂਦਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਦੁਤ੍ਤਰੇ ਦਲੇ ਅਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚਂਦਨਾਂਭੋਭਿਰਸ੍ਤ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨੀਮ੍

ਉਸ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਮਂਤ੍ਰਕੁਂਭੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਦੀਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਫਿਰ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਤੇ ਮੰਤਰ ਭਾਂਡੇ 'ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਅਥਾਰ੍ਣਵਸ੍ਯ ਤੀਰੇ ਵਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਗੋष੍ਠੇ ऽਪਿ ਵਾ ਗਿਰੌ ਦੇਵਾਗਰੇ ਗृਹੇ ਵਾਪਿ ਦੇਸ਼ੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨੋਹਰੇ

ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੁਹਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਾ ਵਾ ਮਂਡਪਾਦਿਕਮ੍ ਮਂਡਲਂ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਚ ਵਿਭਾਵਸੋਃ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਡਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਚੌਕ ਵੀ।

ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪੂਜਾਭਵਨਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨੋ ਗੁਰੁਃ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਾਚਰਿਤਨੈਤ੍ਯਕਃ

ਪੂਜਾ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ, ਨਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ।

ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਤਃ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭੇ ਤਥਾ ਭੂਯਃ ਸ਼ਿਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਭਿਮੁਖਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਰਕ੍ਸ਼ਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਦਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਧਨ੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਰਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੁਮ੍ਭੇ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਦ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਗਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਮੰਤਰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮুদ্রਾਵਾਂ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਤਤਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਨਲੇ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕਸਤ੍ਤਮਃ ਪ੍ਰਧਾਨਕੁਣ੍ਡੇ ਪਰਿਤੋ ਜੁਹੁਯੁਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਵ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾ ਜਨ, ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵਣ।

ਆਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦਮਰ੍ਧਂ ਵਾ ਹੋਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਧੀਯਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨਕੁਣ੍ਡ ਏਵਾਥ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਨਿਯਮਤ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾਵੇ।

ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਪਰੇ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਂਗਲਵਾਚਨਮ੍ ਜਪਂ ਚ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ

ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੈਦ ਪਾਠ, ਭਜਨ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹਨ; ਤੇ ਕੁਝ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਣ।

ਨृਤ੍ਯਂ ਗੀਤਂ ਚ ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਮਂਗਲਾਨ੍ਯਪਰਾਣਿ ਚ ਪੂਜਨਂ ਚ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨਤਃ

ਨ੍ਰਿਤ, ਗੀਤ, ਵਾਦਯ, ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ, ਤੇ ਸਭਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।