ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਵਂ ਵृਤ੍ਤਸਮੋਪੇਤਾ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ਼ੋਧ੍ਯਾ ਬੋਧ੍ਯਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਚਲਣ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚੈ ਹੈ।

ਨਾਧਿਕਾਰਃ ਸ੍ਵਤੋ ਨਾਰ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਵਸਂਸ੍ਕਾਰਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਭਰ੍ਤੁਰਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯਦੀਸ਼੍ਵਰੇ

ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਭਗਤ ਹੋਵੇ।

ਤਥੈਵ ਭਰ੍ਤृਹੀਨਾਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਦੇਰਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਯਾ ਅਧਿਕਾਰੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਜਾਤੀਨਾਂ ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ; ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਲਈ—

ਤਥਾ ਸਂਕਰਜਾਤੀਨਾਂ ਨਾਧ੍ਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ ਤੈਪ੍ਯਕृਤ੍ਰਿਮਭਾਵਸ਼੍ਚੇਚ੍ਛਿਵੇ ਪਰਮਕਾਰਣੇ

ਮਿਸ਼ਰ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਰਸਮੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਬਣਾਵਟੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣ—

ਪਾਦੋਦਕਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਅਤ੍ਰਾਨੁਲੋਮਜਾਤਾ ਯੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ

ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਹਨ।

ਤੇषਾਮਧ੍ਵਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤृਕੁਲੋਚਿਤਮ੍ ਯਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੋਜਿਤਾ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਸਮੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਦਿ ਮਾਤਾ ਦੀ ਜਾਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਕੁੜੀ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਵ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ—

ਸਾ ਭਕ੍ਤਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨਾਪਰਾਯ ਵਿਰੋਧਿਨੇ ਦਤ੍ਤਾ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਯ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਬੋਧਯੇਤ੍ਪਤਿਮ੍

ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ।

ਅਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਨਸਾ ਧਰ੍ਮਮਾਚਰੇਤ੍ ਯਥਾ ਮੁਨਿਵਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਤਿਮਤ੍ਰਿਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ

ਜੇ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਕਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ऽਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਯਥਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਪਾਂਡਵਾਨ੍

ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਪਤੀਂਲ੍ਲਬ੍ਧਵਤੀ ਧਰ੍ਮੇ ਗੁਰੁਭਿਰ੍ਨ ਨਿਯੋਜਿਤਾ ਅਸ੍ਵਾਤਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕृਤੋ ਦੋषੋ ਨੇਹਾਸ੍ਤਿ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ

ਉਹ ਨੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਅਸਵਤੰਤਰਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸ਼ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾਸ਼੍ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਗੌਰਵਾਤ੍ ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਯੋ ऽਪਿ ਕੋ ऽਪਿ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਃ

ਸ਼ਿਵ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ—ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਓਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ—

ਸਂਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਗੁਰ੍ਵਧੀਨਸ਼੍ਚੇਤ੍ਸਂਸ੍ਕ੍ਰਿਯਾ ਨ ਪ੍ਰਭਿਦ੍ਯਤੇ ਗੁਰੋਰਾਲੋਕਨਾਦੇਵ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਂਭਾषਣਾਦਪਿ

ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਕਾਰ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ, ਛੂਹ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਹੀ।

ਯਸ੍ਯ ਸਂਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਾਜਯਃ ਮਨਸਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਯੋਗਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ

ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—

ਸ ਨੇਹ ਕਥਿਤੋ ਗੁਹ੍ਯੋ ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰੈਕਗੋਚਰਃ ਕ੍ਰਿਯਾਵਾਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਕੁਂਡਮਂਡਪਪੂਰ੍ਵਕਃ ਸ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਮਾਸੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਨ ਵਿਸ੍ਤਰਃ

ਉਹ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਸੰਸਕਾਰ ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ, ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਮੰਡਪ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।

ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹਨਿ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਬਹੁਦੋषਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ਦੇਸ਼ਿਕਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸਮਯਾਹ੍ਵਯਮ੍

ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੇਦਾਗ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਦੇਸ਼ਿਕਾ ਪਹਿਲਾਂ 'ਸਮਯਾ' ਨਾਮਕ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੇ।

ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੂਮਿਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਂਧਵਰ੍ਣਰਸਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਮਣ੍ਡਪਂ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧ, ਰੰਗ, ਸਵਾਦ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕੇ, ਕਲਾ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਿਂ ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਅष੍ਟਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਥਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਤ੍ਰੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਵੇਦੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੱਧ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ।

ਪ੍ਰਧਾਨਕੁਂਡਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਦ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਭਾਗਤਃ ਪ੍ਰਧਾਨਮੇਕਮੇਵਾਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਾਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਬਣਾਏ ਜਾਂ ਪੱਛਮੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ; ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੁੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਸਜਾਏ।

ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਮਾਲਾਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧਾਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯੇ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਲਂ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਵਿਅੰਜਨ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ, ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਭ ਲਕੜ ਵਾਲਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ।

ਰਕ੍ਤਹੇਮਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰੀਸ਼੍ਵਰਾਵਾਹਨੋਚਿਤਮ੍ ਸਿਂਦੂਰਸ਼ਾਲਿਨੀਵਾਰਚੂਰ੍ਣੈਰੇਵਾਥ ਨਿਰ੍ਧਨਃ

ਲਾਲ, ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਦੇ ਚੂਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਵਾਹਨਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ; ਜਾਂ ਜੇ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿੰਦੂਰ, ਚਾਵਲ, ਜੌ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ।

ਏਕਹਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਂ ਵਾ ਸਿਤਂ ਵਾ ਰਕ੍ਤਮੇਵ ਵਾ ਏਕਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਿਕਾष੍ਟਾਂਗੁਲਾ ਮਤਾ

ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਾਂ ਦੋ ਹੱਥ, ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਲਾਲ; ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੇ ਕੌਂਡੇ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੇਸਰਾਣਿ ਤਦਰ੍ਧਾਨਿ ਸ਼ੇषਂ ਚਾष੍ਟਦਲਾਦਿਕਮ੍ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਦਿਕਮ੍

ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੇਸਰਾਂ ਅੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਅੱਠ ਦਲਾਂ ਆਦਿ ਹਨ; ਦੋ ਹੱਥ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਆਦਿ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇਗੀ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭੋਪਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਏਕਹਸ੍ਤਂ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵੇਦ੍ਯਃ ਤੁ ਮਂਡਲਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ; ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੱਧਾ, ਫਿਰ ਵੇਦੀ 'ਤੇ ਮੰਡਲ।

ਵ੍ਰੀਹਿਤਂਦੁਲਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਤਿਲਪੁष੍ਪਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਕੁਂਭਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯੇਤ੍

ਚਾਵਲ, ਟੁੱਟੇ ਦਾਣੇ, ਤਿਲ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਕੁੰਭ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।

ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਮृਨ੍ਮਯਂ ਤੁ ਵਾ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੁਸ਼ਦੂਰ੍ਵਾਂਕੁਰਾਚਿਤਮ੍

ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅੱਖਤਿਆਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ, ਕੁਸ਼ ਤੇ ਦੂਰਵਾ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।

ਸਿਤਸੂਤ੍ਰਾਵृਤਂ ਕਂਠੇ ਨਵਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਵृਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮ੍ਬੁਪੂਰ੍ਣਮੁਤ੍ਕੂਰ੍ਚਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਪਿਧਾਨਕਮ੍

ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਧਾਗਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਭਾਂਡਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੇ ਢੱਕਣ ਵੀ ਹੋਣ।

ਭृਙ੍ਗਾਰਂ ਵਰ੍ਧਨੀਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਂਖਂ ਚ ਚਕ੍ਰਮੇਵ ਵਾ ਵਿਨਾ ਸੂਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਸ਼ੰਖ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਾਗਾ ਆਦਿ ਦੇ ਬਿਨਾ।

ਤਸ੍ਯਾਸਨਾਰਵਿਂਦਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਯੇਦੁਤ੍ਤਰੇ ਦਲੇ ਅਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚਂਦਨਾਂਭੋਭਿਰਸ੍ਤ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨੀਮ੍

ਉਸ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਮਂਤ੍ਰਕੁਂਭੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਦੀਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਫਿਰ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਤੇ ਮੰਤਰ ਭਾਂਡੇ 'ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।