ਤੇਨਾਧੀਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਮਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ ਯੇਨੋਨ੍ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਥਿਰੀਕृਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਵਲੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਕੀਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਸ੍ਯ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਤੇ ਸਦਾ 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ' ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।
ਅਂਤ੍ਯਜੋ ਵਾਧਮੋ ਵਾਪਿ ਮੂਰ੍ਖੋ ਵਾ ਪਂਡਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਜਪੇ ਨਿष੍ਠੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਪਂਜਰਾਤ੍
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਅੰਤਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ, ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕੈਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਮੇਸ਼ੇਨ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪृष੍ਟੇਨ ਸ਼ੂਲਿਨਾ ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ, ਸਭ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਕਲੌ ਕਲੁषਿਤੇ ਕਾਲੇ ਦੁਰ੍ਜਯੇ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮੇ ਅਪੁਣ੍ਯਤਮਸਾਚ੍ਛਨ੍ਨੇ ਲੋਕੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਙ੍ਮੁਖੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਮੈਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਅਤਿ ਔਖਾ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਈ ਹੋਵੇ—
ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰੇ ਸਂਕਟੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਸਰ੍ਵਾਧਿਕਾਰੇ ਸਂਦਿਗ੍ਧੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੇ ਵਾਪਿ ਪਰ੍ਯਯੇ
ਜਦੋਂ ਵਰਣ-ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੋਵੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਆ ਪਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਹਕ-ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਦੇਹ ਜਾਂ ਬਦਲਾਅ ਵਿੱਚ ਹੋਣ—
ਤਦੋਪਦੇਸ਼ੇ ਵਿਹਤੇ ਗੁਰੁਸ਼ਿष੍ਯਕ੍ਰਮੇ ਗਤੇ ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਜਦੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਮੁਕ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਲੁੱਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਰਮਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਹृਦ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਮਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਕਲਿਜਾ ਨਰਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਚੇ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਜੈਰ੍ਦੋषੈਰ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਮਰ੍ਤੁਮਗੋਚਰੈਃ ਦੂषਿਤਾਨਾਂ ਕृਤਘ੍ਨਾਨਾਂ ਨਿਂਦਕਾਨਾਂ ਛਲਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਅਭਾਰੀ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੋਲਣਾ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ—
ਲੁਬ੍ਧਾਨਾਂ ਵਕ੍ਰਮਨਸਾਮਪਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰਵਣਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਮਮ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਂਸਾਰਭਯਤਾਰਿਣੀ
ਭਾਵੇਂ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਵਕਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਯੈਵਮਸਕृਦ੍ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਧਰਾਤਲੇ ਪਤਿਤੋ ऽਪਿ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਵਿਦ੍ਯਯਾਨਯਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹੀ ਹੈ: ਜੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਗਿਰ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਯੋਗ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਤਿਤੋ ਯਦਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਕਰ੍ਮਾਯੋਗੇਨ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਚ ਨਰਕਾਯ ਹਿ ਤਤਃ ਕਥਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਤਿਤੋ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ऽਨਯਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਿਸੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਕਦੀ?
ਤਥ੍ਯਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਹਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਰਹਸ੍ਯਮਿਤਿ ਮਤ੍ਵੈਤਦ੍ਗੋਪਿਤਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੁਰਾ
ਤੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸੁਣੋ ਸੁੰਦਰੋ, ਉਹ ਰਾਜ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮਂਤ੍ਰਕਂ ਮਾਂ ਪਤਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਦਿ ਮੋਹਿਤਃ ਨਾਰਕੀ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮਮ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਿਨਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਤੇषਾਮੇਤੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਮ ਲੋਕਸਮਾਗਮਃ
ਜੋ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣੈਵ ਯੋ ਹਿ ਮਾਂ ਸਕृਦਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਸੋ ऽਪਿ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯੈਵ ਗੌਰਵਾਤ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਪਾਂਸਿ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਾਰ੍ਚਨਸ੍ਯੈਤੇ ਕੋਟ੍ਯਂਸ਼ੇਨਾਪਿ ਨੋ ਸਮਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤਪ, ਯਜ, ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਨਿਯਮ—even ਲੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ—ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਬਦ੍ਧੋ ਵਾਪ੍ਯਥ ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪਾਸ਼ਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਯਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਸ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਰੁਦ੍ਰੋ ਵਾ ਸਰੁਦ੍ਰੋ ਵਾ ਸਕृਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਯਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਤਿਤੋ ਵਾਪਿ ਮੂਢੋ ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਰਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਰੁੱਸਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਗਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਵਾ ਦੇਵਿ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਵਾ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਗੇਨ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਦਿ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਾਹੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤੋ ऽਪਤਿਤੋ ਵਾਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਮਮ ਭਕ੍ਤੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਸਲਬ੍ਧੋ ऽਲਬ੍ਧ ਏਵ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਗਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਾਹੇ ਕੁਝ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ।
ਅਲਬ੍ਧਾਲਬ੍ਧ ਏਵੇਹ ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਾਧਿਕਃ ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵੈਵ ਮਾਂ ਦੇਵਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਚਾਹੇ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਗੁਣਸਂਯੁਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸਾਦृਸ਼੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਪਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇਧਿਕਾਰਿਣਃ ਮਮ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇ ਮਂਤ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਤਰੋ ਹਿ ਸਃ
ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਜੋਗੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਭਗਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਲੋਕਵੇਦਮਹਰ੍षਯਃ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾ ਧਰ੍ਮਾ ਦੇਵਾਸ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਲੋਕ, ਵੇਦ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਲਯਮੇष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ऽਹਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ ਤਦਾ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤੇ ਨਾਸ਼ਂ ਨੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨੁਪਾਲਿਤਾਃ ਤਤਸ੍ਸृष੍ਟਿਰਭੂਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਤ੍ਮਪ੍ਰਭੇਦਤਃ
ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਫਿਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੁਣਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾਂ ਚੈਵ ਤਤੋਵਾਂਤਰਸਂਹृਤਿਃ ਤਦਾ ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਸ਼ੇਤੇ ਦੇਵੋ ਮਾਯਾਮਯੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਅੰਦਰਲੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਲੀਨਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ ਮਾਇਆ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਦੇਹ ਧਾਰ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਥਾਯ ਭੋਗਿਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਯਨੇ ਤੋਯਮਧ੍ਯਗਃ ਤਨ੍ਨਾਭਿਪਂਕਜਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਭੋਗੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲੇਟਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕੌਲ ਤੋਂ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾਮਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।