ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਾਕ੍ ਸਂਸ੍ਕਾਰਵਸ਼ਾਦੇਵ ਯੇ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਫਲਾਫਲੇ ਵਿਵਸ਼ਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਂਤੇ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾ ਮਤਾਃ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਕਰਕੇ ਫਲ ਜਾਂ ਫਲ-ਰਹਿਤਤਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਚਾਰੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਲ੍ਲਾਭਾਨ੍ਨ ਪਰੋ ਲਾਭਸ੍ਤੇषਾਮਸ੍ਤਿ ਯਥਾਤਥਮ੍ ਮਮਾਪਿ ਲਾਭਸ੍ਤਲ੍ਲਾਭਾਨ੍ਨਾਪਰਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਤਾ, ਮੇਰਾ ਲਾਭ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ।

ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਭਾਵੋ ਮਯਿ ਸਮਰ੍ਪਿਤਃ ਫਲਂ ਪਰਮਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਬਲਾਦਿਵ

ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮੇਰੇ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਭਗਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਆਪਣੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮਨਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਯਿ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਚੇਤਸਾਮ੍ ਅष੍ਟਧਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਮ ਧਰ੍ਮਾਧਿਕਾਰਿਣਾਮ੍

ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਰਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਅੱਠ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਜਨਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਂ ਪੂਜਾਯਾਂ ਚਾਨੁਮੋਦਨਮ੍ ਸ੍ਵਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਚੈਵ ਮਦਰ੍ਥੇ ਚਾਂਗਚੇष੍ਟਿਤਮ੍

ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ, ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ, ਖੁਦ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਕਰਨਾ—

ਮਤ੍ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰਨੇਤ੍ਰਾਂਗਵਿਕ੍ਰਿਯਾਃ ਮਮਾਨੁਸ੍ਮਰਣਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਮੁਪਜੀਵਤਿ

ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ, ਬੋਲੀ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ, ਮੇਰੀ ਸਦਾ ਯਾਦ, ਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—

ਏਵਮष੍ਟਵਿਧਂ ਚਿਹ੍ਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇ ऽਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ ਯਤਿਸ੍ਸ ਚ ਪਂਡਿਤਃ

ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਅੱਠ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੋਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮਹਾਨ, ਯਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ऽਪਿ ਯਃ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਯਂ ਤਤੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸ ਚ ਪੂਜ੍ਯੋ ਯਥਾ ਹ੍ਯਹਮ੍

ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ।

ਪਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਤੋਯਂ ਯੋ ਮੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ ਚ ਮੇ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ

ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।

ਅਥ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਧਿਕਾਰਿਣਾਮ੍ ਵਿਦੁषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਸਮਾਸਤਃ

ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਭਗਤਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨਮਿਆਂ ਲਈ ਵਰਣ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਤ੍ਰਿਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਮਨੁਕ੍ਰਮਮ੍ ਦਾਨਮੀਸ਼੍ਰਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਦਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ

ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰਤਾ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਦਇਆ—

ਸਤ੍ਯਂ ਸਂਤੋषਮਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਮਹਿਂਸਾ ਸਰ੍ਵਜਂਤੁषੁ ਹ੍ਰੀਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਧ੍ਯਯਨਂ ਯੋਗਸ੍ਸਦਾਧ੍ਯਾਪਨਮੇਵ ਚ

ਸਚਾਈ, ਸੰਤੋਖ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਅਹਿੰਸਾ, ਲਜਾ, ਭਗਤੀ, ਪਾਠ, ਯੋਗ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਵੀ—

ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਚ ਤਪਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ੌਚਂ ਸ਼ਿਖੋਪਵੀਤਂ ਚ ਉष੍ਣੀषਂ ਚੋਤ੍ਤਰੀਯਕਮ੍

ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸੁਣਨਾ, ਤਪ, ਮਾਫੀ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਣਾ, ਪੱਗ ਤੇ ਉਪਰਲਾ ਕਪੜਾ—

ਨਿषਿਦ੍ਧਾਸੇਵਨਂ ਚੈਵ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਮ੍ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਦੇਵਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਨਿਸ਼ੇਧਿਤ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ, ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਪਹਿਨਣਾ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚਉਦਾਂਵੀਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ—

ਪਾਨਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚਸ੍ਯ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਯਥਾਵਿਧਿ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਮਾਂ ਪ੍ਰਿਯੇ

ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਕੂਰਚ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਣਾ, ਖਾਸ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ—

ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਨ੍ਨ ਸਨ੍ਤ੍ਯਾਗਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਵਰ੍ਜਨਮ੍ ਤਥਾ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਾਨ੍ਨਸ੍ਯ ਯਾਵਕਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਾਸੀ ਭੋਜਨ ਤੇ ਯਾਵਕਾ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਬਚਣਾ—

ਮਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਦ੍ਯਗਨ੍ਧਸ੍ਯ ਨੈਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵਰ੍ਜਨਮ੍ ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਸ਼ਰਾਬ, ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਤੇ ਐਸਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਛੱਡਣਾ; ਇਹ ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਆਮ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਖਾਸ।

ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ਾਂਤਿਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੋषਸ੍ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੇਯਮੇਵ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਮਮ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਸੇਵਨਮ੍

ਮਾਫੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੋਖ, ਸਚਾਈ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਤੇ ਭਸਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ—

ਸਰ੍ਵਸਂਗਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ੈਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਲਿਂਗਾਨਿ ਯੋਗਿਨਾਂ ਭੂਯੋ ਦਿਵਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ਨਂ ਤਥਾ

ਸਭ ਲਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਦਸ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਨਾਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ।

ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਨਾਂ ਸਮਾਨਮਿਦਮਿष੍ਯਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨ ਭੋਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍

ਜੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ: ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਅਧ੍ਯਾਪਨਂ ਯਾਜਨਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ

ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਪਾਠ ਕਰਾਉਣਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਨਹੀਂ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ।

ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਧਸ੍ਤਥਾ ਦੁष੍ਟਪਕ੍ਸ਼ਿਮृਗਾਣਾਂ ਚ ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਤਨਂ ਨृਣਾਮ੍

ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਤੇ ਮਾੜੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣਾ ਇਹ ਕਰਤਬ ਹਨ।

ਅਵਿਸ਼੍ਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋ ਮਮ ਯੋਗਿषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਸਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇषੁ ਚਮੂਰਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਚ

ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਅਣਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ, ਯੋਗੀਆਂ 'ਤੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਅਣਉਚਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ, ਤੇ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ—ਇਹ ਵੀ ਕਰਤਬ ਹਨ।

ਸਦਾ ਸਂਚਾਰਿਤੈਸ਼੍ਚਾਰੈਰ੍ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਂਤਵੇਦਨਮ੍ ਸਦਾਸ੍ਤ੍ਰਧਾਰਣਂ ਚੈਵ ਭਸ੍ਮਕਂਚੁਕਧਾਰਣਮ੍

ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਪਤ ਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣਦੇ ਰਹੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨੇ ਰਹੋ, ਤੇ ਭਸਮ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨੋ।

ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮਮਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਨਾਮੇष ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਹਃ ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਕृषਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਕਥ੍ਯਤੇ

ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਇਹ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਲਈ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਖੇਤੀ ਕਰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੇਤਰਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਥ੍ਯਤੇ ਉਦ੍ਯਾਨਕਰਣਂ ਚੈਵ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਮਾਸ਼੍ਰਯਃ

ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ, ਹੋਰ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਗ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਵੀ।

ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਗਮਨਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਵਨਸ੍ਥਾਨਾਂ ਯਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍

ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ, ਯਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਤੁ ਭਰ੍ਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਸਨਾਤਨਃ ਮਮਾਰ੍ਚਨਂ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਨਿਯੋਗੋ ਭਰ੍ਤੁਰਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍

ਸਤੀਆਂ ਲਈ, ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਤੇ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਜੇ ਪਤੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਯਾ ਨਾਰੀ ਭਰ੍ਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਵਿਹਾਯ ਵ੍ਰਤਤਤ੍ਪਰਾ ਸਾ ਨਾਰੀ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ

ਜੋ ਨਾਰੀ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।