ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਾਨ੍ਯਂ ਤੇ ਚ ਦृष੍ਟਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਅਥ ਤਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਜੋ ਸਦਾ ਮੁਕਤ ਹਨ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਮਾਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।

ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤੈਃ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰਪਿ ਦੇਵੋ ऽਪਿ ਦੇਵਾਨਾਲੋਕ੍ਯ ਘृਣਯਾ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ

ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵੱਛ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।

ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮੀਤ੍ਯਾਹ ਸੁਪ੍ਰੀਤਸ੍ਸ੍ਵਭਾਵਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍ ਅਥ ਸੁਪ੍ਰੀਤਮਨਸਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ ਅਰ੍ਥਮਹਤ੍ਤਮਂ ਦੇਵਾਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰਿਮਮਾਦਰਾਤ੍

ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।' ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਛ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਬੜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ:

ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪੂਜਨੀਯੋ ऽਸਿ ਭੂਤਲੇ ਕਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰਃ ਪੂਜਾਯਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ

'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।'

ਤਤਃ ਸਸ੍ਮਿਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੇਵੀਂ ਦੇਵਵਰੋਹਰਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਘੋਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਮਕਂ ਪਰਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਰਾ ਨੇ ਮਾਤਾ ਵੱਲ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।

ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਮਯਂ ਪਰਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਂਗੈਰ੍ਗ੍ਰਹੈਰ੍ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤਮ੍

ਉਹ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰੂਪਾਂ, ਅੰਗਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਅष੍ਟਬਾਹੁਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਮਰ੍ਧਨਾਰੀਕਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵਮਦ੍ਭੁਤਾਕਾਰਂ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ

ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਨਾਰੀ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਸੀ। ਇਹ ਅਨੋਖਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।

ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਦਿਵਾਕਰਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚੈਵ ਨਿਸ਼ਾਕਰਮ੍ ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਨਿ ਸ਼ੇषਾਣਿ ਤਨ੍ਮਯਂ ਚ ਚਰਾਚਰਮ੍

ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣੀ ਹੈ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਵੈ

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਸਿਂਦੂਰਵਰ੍ਣਾਯ ਸੁਮਣ੍ਡਲਾਯ ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਭਰਣਾਯ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਪਦ੍ਮਾਭਨੇਤ੍ਰਾਯ ਸਪਂਕਜਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਨਾਰਾਯਣਕਾਰਣਾਯ

ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਕਮਲ ਨੈਤਰ ਵਾਲੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕਾਰਣ—

ਸੁਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਂ ਸਸੁਵਰ੍ਣਤੋਯਂ ਸੁਕੁਂਕੁਮਾਦ੍ਯਂ ਸਕੁਸ਼ਂ ਸਪੁष੍ਪਮ੍ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਮਾਦਾਯ ਸਹੇਮਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਸੀਦ

ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ, ਪਾਣੀ, ਚੰਗੀ ਕੇਸਰ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਰਘ ਭੇਂਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।

ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸਗਣਾਯਾਦਿਹੇਤਵੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਸੂਰ੍ਯਮੂਰ੍ਤਯੇ

ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਯਸ਼੍ਸ਼ਿਵਂ ਮਣ੍ਡਲੇ ਸੌਰੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵ ਸਮਾਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਰਘ ਭੇਂਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਵਾ ਪਠੇਦੇਤਾਞ੍ਛ੍ਲੋਕਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤਿਮੁਖਾਨਿਮਾਨ੍ ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦृਢਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਹਨ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਭਗਤ ਲਈ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਉਹ ਪੱਕਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਦਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਮਾਦਿਤ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਗਿਰਾ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ — ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ।

ਅਥ ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਾਗਮੋਤ੍ਤਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਂਤਰਧਾਦ੍ਧਰਃ

ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਆਗਮਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਾਧਿਕਾਰੋ ऽਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍

ਉਥੇ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਹੈ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।

ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਤਿਰੋਹਿਤੇ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਦਂਕਸ੍ਥਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ

ਇਕ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ।

ਤਯਾ ਸ ਚੋਦਿਤੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਭੂषਣਃ ਅਵਦਤ੍ਕਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਗਮੋਤ੍ਤਰਮ੍

ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜੇ ਦੇਵ ਨੇ, ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਆਗਮਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੱਸਿਆ।

ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਂ ਚ ਤਲ੍ਲੋਕੇ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਮਯਾਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਗੁਰੁਣਾ ਦਧੀਚੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ

ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੈਂ, ਅਗਸਤਿਆ ਗੁਰੂ ਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਫੈਲਾਇਆ।

ਸ੍ਵਯਮਪ੍ਯਵਤੀਰ੍ਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਯੁਗਾਵਰ੍ਤੇषੁ ਸ਼ੂਲਧृਕ੍ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੁਰੁਤੇ ਜ੍ਞਾਨਸਂਤਤਿਮ੍

ਉਹ ਆਪ ਹੀ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਲੜੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ऋਭੁਸ੍ਸਤ੍ਯੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਂਗਿਰਾਃ ਸਵਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ

ਰਭੂ, ਸਤਯ, ਭਾਰਗਵ, ਅੰਗਿਰਾ, ਸਵਿਤਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਤੇ ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਸੀਸ਼ਠ,

ਸਾਰਸ੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾਮਾ ਚ ਤ੍ਰਿਵृਤੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ ਸ਼ਤਤੇਜਾਸ੍ਸ੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਰਾਯਣ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ

ਸਾਰਸਵਤ, ਤ੍ਰਿਧਾਮਾ, ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸ਼ਤਤੇਜ, ਧਰਮ ਆਪ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ — ਜਿਵੇਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,

ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਰੁਣਿਰ੍ਧੀਮਾਂਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵ ਕृਤਂਜਯਃ ਕृਤਂਜਯੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਗੌਤਮਃ ਕਵਿਰੁਤ੍ਤਮਃ

ਸਵਰ, ਰਕਸ਼, ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਰੁਣੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਤੰਜਯ; ਕ੍ਰਿਤੰਜਯ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ, ਕਵੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ,

ਵਾਚਃਸ੍ਰਵਾ ਮੁਨਿਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯਣਿਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤृਣਬਿਂਦੁਰ੍ਮੁਨਿਃ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤੇਯ ਉਤ੍ਤਰਃ

ਵਾਚਹਸਰਵਾ ਮੁਨੀ, ਸੁਕਸ਼ਮਾਯਣੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਤ੍ਰਣਬਿੰਦੁ ਮੁਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਕਤੇਯ,

ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ੍ਯੋ ਹਰਿਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਮੁਨਿਃ ਵ੍ਯਾਸਾਵਤਾਰਾਞ੍ਛृਣ੍ਵਂਤੁ ਕਲ੍ਪਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਜਾਤੂਕਰਨਯ, ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਯਨ ਮੁਨੀ; ਉਹ ਵਿਆਸ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣਨ।

ਲੈਂਗੇ ਵ੍ਯਾਸਾਵਤਾਰਾ ਹਿ ਦ੍ਵਾਪਰਾਂ ਤੇषੁ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਯੋਗਾਚਾਰ੍ਯਾਵਤਾਰਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਿष੍ਯੇषੁ ਸ਼ੂਲਿਨਃ

ਲਿੰਗ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਸੁਚਰਿਤਰ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਯੋਗ ਅਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ।

ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਭੋਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮਹੌਜਸਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਹਰ ਥਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਾਰ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਤੇषਾਂ ਸਂਭਾਵਨਾਲ੍ਲੋਕੇ ਸ਼ੈਵਾਜ੍ਞਾਕਰਣਾਦਿਭਿਃ ਭਾਗ੍ਯਵਂਤੋ ਵਿਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਤ੍ਯਂਤਭਾਵਿਤਾਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਤਬ ਕਰਕੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।