ਰਸਜਾਤਂ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇਵੋ ਰਸਯਿਤਾ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰੇਯਜਾਤਂ ਚ ਗਿਰਿਜਾ ਪ੍ਰੇਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਰਾਸ਼ਨਃ
ਸਵਾਦ ਦੀ ਸਾਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਹੈ; ਸਵਾਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਪਿਆਰ ਦੀ ਸਾਰ ਗਿਰਿਜਾ ਹੈ; ਪਿਆਰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਮਂਤਵ੍ਯਵਸ੍ਤੁਤਾਂ ਧਤ੍ਤੇ ਸਦਾ ਦੇਵੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਮਂਤਾ ਸ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਸਦਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਵਸ੍ਤੁਰੂਪਂ ਤੁ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਭਵਵਲ੍ਲਭਾ ਦੇਵਸ੍ਸ ਏਵ ਭਗਵਾਨ੍ਬੋਦ੍ਧਾ ਮੁਗ੍ਧੇਨ੍ਦੁਸ਼ੇਖਰਃ
ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਭਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਨਰਮ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਃ ਪਿਨਾਕੀ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਥਿਤਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਂਬਿਕਾ ਚਾਂਬੁਰੂਪਿਣੀ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾ ਪਿਨਾਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਹੈ; ਪ੍ਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਭ ਲਈ ਅੰਬਿਕਾ, ਜਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਤਾਂ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਵਲ੍ਲਭਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਤਦਾ ਧਤ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨਂਤਕਾਂਤਕਃ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵੀ ਖੇਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਖੇਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਹਃ ਸ਼ੂਲਾਯੁਧੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਪ੍ਰਿਯਾ ਨਿਸ਼ਾ ਆਕਾਸ਼ਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੇਵਃ ਪृਥਿਵੀ ਸ਼ਂਕਰਪ੍ਰਿਯਾ
ਦਿਨ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਰਾਤ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਵੇਲਾ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਕਨ੍ਯਕਾ ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਵृषਧ੍ਵਜੋ ਦੇਵੋ ਲਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਿਯਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਭਗਵਾਨ ਹੈ; ਤਟ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ; ਰੁੱਖ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਬੇਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਪੁਂਲ੍ਲਿਂਗਮਖਿਲਂ ਧਤ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰਸ਼ਾਸਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਲਿਂਗਂ ਚਾਖਿਲਂ ਧਤ੍ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਮਨੋਰਮਾ
ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਭਗਵਾਨ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਸਤ੍ਰੀ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਨੋਹਰ, ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਜਾਲਮਸ਼ੇषਂ ਤੁ ਧਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਾ ਅਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪਮਖਿਲਂ ਧਤ੍ਤੇ ਮੁਗ੍ਧੇਨ੍ਦੁਸ਼ੇਖਰਃ
ਸਭ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਨਰਮ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਸਾਰੇ ਅਰਥ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਪਦਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਯਾ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਦਾਹृਤਾ ਸਾ ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਸ ਸ ਸਰ੍ਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਜੋ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪਰਂ ਯਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚ ਮਂਗਲਮ੍ ਤਤ੍ਤਦਾਹ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤੇਜੋਵਿਜृਂਭਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੁੰਨਿਆਤਮਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਫੈਲਾਓ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੀਪਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਾ ਦੀਪਯਤੇ ਗृਹਮ੍ ਤਥਾ ਤੇਜਸ੍ਤਯੋਰੇਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਦੀਪਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੌ ਘਰ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜੋਤ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤृਣਾਦਿਸ਼ਿਵਮੂਰ੍ਤ੍ਯਂਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਖ੍ਯਾਤਿਸ਼ਯਕ੍ਰਮਃ ਸਨ੍ਨਿਕਰ੍षਕ੍ਰਮਵਸ਼ਾਤ੍ਤਯੋਰਿਤਿ ਪਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਘਾਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤੱਕ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜਲੇਪਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪਰਮ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਕਾਰਾਤ੍ਮਕਾਵੇਤੌ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯੋਵਿਧਾਯਿਨੌ ਪੂਜਨੀਯੌ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੌ ਚਿਂਤਨੀਯੌ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਪ੍ਰਜ੍ਞਮਿਦਂ ਕृष੍ਣ ਯਾਥਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ ਕਥਿਤਂ ਹਿ ਮਯਾ ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਨ ਤੁ ਤਾਵਦਿਯਤ੍ਤਯਾ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਯਾਥਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ ਮਹਤਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਨਸੋ ऽਪਿ ਬਹਿਰ੍ਗਤਮ੍
ਪਰਮੇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸ ਸਕੀਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਤਾਂ ਸਭ ਮਹਾਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੈ।
ਅਂਤਰ੍ਗਤਮਨਨ੍ਯਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਪਿਤਚੇਤਸਾਮ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਨਾਰੂਢਮਾਰੂਢਂ ਚ ਯਥੈਵ ਤਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ।
ਯੇਯਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਭੂਤਿਰ੍ਵੈ ਪ੍ਰਾਕृਤੀ ਸਾ ਪਰਾ ਮਤਾ ਅਪ੍ਰਾਕृਤਾਂ ਪਰਾਮਨ੍ਯਾਂ ਗੁਹ੍ਯਾਂ ਗੁਹ੍ਯਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਵੱਖਰੀ ਮਹਿਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਗੁਪਤ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਯਤੋ ਵਾਚੋ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਮਨਸਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਸ੍ਸਹ ਅਪ੍ਰਾਕृਤੀ ਪਰਾ ਚੈषਾ ਵਿਭੂਤਿਃ ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਪਰਮ, ਅਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਮਹਿਮਾ, ਜਿੱਥੇ ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਸਭ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੈਵੇਹ ਪਰਮਂ ਧਾਮ ਸੈਵੇਹ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ਸੈਵੇਹ ਪਰਮਾ ਕਾष੍ਠਾ ਵਿਭੂਤਿਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਇਹੀ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ, ਇਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਹੈ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਯਤਂਤੇ ऽਤ੍ਰ ਜਿਤਸ਼੍ਵਾਸਾ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ ਗਰ੍ਭਕਾਰਾ ਗृਹਦ੍ਵਾਰਂ ਨਿਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਘਟਿਤੁਂ ਯਥਾ
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਇੱਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘੜੀਏ ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਸਮੇਂ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਖਾਮੀ ਦੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰਾਸ਼ੀਵਿषਾਲੀਢਮृਤਸਂਜੀਵਨੌषਧਮ੍ ਵਿਭੂਤਿਂ ਸ਼ਿਵਯੋਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨ ਬਿਭੇਤਿ ਕੁਤਸ਼੍ਚਨ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੱਪ ਦੀ ਡਸਣ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਃ ਪਰਾਮਪਰਾਂ ਚੈਵ ਵਿਭੂਤਿਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਸੋ ऽਪਰੋ ਭੂਤਿਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਪਰਾਂ ਭੂਤਿਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮ ਤੇ ਅਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਕृष੍ਣ ਯਾਥਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੋਃ ਰਹਸ੍ਯਮਪਿ ਯੋਗ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭਰ੍ਗਭਕ੍ਤੋ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਤੇ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਯੋਗਯ ਤੇ ਭਰਗ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ।
ਨਾਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯੋ ऽਪ੍ਯਸ਼ੈਵੇਭ੍ਯੋ ਨਾਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ ਵ੍ਯਾਹਰੇਦੀਸ਼ਯੋਰ੍ਭੂਤਿਮਿਤਿ ਵੇਦਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਵੈਦਿਕ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਕਿਸੇ ਅਣ-ਸ਼ਿਸ਼, ਅਣ-ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਜਾਂ ਅਣ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਤਿਕਲ੍ਯਾਣਪਰੇਭ੍ਯਃ ਕਥਯੇਨ੍ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ऽਨੁਰੂਪੇਭ੍ਯਃ ਕਥਯੈਤਨ੍ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੱਸ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਵਿਭੂਤਿਮੇਤਾਂ ਸ਼ਿਵਯੋਰ੍ਯੋਗ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਯੋਗਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਨਾਦਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਯਃ ਪਾਪਕੋਟਯਃ ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾਸਮਭ੍ਯਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਤੋ ऽਧਿਕਾਃ
ਇਸ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਬੇਅੰਤ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਹੋਰ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯਨਿष੍ਟਰਿਪਵੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਵਰ੍ਧਤੇ ਸ਼ੈਵੀ ਮਤਿਸ੍ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਬੁਰੇ ਤੇ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੋਸਤ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਗਿਆਨ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾਃ ਸ਼ਿਵੇ ਸਾਮ੍ਬੇ ਸਾਨੁਗੇ ਸਪਰਿਚ੍ਛਿਦੇ ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਤਦਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਸ਼ਿਵ, ਅੰਬਿਕਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮ ਭਗਤੀ — ਜੋ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।