ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਯਾਤ੍ਮਨੈਵ ਤਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਯਥਾ ਦੇਹੇ ऽਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਦਰਲਾ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਮਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍ ਕਲਾ ਯਾ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕਥਿਤਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ — ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ — ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਕਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੇषਾ ਪਰਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੇਚ੍ਛਾਨੁਯਾਯਿਨੀ ਸ੍ਥਿਰਂ ਚਰਂ ਚ ਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸृਜਤੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦੇ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਰਚਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯਾ ਚਿਕੀਰ੍षਾਭਿਸ੍ਤਿਸृਭਿਸ੍ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯਾਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਾਣ, ਕਰਿਆ ਤੇ ਇੱਛਾ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਕੇ ਟਿਕਾਊ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਿਤ੍ਥਮਿਦਂ ਨੇਤ੍ਥਂ ਭਵੇਦਿਤ੍ਯੇਵਮਾਤ੍ਮਿਕਾ ਇਚ੍ਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਯਨਿਯਾਮਿਕਾ
ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ: 'ਇਹ ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਣਂ ਕਾਰਣਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾਧ੍ਯਵਸ੍ਯਤਿ
ਜਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਫਲ, ਸਾਧਨ, ਕਾਰਨ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾਧ੍ਯਵਸਿਤਂ ਜਗਤ੍ ਕਲ੍ਪਯਤ੍ਯਖਿਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਰੂਪਿਣੀ
ਜਿਵੇਂ ਮਨਚਾਹੀ ਕਰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤ੍ਰਯੋਤ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਵਧਰ੍ਮਿਣੀ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਨੁਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਸੂਤੇ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਉਤਪੱਤ ਹੋਣਾ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮੂਲ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਾਯੋਗਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਮਾਨੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਮਦੁਤ੍ਥਂ ਤੁ ਸ਼ਾਕ੍ਤਂ ਸ਼ੈਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੈਵ ਦੋਵੇਂ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨ ਜਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਵਿਨਾ ਤਥਾ ਭਵਂ ਭਵਾਨੀਂ ਚ ਵਿਨਾ ਨੈਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਪ੍ਰਭਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਾਤ੍ਮਕਮੇਵ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਭਵ ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸੰਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੈ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਯੋਰ੍ਵਿਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਾਭ੍ਯਾਮਧਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾ ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦੋਵੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣੀ ਹੈ; ਸਰਵੋਚ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਾ ਸਾ ਚ ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਸ਼ਿਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ਼ਿਵਾ ਮਾਯੇਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਨੋਨਮਨੀ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਃ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਰੁਦ੍ਰਵਲ੍ਲਭਾ
ਪੁਰੁਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ; ਰੁਦ੍ਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵੋ ਯਦਾ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਭਗਵਾਞ੍ਛਂਭੁਃ ਪ੍ਰਭਾ ਭਗਵਤੀ ਸ਼ਿਵਾ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਮਨ੍ਮਥਾਰਾਤਿਃ ਸ਼ਚੀ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਕਨ੍ਯਕਾ
ਸੂਰਜ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਭਗਵਤੀ ਸ਼ਿਵਾ ਹੈ; ਮਹਿੰਦਰ ਮਨਮਥ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਜਾਤਵੇਦਾ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਰ੍ਵਾਰ੍ਧਦੇਹਿਨੀ ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂਬਕੋ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਕਾ
ਅੱਗ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਅਰਧ-ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਯਮ ਤ੍ਰਿਨੈਣੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਨਿਰृਤਿਰ੍ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਨੈਰृਤੀ ਨਗਨਂਦਨੀ ਵਰੁਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਾਰੁਣੀ ਭੂਧਰਾਤ੍ਮਜਾ
ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ ਭਗਵਾਨ ਇਸ਼ ਹੈ, ਨੈਰ੍ਰਿਤੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਰੁਣੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਬਾਲੇਂਦੁਸ਼ੇਖਰੋ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵਮਨੋਹਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਸ਼ਿਰੋਹਰ੍ਤਾ ऋਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿਮਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਜਾ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਟਿਕੀ ਵਾਲਾ ਵਾਯੂ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਮਨੋਹਰ ਹੈ; ਯਕ੍ਸ਼ ਯਜਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਿੱਧਿ ਹਿਮਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਧਸ਼ੇਖਰਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਰੋਹਿਣੀ ਰੁਦ੍ਰਵਲ੍ਲਭਾ ਈਸ਼ਾਨਃ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਸ੍ਤਦਾਰ੍ਯਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਅਰਧ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ ਚੰਦ੍ਰ ਚੰਦ੍ਰ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਰੋਹਿਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਇਸ਼ਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਰੀਆ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਅਨਂਤਵਲਯੋ ऽਨਂਤੋ ਹ੍ਯਨਂਤਾਨਂਤਵਲ੍ਲਭਾ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਃ ਕਾਲਾਰਿਃ ਕਾਲੀ ਕਾਲਾਂਤਕਪ੍ਰਿਯਾ
ਅਨੰਤ, ਅਨੰਤ ਚੂੜੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਨੰਤ ਹੈ; ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਕਾਲ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਕਾਲਾਂਤਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯੋ ਮਨੁਸ਼੍ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਪੁਰੁਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਮਨੁ ਸ਼ੰਭੂ ਹੈ; ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਦਕ੍ਸ਼ ਸੱਚਮੁਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਰੁਚਿਰ੍ਭਵੋ ਭਵਾਨੀ ਚ ਬੁਧੈਰਾਕੂਤਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ਭृਗੁਰ੍ਭਗਾਕ੍ਸ਼ਿਹਾ ਦੇਵਃ ਖ੍ਯਾਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਨਯਨਪ੍ਰਿਯਾ
ਰੁਚਿ ਭਵ ਹੈ, ਤੇ ਭਵਾਨੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਕੂਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਖ੍ਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਨੈਣੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਮਰੀਚਿਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਭੂਤਿਸ਼੍ਸ਼ਰ੍ਵਵਲ੍ਲਭਾ ਗਂਗਾਧਰੋ ऽਂਗਿਰਾ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੁਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮਰੀਚੀ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਸੰਭੂਤੀ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਗੰਗਾਧਰ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਾ ਜਾਣੋ, ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਸੱਚਮੁਚ ਉਮਾ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਭृਨ੍ਮੌਲਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕਾਂਤਾ ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਪੁਲਹਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਧ੍ਵਂਸੀ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਤੁ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਲਾ ਮੌਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰੀਤੀ ਪਿਨਾਕੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਪੁਲਹਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰਤੁਧ੍ਵਂਸੀ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਂਨਤਿਰ੍ਦਯਿਤਾ ਵਿਭੋਃ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ऽਤ੍ਰਿਰੁਮਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਨਸੂਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਬੁਧੈਃ
ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਯਜਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਮਾ ਨੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਨਸੂਯਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਕਾਲਹਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵਮਾਤਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਵਸਿष੍ਠੋ ਮਨ੍ਮਥਾਰਾਤਿਰ੍ਦੇਵੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਰੁਂਧਤੀ
ਕਸ਼ਯਪ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਨਮਥਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਦੇਵੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਃ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਸਰ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਯੋਰੇਵ ਵਿਭੂਤਯਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਸਭ ਪੁਰਸ਼ ਹਨ; ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੀ ਰੂਪਾਂ ਹਨ।
ਵਿषਯੀ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਵਿषਯਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੁਮਾਰੂਪਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਸ਼ੂਲਵਰਾਯੁਧਃ
ਭਗਵਾਨ ਸਭ ਕੁਝ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਰਮ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਭੋਗਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤੁਜਾਤਂ ਤੁ ਧਤ੍ਤੇ ਸ਼ਂਕਰਵਲ੍ਲਭਾ ਪ੍ਰष੍ਟਾ ਸ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਬਾਲਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਤਂਸਕਃ
ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤੁਰੂਪਂ ਤੁ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਵਕ੍ਤਵਲ੍ਲਭਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਸ਼ਿਖਂਡਸ਼ਿਖਾਮਣਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਕਤ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।