ਤਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਨਿਜਵਜ੍ਰੇਣ ਸਂਸृष੍ਟਮਿਵ ਸਰ੍ਵਤਃ ਤृਣੇਨਾਭਿਹਤਂ ਤੇਨ ਤਿਰ੍ਯਗਗ੍ਰਂ ਪਪਾਤ ਹ
ਉਹ ਵਜਰ, ਯਕਸ਼ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਤਿੰਨੇ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਪਾਸੇ ਪੈਂਦਾ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਸਸृਜੁਸ੍ਤृਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਾਯੁਧਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਲੋਕਪਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰ ਤਿੰਨੇ ਵੱਲ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਜਜ੍ਜ੍ਵਾਲ ਮਹਾਵਹ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਚਂਡਃ ਪਵਨੋ ਵਵੌ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੋ ऽਪਾਂਪਤਿਰ੍ਯਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉਠੀ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਧ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲੈ ਆਉਣ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦੇਵੈਸ੍ਸਮਾਰਬ੍ਧਂ ਤृਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਵ੍ਯਰ੍ਥਮਾਸੀਦਹੋ ਕृष੍ਣ ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਤ੍ਮਬਲੇਨ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨੇ ਵੱਲ ਜੁਟੇ, ਪਰ ਯਕਸ਼ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਅਰਥ ਰਹੀ।
ਤਦਾਹ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰਃ ਕੋ ਭਵਾਨਿਤ੍ਯਮਰ੍षਿਤਃ ਤਤਸ੍ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮੇਵ ਤੇषਾਮਂਤਰਧਾਦਥ
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?" ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਭ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਂਤਰੇ ਹੈਮਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦਿਵ੍ਯਵਿਭੂषਣਾ ਆਵਿਰਾਸੀਨ੍ਨਭੋਰਂਗੇ ਸ਼ੋਭਮਾਨਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਕੋ ऽਸੌ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਜਿਹੀ ਯਕਸ਼ ਕੌਣ ਹੈ?"
ਸਾ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਦੇਵੀ ਸ ਯੁष੍ਮਾਕਮਗੋਚਰਃ ਤੇਨੇਦਂ ਭ੍ਰਮ੍ਯਤੇ ਚਕ੍ਰਂ ਸਂਸਾਰਾਖ੍ਯਂ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਜਿੰਨਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ।"
ਤੇਨਾਦੌ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤੇਨ ਸਂਹ੍ਰਿਯਤੇ ਪੁਨਃ ਨ ਤਨ੍ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਯਮ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸ ਦਾ ਨਿਯੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧਤ੍ਤ ਵੈ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਿਵਂ ਯਯੁਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ृਣੁ ਕृष੍ਣ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਭਿਸ੍ਤਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਹੇਸ਼, ਸ਼ਿਵ — ਪਰਮਾਤਮਾ — ਦੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ ਸ਼ਿਵਸ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵੇਦਂ ਸ੍ਵਕੀਯਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ ਅਧਿਤਿष੍ਠਤ੍ਯਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨੁਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਿਚ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹੇਸ਼ਾਨਸ੍ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ਮੂਰ੍ਤਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਯਾਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ — ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਨਵਃ ਪਞ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮਾਹ੍ਵਯਾਃ ਤਨੂਭਿਸ੍ਤਾਭਿਰਾਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਹ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਪੰਜ ਰੂਪ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ।
ਈਸ਼ਾਨਃ ਪੁਰੁषੋ ऽਘੋਰੋ ਵਾਮਃ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਪਞ੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਪੁਰੁਸ਼, ਅਘੋਰ, ਵਾਮ ਤੇ ਸਦਯ — ਇਹ ਪੰਜ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਈਸ਼ਾਨਾਖ੍ਯਾ ਤੁ ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਰਾਦ੍ਯਾ ਗਰੀਯਸੀ ਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਮਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਜੋ ਰੂਪ 'ਈਸ਼ਾਨ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਖੇਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਣੋਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਾ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਤਃ ਪ੍ਰਭੋਃ ਗੁਣਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ਮਕਂ ਭੋਗ੍ਯਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਜੋ 'ਤਤਪੁਰੁਸ਼' ਨਾਮ ਦੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਭਿਵਕਤ ਭੋਗ ਦੇ ਉੱਤੇ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯष੍ਟਾਂਗਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਬੁਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਅਧਿਤਿष੍ਠਤ੍ਯਘੋਰਾਖ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰਤ੍ਯਂਤਪੂਜਿਤਾ
ਪਿਨਾਕੀ ਦੀ 'ਅਘੋਰ' ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਰੂਪ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਅਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਬੁੱਧਿ ਤੱਤ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਮਦੇਵਾਹ੍ਵਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ ਅਹਂਕृਤੇਰਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀਮਾਹੁਰਾਗਮਵੇਦਿਨਃ
ਅਗਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ 'ਵਾਮਦੇਵ' ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਾਹ੍ਵਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰਮਿਤਵਰ੍ਚਸਃ ਮਾਨਸਃ ਸਮਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀਂ ਮਤਿਮਂਤਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ 'ਸਦਯੋਜਾਤ' ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਚਃ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਯ ਵਿਭੋਰ੍ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਈਸ਼੍ਵਰੀਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਮਾਮੀਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਹਿ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਸਿਆਣੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਈਸ਼ਾਨ' ਰੂਪ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਕੰਨ, ਬੋਲ, ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਕ੍ਪਾਣਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਵਾਯੂਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮੈਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਪੁਰੁषਾਖ੍ਯਂ ਵਿਦੁਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰੂਪ, ਚਮੜੀ, ਹੱਥ, ਸਪਰਸ਼ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਸ਼੍ਚਰਣਸ੍ਯਾਪਿ ਰੂਪਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਅਘੋਰਾਖ੍ਯਾਮਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਘੋਰਾ ਨਾਮ ਦੀ ਰੂਪ ਅੱਖ, ਪੈਰ, ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਮਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਯੋਸ਼੍ਚ ਰਸਸ੍ਯਾਪਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਈਸ਼੍ਵਰੀਂ ਵਾਮਦੇਵਾਖ੍ਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਤਨ੍ਨਿਰਤਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਾਮਦੇਵ ਨਾਮ ਦੀ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਹੈ, ਸੁਖ, ਜੀਭ, ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਘ੍ਰਾਣਸ੍ਯ ਚੈਵੋਪਸ੍ਥਸ੍ਯ ਗਂਧਸ੍ਯ ਚ ਭੁਵਸ੍ਤਥਾ ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਾਹ੍ਵਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਸਂਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਹ ਸਦਯੋਜਾਤ ਨਾਮ ਦੀ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਹੈ, ਨੂੰ ਨੱਕ, ਜਨਨ ਅੰਗ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਂਦਨੀਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਮੇਕਹੇਤਵਃ
ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੰਜ ਰੂਪ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਪੱਲੇ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਵਜ੍ਹਾ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯष੍ਟਕਮਯਂ ਜਗਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸੂਤ੍ਰੇ ਮਣਿਗਣਾ ਇਵ
ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਜਗਤ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਣਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਸੂਤ 'ਤੇ।
ਈਸ਼ਾਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮੂਰ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਈਸ਼ਾਨ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਅਤੇ ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭੂਮ੍ਯਂਭੋਗ੍ਨਿਮਰੁਦ੍ਵ੍ਯੋਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਰ੍ਕਨਿਸ਼ਾਕਰਾਃ ਅਧਿष੍ਠਿਤਾ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰष੍ਟਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਖੇਤਰ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ, ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਰਵਾ ਆਦਿ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਰਾਚਰਾਤ੍ਮਕਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਧਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂਭਰਾਤ੍ਮਿਕਾ ਸ਼ਾਰ੍ਵੀਰ੍ਸ਼ਿਵਾਹ੍ਵਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਸ਼ਾਰਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਇਹ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪੱਕੀ ਥਾਂ ਹੈ।