ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਸ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਹਰਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਵਾਨ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਉਪਮਨ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰਾਦ੍ਵਰਾਨ੍ ਜਗਾਮ ਜਨਨੀਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪਾਧਿਕਂ ਚ ਸਃ

ਉਪਮਨਯੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਚੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖ ਪਾਇਆ।

ਨਮਸ੍ਸਮਸ੍ਤਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਭ੍ਰਮਣਹੇਤਵੇ ਗੌਰੀਕੁਚਤਟਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਕੁਂਕੁਮਾਂਕਿਤਵਕ੍ਸ਼ਸੇ

ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਗੌਰੀ ਦੇ ਦੋਣੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਲਬ੍ਧਪ੍ਰਸਾਦਾਦੁਪਮਨ੍ਯੁਨਾ ਨਿਯਮਾਦੁਤ੍ਥਿਤੋ ਵਾਯੁਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਪਮਨਯੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਠਿਆ।

ऋषਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ਅਥਾਯਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯ ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍

ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਸ੍ਵਕਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਤੇ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਭਗਵਂਤਮੁਪਾਯਾਂਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ।

ਅਥਾਸੌ ਨਿਯਮਸ੍ਯਾਂਤੇ ਭਗਵਾਨਮ੍ਬਰੋਦ੍ਭਵਃ ਮਧ੍ਯੇ ਮੁਨਿਸਭਾਯਾਸ੍ਤੁ ਭੇਜੇ ਕॢਪ੍ਤਂ ਵਰਾਸਨਮ੍

ਨਿਯਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਭਗਵਾਨ, ਮੁਨੀ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆ।

ਸੁਖਾਸਨੋਪਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਰ੍ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਿਭੂਤਿਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਸੁਖ ਨਾਲ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਵਾਯੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਧਰ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।

ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ ਵਿਭੂਤਿਸ੍ਸਕਲਂ ਯਸ੍ਯ ਚਰਾਚਰਮਿਦਂ ਜਗਤ੍

ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਜਿੱਤ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਹ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਾਣੀਮृषਯਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲ੍ਮषਾਃ ਵਿਭੂਤਿਵਿਸ੍ਤਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮੂਚੁਸ੍ਤੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ

ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਗਏ, ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉੱਚੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਵृਤ੍ਤਮੁਪਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਥੇਨਾਪਿ ਤਪਸਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਪਮਨਯੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਤੇ, ਤਪ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦੁੱਧ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਦृष੍ਟੋ ऽਸੌ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ ਧੌਮ੍ਯਾਗ੍ਰਜਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍

ਉਹਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਧੌਮਯ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।

ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਕਥਂ ਸ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਕृष੍ਣੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਪਰਮ੍

ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਣ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ?

ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਹ੍ਯਵਤੀਰ੍ਣੋਪਿ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਸਨਾਤਨਃ ਨਿਂਦਯਨ੍ਨਿਵ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕਾਰ ਸਃ

ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕੀਤੀ।

ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇਃ ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਦृष੍ਟਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਮੁਨਿਮ੍

ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਸਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।

ਭਸ੍ਮਾਵਦਾਤਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਾਂਕਿਤਮਸ੍ਤਕਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਭਰਣਂ ਜਟਾਮਂਡਲਮਂਡਿਤਮ੍

ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ, ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਤਚ੍ਛਿष੍ਯਭੂਤੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦਮਿਵਾਵृਤਮ੍ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਰਤਂ ਸ਼ਾਂਤਮੁਪਮਨ੍ਯੁਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍

ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਪਮਨਯੂ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।

ਨਮਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਸਰ੍ਵਤਨੂਰੁਹਃ ਬਹੁਮਾਨੇਨ ਕृष੍ਣੋ ऽਸੌ ਤ੍ਰਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕਾਰ ਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਤਸ੍ਕਂਧਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।

ਤਸ੍ਯਾਵਲੋਕਨਾਦੇਵ ਮੁਨੇਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਨष੍ਟਮਾਸੀਨ੍ਮਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਾਯਾਜਂ ਕਾਰ੍ਮਮੇਵ ਚ

ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਪਃਕ੍ਸ਼ੀਣਮਲਂ ਕृष੍ਣਮੁਪਮਨ੍ਯੁਰ੍ਯਥਾਵਿਧਿਃ ਭਸ੍ਮਨੋਦ੍ਧੂਲ੍ਯ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਗ੍ਨਿਰਿਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਉਪਮਨਯੂ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਤਪ ਨਾਲ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਕੀਤੀ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਝਾੜਿਆ, ਅਤੇ 'ਅਗਨਿ' ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ।

ਅਥ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਾਸਿਕਮ੍ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵ੍ਰਤ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।

ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਂ ਕृष੍ਣਂ ਮੁਨਯਸ਼੍ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵृਤ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਤਤੋ ਗੁਰੁਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵੈ ਕृष੍ਣਃ ਪਰਮਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸਾਂਬਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍

ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤਪ ਕੀਤਾ।

ਤਪਸੋ ਤੇਨ ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਦृष੍ਟੋ ऽਸੌ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸਾਂਬਸ਼੍ਚ ਸਗਣਸ਼੍ਸ਼ਿਵਃ

ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ, ਸਾਂਬ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੀ।

ਵਰਾਰ੍ਥਮਾਵਿਰ੍ਭੂਤਸ੍ਯ ਹਰਸ੍ਯ ਸੁਭਗਾਕृਤੇਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕਾਰ ਨਤ੍ਵਾਸੌ ਕृष੍ਣਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕृਤਾਂਜਲਿਃ

ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ।

ਸਾਂਬਂ ਸਮਗਣਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਤਪਸਾ ਤੁष੍ਟਚਿਤ੍ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਸ਼ਿਵੇਨ ਵੈ

ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਤਪ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਂਬੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਂਬਵਤੀਸੂਨੁਂ ਸਾਂਬਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਨਾਮਤਃ

ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸਾਂਬ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਾਂਬ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਜਾਂਬਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।

ਤਦੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਮਿਤਕਰ੍ਮਣਃ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਜ੍ਞਾਨਲਾਭਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਾ, ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਯ ਇਦਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਤਥਾ ਸ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਸਹ ਮੋਦਤੇ

ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਥਾ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।