ਵਾਚਕੋ ऽਯਮਹਂ ਵਾਚ੍ਯੋ ਮਂਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਹਿ ਮਦਾਤ੍ਮਕਃ ਤਦਨੁਸ੍ਮਰਣਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮਾਨੁਸ੍ਮਰਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੰਤਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰੂਪਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਨਿੱਤ ਯਾਦ ਮੇਰੀ ਨਿੱਤ ਯਾਦ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਕਾਰੌਤ੍ਤਰਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮੁਕਾਰਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਨਨਾਤ੍ ਮਕਾਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੁਖਾਦ੍ਬਿਂਦੁਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਤਸ੍ਤਥਾ
‘ਉ’ ਅੱਖਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ‘ਕ’ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ, ‘ਮ’ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ।
ਨਾਦੋ ਮਧ੍ਯਮੁਖਾਦੇਵਂ ਪਞ੍ਚਧਾ ऽਸੌ ਵਿਜृਂਭਿਤਃ ਏਕੀਭੂਤਃ ਪੁਨਸ੍ਤਦ੍ਵਦੋਮਿਤ੍ਯੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਧੁਨੀ ਮੱਧਮੁਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ, ਓਂਕਾਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਮਰੂਪਾਤ੍ਮਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਭੂਤਕੁਲਦ੍ਵਯਮ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮੇਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਬੋਧਕਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾਮ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵੇਦ ਪਰਿਵਾਰ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਬੋਧਕਂ ਸਕਲਸ੍ਯਤਤ੍ ਆਕਾਰਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਨਕਾਰਾਦਿਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਅ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ‘ਨ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਾਜ੍ਜਾਤਾ ਮਾਤृਕਾਃ ਪਞ੍ਚਭੇਦਤਃ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਤ੍ਰਿਪਾਦ੍ਗਾਯ ਤ੍ਰਿਰੇਵ ਹਿ
ਇਸ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਤੋਂ, ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਯਤਰੀ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਵੇਦਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤੋ ਵੈ ਮਂਤ੍ਰਕੋਟਯਃ ਤਤ੍ਤਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਮੰਤਰ; ਉਹਨਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਤੇ ਇਥੋਂ ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨੇਨ ਮਂਤ੍ਰਕਂਦੇਨ ਭੋਗੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ਸਕਲਾ ਮਂਤ੍ਰਰਾਜਾਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭੋਗਪ੍ਰਦਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਸ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਰਾਜਾ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਭੋਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿਰਃ ਪਟਂ ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਂ ਚ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ਪਰਮ੍ ਨਿਧਾਯ ਤਚ੍ਛੀਰ੍ष੍ਣਿ ਕਰਾਂਬੁਜਂ ਸ਼ਨੈਰੁਦਙ੍ਮੁਖਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਯੋਃ ਸਹਾਂਬਿਕਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਥੇ ਪਰਦਾ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਮੰਤਰ ਸਿਖਾਇਆ, ਆਪਣਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੱਥ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਅੰਬਿਕਾ ਸਮੇਤ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਰੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯਾਗ੍ਰਹੀਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਯਂਤ੍ਰਤਂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸ਼ਿष੍ਯੌ ਚ ਤੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍
ਯੰਤਰ ਤੇ ਤੰਤਰ ਦੇ ਨੁਸਖੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੀ, ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਹਸ੍ਤੌ ਕਿਲ ਤੌ ਤਦਂਤਿਕੇ ਤਮੇਵ ਦੇਵਂ ਜਗਤੁਰ੍ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਹੀ ਦੇਵਤਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋ ਨਿष੍ਕਲਰੂਪਾਯ ਨਮੋ ਨਿष੍ਕਲਤੇਜਸੇ ਨਮਃ ਸਕਲਨਾਥਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਕਲਾਤ੍ਮਨੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਨਿਸਕਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਨਿਸਕਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ।
ਪ੍ਰਣਵਵਾਚ੍ਯਾਯ ਨਮਃ ਪ੍ਰਣਵਲਿਂਗਿਨੇ ਨਮਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਾਦਿਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਨਮਃ ਪਞ੍ਚਮੁਖਾਯਤੇ
ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਓਂਕਾਰ-ਆਕਾਰ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਪਞ੍ਚ ਕृਤ੍ਯਾਯਤੇ ਨਮਃ ਆਤ੍ਮਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਤੁਭ੍ਯਮਨਂਤਗੁਣਸ਼ਕ੍ਤਯੇ
ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਪੰਜ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਨੰਤ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਆਪ ਹੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਕਲਾਕਲਰੂਪਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ ਗੁਰਵੇ ਨਮਃ ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਪਦ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ ਚ ਨੇਮਤੁਃ
ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗ-ਰਹਿਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਵਤ੍ਸਕੌ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚ ਵਾਮ੍ ਜਪਤਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਦਿष੍ਟਂ ਮਦਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਪਿਆਰੇਓ, ਸਭ ਤੱਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਓਂਕਾਰ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਦਾ ਹੈ, ਜਪੋ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਭਾਗ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਜ੍ਜਾਪ੍ਯਂ ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਭਾਗ ਸਦਾ ਲਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਅਬਾਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਆਰਦਰਾ ਵਾਲੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਇਹ ਜਪਣ ਨਾਲ ਅਖੂਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਗਤ੍ਯਾ ਮਹਾਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਮੇਕਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍ ਮृਗਸ਼ੀਰ੍षਾਂਤਿਮੋ ਭਾਗਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸ੍ਵਾਦਿਮਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਆਰਦਰਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਰੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ। ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਾ ਦਾ ਆਖਰੀ ਭਾਗ ਤੇ ਪੁਨਰਵਸੂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਸਮਃ ਸਦਾ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪੂਜਾਹੋਮਾਦਿਤਰ੍ਪਣੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚ ਪ੍ਰਾਤਃਸਂਗਵਕਾਲਯੋਃ
ਆਰਦਰਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੋ। ਸਵੇਰੇ, ਪ੍ਰਾਤ: ਸਮੇਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਖਾਸ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਤਥਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ੀਥਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਦੋषਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਚੈਵ ਪਰਯੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਚੌਦਵੀ ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਰਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਰਹੇ ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਂ ਬੇਰਂ ਚ ਮੇਤੁਲ੍ਯਂ ਯਜਤਾਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪਰਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਬੇਰਾਦਪਿ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ
ਲਿੰਗ ਤੇ ਬੇਰਾ (ਮੂਰਤੀ) ਪੂਜਾ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਮੋਂਕਾਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਬੇਰਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਤੁ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਂ ਪਰੈਰਪਿ
ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਓਂਕਾਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਬੇਰਾ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਅੱਖਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਆਪ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਪਦਂ ਸੁਲਭਂ ਭਵੇਤ੍ ਇਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸ਼ਿष੍ਯੌ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂ ऽਤਰ੍ਹਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਦਰਜਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਕਥਂ ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਂ ਕਥਂ ਵਾਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਕਥਂ ਵਾ ਤਤ੍ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਚ ਕੇਨ ਹਿ
ਲਿੰਗ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਥਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਕੀ ਹਨ? ਕਿਵੇਂ, ਕਿੱਥੇ, ਕਦੋਂ ਤੇ ਕੌਣ ਪੂਜਾ ਕਰੇ?
ਯੁष੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਮਵਧਾਨਤਃ ਅਨੁਕੂਲੇ ਸ਼ੁਭੇ ਕਾਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਟੇ ਤਥਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ,
ਯਥੇष੍ਟਂ ਲਿਂਗਮਾਰੋਪ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਰ੍ਚਨਮ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਤਥਾਪ੍ਯੇਨਂ ਤੈਜਸੇਨ ਯਥਾਰੁਚਿ
ਲਿੰਗ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਧਾਤੂ ਦੇ ਬਣੇ, ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਅਨੁਸਾਰ।
ਕਲ੍ਪਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਜਾਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਕਲਪਵ੍ਰਿੱਖ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਤੁਰੰਤ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਰੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਸ੍ਥੂਲਮੇਵ ਹਿ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਪੀਠਂ ਚ ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਛਿਵਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਲਈ ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਲਈ ਮੋਟਾ ਰੂਪ। ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੇ ਪੀਠਾ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਮਂਡਲਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਵਾ ਤ੍ਰਿਕੋਣਮਥਵਾ ਤਥਾ ਖਟ੍ਵਾਂਗਵਨ੍ਮਧ੍ਯਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਲਿਂਗਪੀਠਂ ਮਹਾਫਲਂ
ਲਿੰਗ ਦਾ ਪੀਠਾ ਚੌਕੋਣ, ਤਿਕੋਣ ਜਾਂ ਗੱਡੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਖਮ ਹੋਵੇ। ਐਸਾ ਪੀਠਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਮृਚ੍ਛਿਲਾਦਿਭ੍ਯੋ ਲਿਗਂ ਲੋਹਾਦਿਭਿਃ ਕृਤਮ੍ ਯੇਨ ਲਿਂਗਂ ਤੇਨ ਪੀਠਂ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਹਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਿੰਗ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਾਂ ਧਾਤੂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਬਣਾਓ। ਪੀਠਾ ਵੀ ਲਿੰਗ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਲਿੰਗ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ।